Miranda Instant Messenger to elastyczny multikomunikator internetowy, będący na licencji open source, przeznaczony dla systemów Microsoft Windows.
To co wyróżnia go na tle innych komunikatorów, to:
otwartość. Miranda nie jest w posiadaniu firm komercyjnych, co gwarantuje, ze nigdy nie spotkasz się z problemami usuwania natrętnych reklam z okna komunikatora czy okna rozmowy. Ich tam po prostu nigdy nie było i nie będzie.
Nie ma się też co martwić, że komunikator zostanie porzucony przez twórców. Jako otwarty projekt rozwijany przez userów z całego świata, właściwie nie ma takiej możliwości.
elastyczność. To od Ciebie zależy jak będzie wyglądać Twoja Miranda. Podstawowa paczka zawiera jedynie pliki niezbędne do podstawowego funkcjonowania programu. Miranda może przybrać postać malutkiego narzędzia, które może być przechowywane nawet na dyskietce ale równie dobrze może stać się kombajnem z obsługą większości protokołów, oraz funkcji znanych z innych komunikatorów (włącznie z radiem czy grami).
powściągliwość w konsumpcji zasobów systemowych. Podstawowa wersja Mirandy zadowala się 0,5 MB RAM, więc można jej używać nawet na bardzo słabych komputerach. Rozbudowane wersje, rzadko przekraczają 15 - 20 MB RAM.
mobilność. Miranda jest w pełni mobilna, więc swoją wersje możesz skopiować na pendrive i używać w dowolnym miejscu.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
W sieci istnieje kilkaset różnych wersji paczek, zawierających gotową do pracy skonfigurowaną Mirandę. Jedne z nich są godne polecanie - inne wręcz przeciwnie.
Najlepszym rozwiązaniem, jest pobrać podstawową wersje Mirandy, z jej strony domowej.
W zależności od wersji posiadanego systemu operacyjnego Windows, klikamy na hiperłącze oznaczone jako 1 lub jako 2.
Linki te spowodują rozpoczęcie pobierania podstawowej wersji Mirandy, w formie instalatora .exe, który wypakuje aplikację we wskazanym miejscu i utworzy do niej odpowiednie skróty.
Miranda jest w pełni mobilna, zatem możemy też pokusić się o wersję bez-instalacyjną, spakowaną w archiwum .zip. Aby tego dokonać, klikamy w hiperłącze oznaczone jako 3.
Ta wersja, jest szczególnie wygodna, w momencie gdy chcemy dokonać aktualizacji do najnowszej wydania.
Po kliknięciu, zostaniemy przeniesieni na stronę sourceforge.net a tam ujrzymy następujący widok:
Nas interesują tylko pliki: miranda-im-v0.7.14-ansi.zip (oznaczone jako 1) miranda-im-v0.7.14-unicode.zip (oznaczone jako 2) Oczywiście wraz z kolejnymi wersjami, będą się zmieniać numery wersji... z 0.7.14 na inne. Piszę to, bo niżej dostępne są też archiwalne wersje Mirandy.
Użytkownicy systemów Windows 95, 98 lub ME powinni pobrać plik oznaczony jako 1 (wersja ANSI).
Użytkownicy systemów Windows NT, 2000, XP, Vista - plik oznaczony jako 2 (Unicode).
ANSI i Unicode, to wersje różniące się kodowaniem znaków. Wersję oznaczoną jako 1, można używać na Windowsach 2000, XP i Vista, ale zalecany jest taki dobór wersji do systemów, jaki przedstawiłem powyżej.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
Na podstawową paczkę, pobieraną ze strony głównej składają się następujące pliki i foldery:
Piszę o tym, bo zdarzały się osoby, które w momencie aktualizacji Mirandy kopiowały cały nowy folder Plugins i nadpisywały nim istniejący folder w swojej Mirandzie (przez co traciły swoje poprzednie rozszerzenia).
