Skocz do zawartości

picasso

Administratorzy
  • Postów

    36 474
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

Treść opublikowana przez picasso

  1. Budowa menu startowego Cała powyższa struktura bootfolderów + sparowanych bootsectorów, folderu SETUP z instalkami i plików tagowych musi być ujęta przez ogólny system, który zrobi z tego menu i załaduje wszystko. Menu w ISOLINUX Nie uciekać na słowo "Linux", to jest bardzo fajny soft do zrobienia menu. Wybrałam tę metodę jako główną z kilku podstawowych powodów. Jest o wiele prostsza niż nierozwijany archaiczny CD Shell (jak porównacie następne wątki, od razu zrozumiecie co mam na myśli). Struktura menu to tylko po kilka dość czytelnych linijek, bardzo szybko można uzyskać atrakcyjne graficzne menu. Poza tym chciałam dać pole do poszerzania swojej DVD o inne programy = tutaj konkretnie mam na myśli budowę dysku multiinstalacyjnego, który ma zaimplementowany również program do partycjonowania - darmowy Parted Magic (Linux-based). O wiele łatwiej wsadzić Parted Magica bezpośrednio via Isolinux, niż przez system CD Shell (o tym będzie wzmianka i również zrozumiecie dlaczego Isolinux to zbawienie). Co więcej, zastosowanie Isolinux pozwoli w dość łatwy sposób zrobić DVD, które będzie łączyło instalacje Windowsa z instalacjami Linuxa. Nie będę tu tego omawiać = jesteśmy na forum ukierunkowanym na Windows, ale kreślę tylko potencjał użytego mechanizmu. W podstawowym wydaniu całość operacji jest bardzo prosta: Wprowadzenie folderów ISOLINUX: Syslinux 1. Pobraną paczkę Syslinuxową rozpakować w dowolnym miejscu. W roocie DVD obok wszystkich bootfolderów / SETUP / obrazów dyskietek umieścić cały katalog syslinux (nic w nim nie modyfikować zachowując wszystko co ma w środku). Obok utworzyć folder o nazwie BOOT a w nim podfolder isolinux. G: ---- DVD -------- BOOT ------------ isolinux -------- syslinux 2. Z folderu syslinux skopiować (nie przenosić, tylko skopiować!) do podfolderu isolinux pliki (one są w folderze syslinux w różnych miejscach, szukać): isolinux.bin, vesamenu.c32 (ewentualnie też menu.c32 - patrz dalej co to za różnica), chain.c32 i memdisk. Położyć obok pusty plik o nazwie isolinux.cfg (można zrobić go w Notatniku). G: ---- DVD -------- BOOT ------------ isolinux ---------------- chain.c32 ---------------- isolinux.bin ---------------- isolinux.cfg ---------------- memdisk ---------------- vesamenu.c32 Krótki opis do czego służą te pliki: chain.c32 = bootowanie twardych dysków isolinux.bin = bootowalny obraz bez emulacji, to będzie generalny bootloader całego DVD wskazywany w programach wypalających isolinux.cfg = plik będzie trzymał cały konfig menu, który dopiero musimy rozpisać. memdisk = do inicjowania obrazów dyskietek Windows 98/ME oraz projektów narzędziowych posługujących się takim typem emulacji vesamenu.c32 = matryca graficznego menu z możnością wprowadzania grafiki. Alternatywnym zamiennikiem jest plik menu.c32 = to zubożałe menu tekstowe bez możliwości wyświetlania obrazów i plików tekstowych przez klawisze funkcyjne. Przyjęłam, że interesują nas atrakcje graficzne, a nie "dosówki". 