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
Internet pełen jest opowieści o skomplikowanej czy niemal niemożliwej konfiguracji Mirandy. Po forach dyskusyjnych chodzą plotki związane z wieloma nieudanymi podejściami do tego programu, ze ponoć ktoś zwariował w czasie próby konfiguracji, a inny umarł z głodu czy uzależnił sie od konfigurowania. Tymczasem sama konfiguracja Mirandy nie jest za nadto skomplikowana. Oczywiście typowego usera komunikatorów w stylu GG, konieczność odznaczenia kilku pól czy sam widok drzewka opcji może przyprawić o zawał serca, jednak średnio zaawansowany użytkownik komputera (tym bardziej znający angielski) nie powinien mieć z tym, żadnego problemu.
Bo tak naprawdę, problem nie leży w konfiguracji (bo ta nie jest niczym kosmicznym i wygląda tak samo jak konfigurowanie jakiejkolwiek innej aplikacji) tylko w doborze odpowiednich wtyczek. Z plików version-info można wywnioskować, ze przeciętna konfiguracja liczy nie więcej jak 40 wtyczek, tymczasem na addonsach jest tego ok. 1000. Perspektywa pobrania każdej, instalacji, przetestowania i dokonania wyboru (tym bardziej, ze nawet podstawowe bajery wymagają nieraz wtyczki), odstrasza nawet najbardziej zatwardziałego miłośnika dostosowywania aplikacji do swoich potrzeb. Dlatego zamiast łopatologicznie tłumaczyć co po kolei zaznaczać, postaram się wypisać i omówić stosowane przeze mnie rozszerzenia. Po skorzystaniu z tego opisu, ew. dołożenie czegoś od siebie nie powinno nikogo przerosnąć.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
W mirandzie można tworzyć dowolną ilość profili, o ile ktoś takiej dowolności potrzebuje. Za podstawową konfigurację uruchamiania odpowiada plik mirandaboot.ini, który omówię w dalszej części tematu. Domyślną akcją w przypadku wykrycia kilku plików profili, jest otwarcie okna z wyborem profilu (w przypadku gdy profil jest tylko jeden, Miranda uruchomi się bez pytania na tym profilu):
na karcie nowy profil, jest możliwość stworzenia kolejnego profilu:
Po pokazaniu się takiego okna, wystarczy zaznaczyć odpowiedni profil i kliknąć na "uruchom".
Poniżej są opcje uruchamiania w trybie serwisowym. Są dostępne, o ile używane sa odpowiednie wtyczki, służące zwykle do naprawy programu w przypadku gdy nie chce się uruchomić.
Okno profili, wywołać można także wciskając przy uruchamianiu klawisz Ctrl.
Praca na kilku kontach
W przypadku korzystania z kilku kont w systemie, aby każdy miał dostęp do do "własnej mirandy", należy dokonać odpowiedniej zmiany w pliku mirandaboot.ini. Omówię to przy okazji omawiania tego pliku.
Hasło na profil, szyfrowanie danych
Obecnie stosowane są dwie opcje do wyboru. Pierwsza z nich, polega na zastosowaniu sterownika bazy danych db3xSA.dll, pozwalającego na szyfrowanie bazy danych, robienie jej automatycznego backupu co jakiś czas oraz na zabezpieczenie hasłem. Należy też stosować odpowiednią wersję wersję aplikacji dbtool, dostępną w archiwum z wtyczką
Druga metoda, bardzo łopatologiczna, polega na zastosowaniu wtyczki mSecure, która prosi o hasło przy każdorazowym uruchamianiu Mirandy. Problem polega na tym, że co sprytniejszy user, poradzi sobie z zabezpieczeniem w 5 minut, usuwając po prostu wtyczkę z katalogu plugins.
Skróty i auto uruchamianie
Miranda w związku z tym, że jest wersją bezinstalacyjną (znaczy o ile z takiej skorzystamy, bo jest jeszcze oczywiscie wersja z instalatorem), sama sobie skrótów nie porobi. Nie ma też żadnego oficjalnego sposobu na zmuszenie jej do uruchamiania się razem z systemem. Skróty trzeba stworzyć ręcznie, tak jak uczyli tego w podstawówce. Kliknąć na plik miranda32.exe, stworzyć skrót, a następnie przenieść go do folderu menu (C:\Users\[nazwa konta]\AppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs - dla Vista), na pulpit lub przeciągnąć na pasek szybkiego uruchamiania.
Jeśli Miranda ma startować z systemem, to trzeba taki sam skrót dodać do folderu Autostart (C:\Users\[nazwa konta]\AppData\Roaming\Microsoft\Windows\Start Menu\Programs\Startup - w przypadku Vista/7).
Odinstalowywanie
Mirandy nie znajdziemy w Dodaj/Usuń programy. Jej odinstalowanie, polega na usunięciu całego folderu z programem, oraz ewentualnie folderu z profilem z C:\Users\[nazwa konta]\AppData\Roaming\Miranda - w przypadku Vista/7.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
Od wersji 0.8 trzeba w celu utworzenia konta korzystać z opcji Menu -> Accounts i tam dodać konto (lub konta).
Po kliknięciu w Accounts pojawi się następujące okno:
Następnie klikamy w symbol zielonego plusa, umieszczony w lewym dolnym rogu. Pojawi się następujące okno:
Tutaj postępujemy następująco:
w polu "Enter account name" wpisujemy dowolną nazwę dla zakładanego konta. Pozycja tu wpisana nie ma żadnego znaczenia dla funkcjonowania programu.
z listy "Choose the protocol type" wybieramy protokół z którego będziemy korzystać. Dla Gadu-Gadu będzie to GG, dla Jabbera JABBER itd.
pole trzecie można olać.
Klikamy OK.
W oknie po lewej, tak jak na pierwszym zrzucie, pojawi się wybór sieci. Klikając na nich, uzyskamy dostęp do podstawowych parametrów jak UID czy Hasło.
Po wypełnieniu klikamy OK.
Jeśli zachodzi potrzeba konfiguracji założonego konta (ew. jego rejestracja), to wykonujemy ją w tym samym miejscu co konfiguracja sieci w wersji 0.7 i starszych (w wersji 0.8 te opcje będą aktywne dopiero po przebiciu się przez Accounts.
Konfiguracja sieci GG(dotyczy wersji 0.7 i starszych)
Po pierwsze, należy pamiętać o eksporcie kontaktów oryginalnego klienta GG lub dotychczas używanego komunikatora. Gadu-Gadu jest jednym z nielicznych sieci, które nie oferują przechowywania kontaktów na rosterze, dlatego przed rozpoczęciem konfiguracji proto GG w Mirandzie, należy albo wyeksportować kontakty do pliku tekstowego, albo wyeksportować je na serwer GG. Z tego co wiem, w oryginalnym kliencie, eksportu dokonuje się przez: Gadu-Gadu -> Import/Eksport -> Eksport Listy Kontaktów i tam wybiera się albo Eksport do pliku albo Eksportuj kontakty na serwer.
Następnie rozłączamy się z siecią GG (na jeden numer GG, nie można się połączyć z dwóch miejsc na raz, więc trzeba o tym pamiętać, przed rozpoczęciem konfiguracji) i wchodzimy w opcje mirandy, klikając w menu "Opcje" lub korzystając ze skrótu Shift + Ctrl + O.
Z drzewka opcji wybieramy Sieć -> Gadu-Gadu:
W polu Numer, wpisujemy nasz numer GG, a w polu Hasło - podajemy hasło. Klikamy Zastosuj i OK.
Ot i cala filozofia.
Teraz należy zrestartować Mirandę (łączy się zwykle dopiero po restarcie) i ew. przepuścić w firewallu dobijającą się do sieci Mirandę.
Jak już wszystko działa, to można importować kontakty: Menu -> Gadu-Gadu -> Importuj listę z serwera lub Importuj listę z pliku tekstowego.
Opcje jakie oferuje wtyczka do GG, raczej nie wymagają opisów, jednak jeśli ktoś się upiera. Karta ogólne zawiera część dotyczącą obsługi konta (dane, usuwanie konta, zmiana hasła, odzyskiwanie) oraz podstawowe opcje (tylko dla przyjaciół, pokazywanie kontaktów spoza listy, sposób reakcji na wysyłany obrazek czy reakcja statusu opisowego na rozłączenie). Karta konferencja to reguły postępowania w przypadku zapraszania do konferencji, natomiast karta zaawansowane pozwala na konfigurację połączenia, wybór serwerów czy ustawienia parametrów transferu plików.
Konfiguracja sieci Jabber(dotyczy wersji 0.7 i starszych)
Tu nie musimy się martwić o kopię kontaktów - w sieci Jabber przechowywane są na serwerze i zawsze gotowe do użycia.