3. Otworzyć pusty plik isolinux.cfg w dowolnym edytorze tekstowym (może być Notatnik). I zabieramy się za pisanie menu. Napisanie menu ISOLINUX: Opis budowania menu jest w dokumentacji, ja tu skondensuję pod kątem naszej tematyki. Od razu rzecz o ścieżkach dostępu i ich właściwym odczytaniu. W pliku ścieżki idą od roota (tutaj to oznacza root folderu DVD) i mają ukośniki w przeciwną stronę niż "struktura Windows". To znaczy, że ścieżka naszego projektu G:\DVD to w pliku /, ścieżka G:\DVD\BOOT to w pliku /BOOT itd. GŁÓWNA OPRAWA I PODZIAŁ MENU: Wybranie systemu menu, jego tła, domyślnych komunikatów i tytułu: UI /boot/isolinux/vesamenu.c32 MENU BACKGROUND /boot/isolinux/splash.png MENU TABMSG Dowolny tekst wyświetlany zamiast "wciśnij Tab..." MENU AUTOBOOT Automatyczny restart za # sekund MENU TITLE Dowolny tekst wyświetlany w nagłówku Linia UI wskazuje, który system menu jest użyty i tu zostawiamy tak jak jest kierunek na plik vesamenu.c32, bo interesuje nas graficzne menu z możliwością podłożenia atrakcyjnego obrazu, a nie klasyczne dosówkowe ekrany. Linia MENU BACKGROUND punktuje tło stosowane w systemie vesamenu.c32. Tłem może być wypełnienie kolorem lub po prostu ścieżka dostępu do pliku gotowej bitmapy podkładowej. Bitmapa musi mieć rozmiar 640x480 pixeli, może być w formacie PNG lub JPEG. Obrazek jest tłem, cały tekst menu jest na to nałożony i nie przysłonięty. Przygotowany obraz umieszczamy zgodnie z tym co jest napisane wyżej, w folderze: G: ---- DVD -------- BOOT ------------ isolinux ---------------- splash.png Można go też umieścić bezpośrednio w katalogu DVD, wtedy wpisujemy tylko ukośnik i nazwę pliku. Linia MENU TABMSG wymienia domyślny tekst "Press [Tab] to edit options" na inny dowolnie tu wybrany. Zostawiając to puste powodujemy, że nie wyświetla się ten komunikat wcale. Komunikat ten nas nie interesuje, bo nic nie będziemy "edytować". Linia MENU AUTOBOOT wymienia domyślny komunikat odliczania czasowego do resetu komputera na inny dowolny tekst, akurat tu wpisałam spolszczoną opcję. Znaczek # odpowiada za pokazywanie się ilości sekund. Linia MENU TITLE drukuje nam po prostu tytuł nagłówka menu. Tu można wpisać dowolną bzdurę. Od wersji SysLinux 3.74 nastąpiła zmiana i DEFAULT nie jest stosowane już jako polecenie wyboru menu: DEFAULT /boot/isolinux/vesamenu.c32 W zamian należy zastosować dyrektywę UI: UI /boot/isolinux/vesamenu.c32 Podział na sekcje: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst wyświetlany w menu Każda pozycja menu jest rozpisana w bloku mającym znacznik LABEL, po którym wprowadzamy dowolne krótkie słowo (to słowo stosuje się w linii poleceń). LABEL musi być unikatowe (nie może być dwóch LABEL z tym samym wyrazem). W bloku LABEL są dodatkowe specyfikacje opcji menu takie jak: MENU LABEL (wyświetlany w menu tekst pozycji i tu można wpisywać dowolne rzeczy), MENU DEFAULT (zapis powoduje, że dana pozycja menu jest podświetlona jako domyślna), KERNEL (inicjowanie określonych instalatorów / bootsectorów = patrz dalej). Te dodatkowe polecenia sukcesywnie się zapełnia w zależności co ma robić dana pozycja menu. By uzyskać pustą linię między pozycjami menu po