Wchodzimy w opcje mirandy, klikając w menu "Opcje" lub korzystając ze skrótu Shift + Ctrl + O. Wybieramy z drzewka: Sieć -> Jabber
W polu "Użytkownik", wpisujemy swoją nazwę użytkownika. W polu "Hasło", podajemy swoje hasło hasło. W polu "Serwer" wpisujemy nazwę serwera z którego korzystamy. Klikamy Zastosuj i OK.
Restart Mirandy i już można korzystać z sieci Jabber.
W opisie założyłem, ze ktoś ma już aktywne konta w sieci GG oraz Jabber.
Kiedyś w Mirandzie był myk, polegający na tym, że Miranda nie wysyłała wiadomości do kontaktów, które nigdy nie było on-line. To taki rodzaj zabezpieczenia antyspamowego, całkowicie niesprawdzający się w naszych gadu-gadu-owych realiach, gdzie pół listy siedzi od lat na ukrytym. Obecnie to chyba nie działa, bo już dawno nie spotkałem sie z nikim panikującym, ze mu Miranda wiadomości nie wysyła. W razie gdyby były z tym problemy, należy, w momencie dodawania do listy (lub gdy już jest), należy zaznaczyć pola "zostałeś dodany" lub "wyślij prośbę o autoryzację". Wtedy Miranda traktować będzie ten kontakt jako pewny i nie bedzie robiła problemów z wysyłką wiadomości.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
Pisząc o zaawansowanych narzędziach i wtyczkach, mam na myśli takie elementy, które maja za zadanie ingerować w bazę danych w celu poprawy błędów lub jej edycji, oraz pomagać w diagnostyce błędów występujących w programie.
Część z tych narzędzi powinna być wykorzystywana świadomie, po wcześniejszym zapoznaniu się z ich działaniem, a najlepiej tylko przez zaawansowanych użytkowników. Nieprawidłowe ich użycie, może doprowadzić do uszkodzenia bazy danych Mirandy i uniemożliwić korzystanie z programu.
Aplikacja dbtool.exe
Jest to podstawowe narzędzie dodawane do każdej paczki Mirandy. Dbtool służy do kompaktowania wielkości bazy danych, poprzez usunięcie tzw. martwej przestrzeni, powstałej na skutek używania komunikatora. Dodatkowo dbtool jest w stanie usunąć niektóre błędy powodujące niewłaściwą pracę komunikatora.
Należy korzystać tylko z tej wersji dbtoola, które jest rozprowadzana z konkretną wersją core Mirandy. Jeśli używamy wersji 0.7.7 Mirandy, to należy korzystać z tej wersji dbtool, która jest przeznaczona dla tego numerka. Nie z nowszej i nie ze starszej, tylko dokładnie z tej samej. Aktualizacja core, powinna zawsze odbywać się razem z aktualizacją dbtool.
Dbtool używamy po wyłączeniu Mirandy. Plik z profilem nie może być używany przez żaden proces, inaczej dbtool nie pozwoli na podjęcie żadnych działań, informując nas o tym stosownym komunikatem.
Po uruchomieniu, wyświetli się okienko jak na ilustracji 1. Klikamy "dalej" i otwiera sie nam dostęp do wyboru profilu, na którym mamy zamiar operować (ilustracja 2). W oknie jest spis wszystkich znalezionych profili, z informacjami o jego ścieżce dostępu, wielkości oraz o wielkości martwej przestrzeni, która może zostać usunięta.
Widoczna na ilustracji 2 zielona ikonka ludzika, może przyjmować 3 różne kolory w zależności od stanu bazy danych:
zielony: baza danych funkcjonuje prawidłowo i nie wymaga naprawy. Martwa przestrzeń jest niewielka. Działania tylko natury kosmetycznej.
żółty: w bazie danych występują pewne błędy lub martwa przestrzeń ma wielkość kilkuset KB. Zalecane jest użycie narzędzia.
czerwony: baza danych ma poważne błędy lub martwą przestrzeń liczoną w MB. Użycie narzędzia jest konieczne.
Kliknięcie "dalej" przenosi nas do wyboru przetwarzania bazy danych (ilustracja 3). Można skorzystać z następujących opcji:
Sprawdź tylko spójność danych: sprawdza czy baza danych jest prawidłowa, bez wprowadzania żadnych zmian.
Utwórz kopię bezpieczeństwa: tworzy kopię bazy danych przed wprowadzeniem zmian
Agresywne wyszukiwanie błędnych wpisów: skanuje całą bazę danych pod kątem błędnych wpisów. Teoretycznie zabiera więcej czasu i jest wymagana tylko w przypadku, gdy stan naszej bazy danych, oceniany jest przez narzędzie jako czerwony.
Kliknięcie "dalej", przenosi do opcji czyszczenia błędnych wpisów (ilustracja 4). Można skorzystać z następujących opcji:
Usuń całą historię: usuwa wszystkie wiadomości w historii wszystkich kontaktów.
Oznacz wszystkie wydarzenia na przeczytane: służy do korygowania problemu, objawiającego się tym, że po rozpoczęciu rozmowy z danym kontaktem, w oknie widoczne są wszystkie wiadomości, zamiast tych z zakresu ustawionego we wtyczce do okna rozmowy.
Konwertuj stare wiadomości Unicode, do UTF-8: opcja tylko dla osób, które przesiadają sie z wersji 0.6 oraz starszych, na wersje 0.7 i nowsze. Należy jej użyć tylko jeden raz, w momencie aktualizacji.
Po kliknięciu "dalej" rozpoczyna sie proces naprawy bazy danych (ilustracja 5). Postęp wyświetlany jest w postaci paska a w okienku niżej podawane są informacje dotyczące wykonanych przez aplikację zadań. Po zakończeniu, klikamy "dalej" i możemy zakończyć pracę z dbtool (ilustracja 6). W tym momencie, możemy zdecydować, czy po zakończeniu pracy, Miranda zostanie uruchomiona.
Kliknięcie "zakończ" kończy pracę aplikacji, klikniecie "dalej" pozwala na rozpoczęcie procesu od nowa.
Typowy scenariusz naprawczy:
W przypadku, gdy dbtool sygnalizuje konieczność naprawy bazy, poprzez wyświetlenie czerwonej ikonki, korzystamy z następujących opcji:
Utwórz kopię bezpieczeństwa
Agresywne wyszukiwanie błędnych wpisów
w okienku oznaczonym jako 3 oraz:
Oznacz wszystkie wydarzenia na przeczytane
w okienku oznaczonym jako 4.
DbEditor+
Wtyczka umożliwia manualną edycję bazy danych. Edytor przypomina "edytor rejestru" znany z systemu Windows.
W rejestrze Windows, niektóre aplikacje zapisują swoje ustawienia, podobnie jest w bazie danych Mirandy. Wszelkie wtyczki zapisują swoje ustawienia właśnie tam. Analogicznie do rejestru, w dbeditor można dokonywać zmian ustawień, które są niemożliwe od strony interface komunikatora.
DbEditor jest najbardziej destrukcyjną wtyczką w niepowołanych rękach i cudownym lekarstwem na większość problemów w rękach doświadczonego użytkownika. Przed wykonywaniem jakichkolwiek operacji, zalecane jest wykonanie kopii bazy danych.
Wtyczka umożliwia eksport i import ustawień dla danej gałęzi lub całej bazy danych.
CrashDumper
Podstawowym zadaniem tej wtyczki, jest generowanie raportu dotyczącego ostatniego błędu krytycznego Mirandy. Raport generowany przez tą wtyczkę, pozwala na łatwiejsze diagnozowanie przyczyn pojawienia sie błędu. Nawet mało doświadczony użytkownik, znajdzie w nim podstawowe dane dotyczące wtyczki wywołującej błędy.
Wtyczka tworzy raport w pliku tekstowym, w katalogu Profil\CrashLog\.
Nazwa pliku ma nazwę w formacie crash[data][godzina].
Dodatkową funkcja wtyczki, jest automatyczne wysyłanie raportu dotyczącego wersji używanych wtyczek i core na www.miranda-vi.org, w momencie gdy zajdą jakieś zmiany w konfiguracji.