prostu wpisuje się MENU SEPARATOR. ELEMENTY NATURY NAWIGACYJNEJ / OPISOWEJ: Wprowadzenie hotkeya, który podświetli na liście menu wybraną pozycję: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL ^Dowolny tekst wyświetlany w menu Stosowanie tego jest niekonieczne. Do tego służy znaczek daszkowy ^, umieszczony przed tym znakiem menu, który ma inicjować z klawiatury podświetlanie i to zostanie wyboldowane w menu. Przykładowo: ^Dowolny tekst wyświetlany w menu (hotkeyem będzie D, literka D w bold), Dowolny ^tekst wyświetlany w menu (hotkeyem będzie T i ta literka będzie w bold). Hotkey nie może się powtarzać - można użyć ten sam tylko raz, w przeciwnym przypadku jest kolizja i dana opcja menu ulega deaktywacji. Wprowadzenie wyświetlania określonego tekstu opisowego po zaznaczeniu pozycji menu: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst wyświetlany w menu TEXT HELP Klucz seryjny to: XXXX-XXXX-XXXX-XXXX CD ze zintegrowanymi aktualizacjami via nLite ENDTEXT Za to odpowiada wstawienie w bloku label znacznika TEXT HELP po którym wpisujemy swoje wypociny, a zakańczamy przez ENDTEXT. Tekst może być dowolny, tekst może być wieloliniowy. Przykładowe zastosowanie: po zaznaczeniu pozycji menu instalacji danego systemu wyświetli się jego klucz SN stosowany do instalacji. Albo też można umieścić opis jak płytę zrobiono, jakie Service Packi ma zintegrowane, albo czy płyta ma modyfikowany Windows. Po prostu dowolne rzeczy. Wyświetlanie dodatkowych informacji z plików tekstowych: F1 /PlikTekstowy1 F2 /PlikTekstowy2 ..... Można również w bardzo prosty sposób wywołać wybrany plik tekstowy zawierający jakąś pomoc / opis / zestaw kluczy instalacyjnych etc. Do tego służy polecenie zawierające nazwę keya funkcyjnego (od F1 do F12) a po nim ścieżkę dostępu do pliku. Plik tekstowy można umieścić np. bezpośrednio w katalogu DVD = stąd ścieżka dostępu sprowadza się tutaj tylko do podania ukośnika + nazwy pliku. Dodatkowy cymes graficzny: każdy plik tekstowy może być wyświetlany na innym tle niż główny obraz podkładowy menu. Wystarczy dopisać sobie po ścieżce dostępu do pliku tekstowego ścieżkę dostępu do obrazu PNG lub JPEG. WYWOŁYWANIE INSTALATORÓW / BOOTOWANIA: Inicjowanie instalatorów systemów Windows NT4/2000/XP/2003, LiveCD Barta, oraz skrojonej Konsoli Odzyskiwania: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst wyświetlany w menu KERNEL /PlikBootsectora Wystarczy w sekcji KERNEL podać ścieżkę do pasującego bootsectora. Isolinux wymaga w tym przypadku formatu BIN = i to uwzględniłam dając Wam gotowy bootsector do operacji kopiowania. Pliki bootsectorów omawialiśmy na samym początku = to ta seria plików 2PRO.BIN, I386.BIN etc. Jako że nasze bootsectory leżą bezpośrednio w głównym katalogu DVD, ich ścieżka dostępu ogranicza się tylko do ukośnika (to oznacza root) + nazwy bootsectora np. /2PRO.BIN, /I386.BIN. Tylko tyle. Inicjowanie instalatorów systemów Windows 98/ME: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst wyświetlany w menu KERNEL /boot/isolinux/memdisk APPEND initrd=/PlikObrazuDyskietki Dla tych systemów ich bootsectorami są obrazy dyskietek, dlatego też musi być w linii KERNEL skierowanie do memdiska + dodanie linii APPEND kierującej do obrazu dyskietki. Ta sama zasada co wyżej: nasze obrazy dyskietek leżą bezpośrednio w głównym katalogu DVD = wystarczy ukośnik + nazwa pliku np. /98.IMA, /ME.IMA. Inicjowanie bootowania z dysku twardego: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst wyświetlany w menu KERNEL /boot/isolinux/chain.c32 APPEND KodDysku Dodatkowo można wprowadzić w menu opcję bootowania z dysku twardego np. jeśli jest tam już jakiś system zainstalowany lub jeśli wywołana z DVD instalacja Windows ma być kontynuowana po restarcie. W sekcji KERNEL kierujemy do pliku chain.c32, a w APPEND podajemy kod dysku twardego, który ma bootować. Np. hd0 = oznacza pierwszy dysk twardy. FORMOWANIE SUBMENU: Ogólny schemat: MENU BEGIN UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst wyświetlany w menu (dostanie strzałkę z boku) ... tu wchodzą kolejne bloki LABEL definiujące kolejne opcje ... LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst powrotu (dostanie strzałkę z boku) MENU EXIT MENU END Całe podmenu jest zamknięte między znacznikami MENU BEGIN a MENU END. Pomiędzy wprowadzamy to co już znamy = czyli osobne labelki definiujące każdą pozycję submenu z osobna. Wypada też dorobić opcję powrotu do głównego menu, do tego służy polecenie MENU EXIT (użyte na goło automatycznie przenosi poziom w górę, przy bardziej skomplikowanych układach mających wielopoziomowe systemy podmenu można dopisać tag menu do którego ma nastąpić powrót). Jeżeli submenu ma kierować na kolejne głębsze submenu - prócz powrotowej opcji MENU EXIT stosujemy dodatkowy label z poleceniem MENU GOTO z nazwą label kolejnego menu: LABEL UnikatowaNazwa MENU LABEL Dowolny tekst kierujący na kolejne submenu (dostanie strzałkę z boku) MENU GOTO UnikatowaNazwa .... repetując cały układ. I tak do skutku. Każde submenu domyślnie dziedziczy ustawienia menu głównego, z którego wyszło, ale można wymusić by każde menu miało inne obrazy tłowe i inne kolory po prostu dopisując polecenia. O kolorach pogadamy poniżej. KOLOROWANIE MENU: Opcjonalnie, to nie jest konieczne. Domyślnie menu ma swoją matrycę ustawioną na określone kolory i jeśli ktoś nie potrafi zrozumieć co tu będzie napisane = nie musi nic więcej robić, zadowoli się presetem. Natomiast dla tych co decydują się na rekoloryzację = ogólnym poleceniem kolorowania jest: MENU COLOR element ansi foreground background cień 1. Wskazanie składnika do kolorowania: Co podstawić za element? Podam tylko główne: screen (obszar poza menu), border (ramka), title (nagłówek), unsel (niezaznaczona pozycja menu), hotkey (niezaznaczony hotkey), sel (zaznaczona pozycja menu), hotsel (zaznaczony hotkey), disabled (menu wyłączone - dotyczy też separatorów), scrollbar (suwak z boku menu), tabmsg (komunikat wciśnij Tab), timeout (komunikat odliczania do resetu). 