Version Info
Zadaniem tej wtyczki, jest generowanie raportów o wersjach używanych wtyczek oraz core Mirandy a także podstawowych danych typu wersja systemu operacyjnego czy podstawowe dane komputera. Raport jest sformatowany w taki sposób, ze umożliwia wygodne jego odczytanie po wklejeniu treści na forum.
Raport z VI może pomóc forumowiczom w rozwiązaniu napotkanego problemu.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
Opis funkcji pliku konfiguracji mirandaboot.ini (wykonany na podstawie opisu sporządzonego przez DJ Lotos dla miranda-im.pl)
Plik ten jest podstawowym źródłem konfiguracji komunikatora. Dzieli się na 3 sekcje: Database, AutoExec i PluginLoader. Oto ich zastosowania:
[indent][Database] - Sekcja ta odpowiedzialna jest za podstawowe parametry konfiguracji Miranda IM i obsługi plików baz danych z profilami użytkowników.[/indent]
ProfileDir= - Ta opcja służy do wskazania domyślnego folderu gdzie Miranda ma poszukiwać/przechowywać bazy z danymi użytkowników. Domyślnie jest to folder gdzie znajduje się plik miranda32.exe ("."). W przypadku systemów w technologii NT/2000 można tu się posługiwać zmiennymi środowiskowymi (%APPDATA%) celem zabezpieczenia swojej bazy we własnym profilu logowania do systemu.
Czyli w przypadku gdy każdy z użytkowników ma oddzielne konto i chce na nim uruchamiac swój profil Mirandy, stosuje zmienną %APPDATA%
ShowProfileMgr= - Do tego klucza należy ustawienie zachowania się Mirandy podczas uruchamiania, czyli określenie czy podczas startu ma pokazywać okno managera profili/baz danych użytkowników, i tak:
- never - okno nie ukaże się jeśli zostanie określony profil domyślny a ilość profili będzie większa od jeden
- always - niezależnie od ilości profili zawsze będziemy pytani o wybór przy starcie
- smart - (domyślnie) inteligentny system obsługi profili, uruchamia managera kiedy znajduje się więcej niż jedna baza dat profilu
DefaultProfile= - Przy pomocy tego klucza możemy wskazać plik bazy, który będzie domyślnie wczytywany przy uruchamianiu Mirandy
AutoCreate= - Funkcja pozwala na stworzenie profilu (o ile taki już nie istnieje) określonego w: DefaultProfile, jej stany to: yes lub no (domyślnie)
[indent][AutoExec] - Ta sekcja dotyczy obsługi i zachowania się Mirandy podczas obsługi plików autoexec_username.ini.[/indent]
Use= - Ta opcja odpowiedzialna jest za ładowanie danych z tekstowego pliku ini do bazy dat, i tak:
- yes - automatyczne wprowadzenie danych do bazy bez wpływu na to zdarzenie użytkownika
- no - wyłączony system importowania danych z plików autoexec_username.ini
- prompt - ustawienie domyślne (najbezpieczniejsze, zalecane), pozwala na samodzielne zadecydowanie przez użytkownika jak Miranda ma postąpić z odnalezionym plikiem ini
Glob=autoexec_*.ini (domyślnie zalecane)
W tym miejscu możemy zadecydować jakie nazwy (lub ich części) będą posiadać pliki ini z danymi profilów i jak one mają być poszukiwane przez komunikator. Można się posługiwać jokerami -> "*" celem wczytywania więcej niż jednego pliku ini
Safe=CLC Icons CLUI CList SkinSounds (przykładowe domyślne gałęzie)
W tym kluczu określić możemy, które części drzewa zawarte w gałęzi Current user bazy dat mają zostać nie modyfikowane przy wprowadzaniu danych z pliku ini
Unsafe=ICQ MSN (przykładowe domyślne gałęzie)
Z kolei w tym kluczu określić możemy, które części drzewa zawarte w gałęzi Current user bazy dat mają zostać zmodyfikowane przy wprowadzaniu danych z pliku ini
Warn= - Ta opcja służy do ustalenia czy podczas importowania danych z pliku ini do bazy dat użytkownik ma być ostrzegany przed wprowadzeniem danej zmiany, i tak:
- all - każda zmiana w bazie jest monitowana i może zostać zatwierdzona lub odrzucona przez usera