2. Dobranie koloru składnika: Ansi (to są określone liczby oddzielone średnikami) możemy sobie odpuścić = to jest stosowane w trybie tekstowym, wystarczy, że przepiszecie z tabelki w dokumentacji wartości domyślne i nie trzeba nad tym się zastanawiać. To co w naszym graficznym menu nas interesuje to foreground (element pierwszoplanowy) + background (tło dla tego elementu). Te wartości są w 8 znakowym kodzie hexadecymalnym: #AARRGGBB (AA = wartość alpha przeźroczystości w hex, RRGGBB = RGB w hexie). Jak to rozszyfrować i wybrać właściwy kolor? Obliczanie przeźroczystości: przeźroczystość w systemie dziesiętnym to skala 0-255. Wystarczy posłużyć się instrukcją i w normalnym kalkulatorze zamienić wybrany numer dziesiętny na hexadecymalny. Uzyskany wynik to pierwsza część sekwencji kolorystycznej. Od razu podam te 3 główne punkty: 100% przeźroczystości (czyli 255) to w hexie 00, 50% przeźroczystości (czyli 127) to w hexie 7F, 0% przeźroczystości to w hexie FF. A wartości pośrednie bez trudu obliczycie. Kolory skali RGB przekonwertowane na hex = tę całą sześcioznakową resztę RRGGBB weźmiecie z byle jakiej tabeli kolorów np.: HTML Colors. Łącząc to wszystko razem uzyskamy wybrany kolor o określonym stopniu przeźroczystości. Np.: #00000000 = totalna przeźroczystość #ff000000 = czarny #7F000000 = półprzeźroczysty czarny #c0ffffff = 75% przeźroczysty biały #ffffffff = biały 3. Ustalenie rodzaju cienia dla składnika: można przypisać none (brak cienia), std (standardowy = pixele foreground pogrubione), all (pixele foreground+backround pogrubione) lub rev (pixele backround pogrubione). Przykładowa sekwencja kolorowania określonego elementu menu: Każdy składnik menu koloruje się odrębnym poleceniem o tej składni. Przykładowo zakolorujmy podświetloną pozycję menu (białe litery na czarnym tle) i hotkey na podświetlonej pozycji (zielona litera na czarnym tle): MENU COLOR sel_______7;37;40__#c0ffffff__ #ff000000 std MENU COLOR hotsel__1;7;37;40__#ff00ff00 __#ff000000 all Tip: wybierając dla danego elementu kolor niekryjący tylko z wybranym stopniem przeźroczystości uzyskacie bardzo atrakcyjne efekty graficzne, kolor z przeźroczystością dokładnie tak działa = jest przeźroczysty i widać pod spodem inne elementy np. fragment naszej bitmapy podkładowej. To podstawowe składniki, które można użytkować do budowy menu. Tam da się zrobić znacznie więcej np. zmienić wymiary menu a nawet wprowadzić menu na hasło. Tego już nie będę opisywać. Luknijcie na dokumentację. To proste, tylko trzeba posiedzieć i popróbować. Przykład menu: Oto moje przykładowe menu. Prościuteńkie bez podmenu: mające 4 instalacje Windowsów, dostęp do Konsoli Odzyskiwania, LiveCD Barta oraz Parted Magic (w kwestii Parted Magic = patrz dalej jak go ulokować na DVD, by polecenia tu zapisane się zgadzały). Grafika menu zmodyfikowana (elementy mają ustawioną przeźroczystość + inne kolory), i umieszczony obrazek podkładowy (z DeviantArt). Linie z #### to tylko komentarz, to się nie liczy i do wycięcia. UI /boot/isolinux/vesamenu.c32 F1 /KLUCZE.TXT PROMPT 0 TIMEOUT 300 TOTALTIMEOUT 450 MENU BACKGROUND /boot/isolinux/splash.png MENU TITLE Multi-DVD Edycja Fixitpc.pl MENU AUTOBOOT Automatyczny restart za # sekund MENU TABMSG #### Kolor ramki - 75% transparent biały na 50% transparent czarnym: MENU COLOR border 30;44 #c0ffffff #7F000000 std #### Kolor nagłówka - biały na 50% transparent czarnym: MENU COLOR title 