- notsafe - (domyślnie) tutaj użytkownik będzie pytany w przypadku modyfikacji danych w gałęziach bazy dat, które określono w kluczu Safe
- none - przy takim ustawieniu wszystkie zmiany będą zastosowane bez możliwości ingerencji użytkownika
OnCompletion= - Ten klucz decyduje o tym jak Miranda ma postąpić z już zaimportowanym plikiem ini do bazy dat, są następujące warianty:
- delete - plik zostanie skasowany
- recycle - (domyślnie) plik zostanie przeniesiony do folderu Kosz systemu Windows
- rename - nazwa pliku zostanie przemianowana przez dodanie prefiksu określonego w kluczu RenamePrefix
- leave - komunikator pozostawi plik po zaimportowaniu i będzie można go wykorzystać do zaimportowania ponownie przez inną bazę podczas następnego uruchomienia
- ask - w tym przypadku ostateczna decyzja pozostawiona zostanie użytkownikowi
RenamePrefix= - Tu określić można prefiks dodany do nazwy pliku ini po zaimportowaniu go do bazy dat jeśli stan opcji OnCompletion wskazuje na rename. Domyślny ciąg to: "done_"
[indent][PluginLoader] - Sekcja odpowiedzialna za ładowanie wtyczek ze startem programu[/indent]
AskAboutIgnoredPlugins= - Tu można określić, w jaki sposób zachowa się Miranda, w przypadku gdy któraś z wtyczek została wyłączona lub jest nieaktywma:
0 - (domyślnie) - Miranda pominie nieaktywne pluginy milczeniem i uruchomi się tylko z tymi, które są aktywne.
1 - Miranda przy starcie poinformuje o nieaktywnych wtyczkach i zapyta czy ma je załadować czy nie.
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.
Oficjalna strona Mirandy (en) - zawiera oficjalny addons, oraz forum dyskusyjne, które jest istną skarbnicą wiedzy dla użytkowników sprawnie władających językiem angielskim. Polska strona Mirandy (pl) - oprócz mało przydatnego portalu, zawiera największe polskie forum poświęcone tematowi komunikatora Miranda oraz dość rozbudowane (ale i nie najnowsze) FAQ. Warto wiedzieć, że obsługa forum jest dośc agresywna. Bana można dostać właściwie za wszystko (przykładowa rozmowa). Tematami zakazanymi jest polski instalator i spolszczenie. Za krytykę instalatora mogą posypać się zęby, a próby wskazania alternatywnego spolszczenia (to "oficjalne" jest nieruszane chyba z 1,5 roku), kończą się banem za spamowanie. Inny polski wortal poświęcony Mirandzie (pl) - z założenia przyjaźniejszy. Jest forum ale treści tam tyle co kot napłakał. Najbardziej strategoczne działanie - jako lektura link powyżej, jako forum gdzie zadawać pytania - link który opisuję. Miranda IM Version Information (cz - chyba, ale wszystko jest przetłumaczone na polski a gadać da sie po angielsku) - niezbędnik usera Mirandy. Coś w rodzaju portalu społecznościowego, gdzie można sprawdzić aktualność swoich wtyczek, porównać z innym użytkownikiem, pochwalić się screenym komunikatora czy wrzucić niemal niezbędny do uzyskania pomocy spis wtyczek. Ciekawostka z oficjalnego forum - linki do wtyczek i dyskusja na ich temat (en) - zwykle można tu wyczaić wersje beta danych wtyczek. Są też linki do stron znanych wtyczkopisarzy, jakby ktoś szukał źródeł, dokumentacji czy changelogów. Niemieckie wiki Mirandy (de) - niestety po niemiecku, ale wart podlinkowania ze względu na ogromny zbiór informacji dotyczących prawie każdej wtyczki. Mirror oficjalnego addonsa (en) - strona powstała po przedłużającym się okresie problemów z addonsem głównym. Warto tam czasem po pyrać, bo niektórzy twórcy mają focha do oficjalnego addonsu za awarię, i swoje zabawki publikują tylko na mirrorze. Rosyjski portal dotyczący Mirandy (ru) - można wyhaczyć ciekawe konfigi...
OS: Windows 7 Professional 32-bit; Soft: Comodo IS (antywir + firewall + defence+); Firefox 3.6, Miranda IM, Foobar + KMPlayer.