1;36;44 #ffffffff #7F000000 std #### Niezaznaczona pozycja - 75% transparent biały na 50% transparent czarnym: MENU COLOR unsel 37;44 #c0ffffff #7F000000 std #### Zaznaczona pozycja - biały na czarnym: MENU COLOR sel 7;37;40 #c0ffffff #ff000000 std #### Niezaznaczony hotkey - niebieski na 50% transparent czarnym: MENU COLOR hotkey 1;37;44 #ff33FFFF #7F000000 std #### Zaznaczony hotkey - niebieski na czarnym: MENU COLOR hotsel 1;7;37;40 #ff33FFFF #FF000000 std #### Wyłączone menu (tu separatory) - 100% transparent na 50% transparent czarnym: MENU COLOR disabled 1;30;44 #00000000 #7F000000 std LABEL hd MENU LABEL ^Boot dysku twardego MENU DEFAULT KERNEL /boot/isolinux/chain.c32 APPEND hd0 MENU SEPARATOR LABEL 1 MENU LABEL ^1 Instalacja Windows 2000 Pro SP4 KERNEL /1PRO.BIN LABEL 2 MENU LABEL ^2 Instalacja Windows XP Pro SP3 KERNEL /2PRO.BIN LABEL 3 MENU LABEL ^3 Instalacja Windows 2003 R2 SP2 KERNEL /3ENT.BIN LABEL 4 MENU LABEL ^4 Instalacja Windows 98 SE KERNEL /boot/isolinux/memdisk APPEND initrd=/98.IMA MENU SEPARATOR LABEL cons MENU LABEL ^Konsola Odzyskiwania KERNEL /I386.BIN LABEL bart MENU LABEL ^LiveCD XP Barta KERNEL /BART.BIN LABEL pmagic MENU LABEL ^Parted Magic KERNEL /pmagic/boot/syslinux/menu.c32 APPEND /pmagic/boot/syslinux/syslinux.cfg A tu fragment jak można zmodować menu poprzez wstawienie osobnego podmenu dedykującego tylko różne instalacje XP - submenu ma przypisane inne tło (obrazek jest od adni18) i inne kolory w stosunku do menu nadrzędnego: MENU BEGIN install MENU LABEL ^Instalacje Windows XP MENU BACKGROUND /boot/isolinux/menu.png MENU COLOR border 30;44 #c0ffffff #7F000000 std MENU COLOR title 1;36;44 #ffffffff #7F000000 std MENU COLOR unsel 37;44 #c0ffffff #7F000000 std MENU COLOR sel 7;37;40 #c0ffffff #00000000 std MENU COLOR hotkey 1;37;44 #ffD83200 #7F000000 std MENU COLOR hotsel 1;7;37;40 #ffffffff #00000000 std MENU COLOR disabled 1;30;44 #00000000 #7F000000 std MENU SEPARATOR LABEL pro MENU LABEL ^1. Instalacja Windows XP Professional SP3 KERNEL /2PRO.BIN LABEL mce MENU LABEL ^2. Instalacja Windows XP Media Center SP2 KERNEL /2MCE.BIN LABEL x64 MENU LABEL ^3. Instalacja Windows XP Professional x64 KERNEL /2X64.BIN MENU SEPARATOR MENU SEPARATOR MENU SEPARATOR MENU SEPARATOR MENU SEPARATOR LABEL back MENU LABEL ^Powrot do menu MENU EXIT MENU END To jest bardzo podstawowy przykład. Proszę się nie sugerować kolorystyką, ona może być dowolna. Menu można upiększać i wymiarować w inny sposób (np. ścinając / poszerzając ilość linii, także przesunąć jego pozycję na ekranie = tu trzeba dużo próbować, bo może z tego powstać sieczka), rozbudowywać w złożone wielopoziomowe układy pod-menu, nakładać hasła na kolejne menu etc. Metoda prób i błędów. Fajna zabawa, można siedzieć i siedzieć. I wbrew pozorom to nie jest wcale trudne. Uwierzcie. Niestety jedna "wada" = jak wygląda menu możemy się dopiero przekonać po wykonaniu finałowego obrazu ISO (patrz dalej) przepuszczonego przez wirtualną maszynę. Nie znalazłam żadnego narzędzia symulacyjnego pozwalającego sprawdzić grafikę budowanego menu przed zmontowaniem z tego obrazu płyty. Jedyne na co się natknęłam to "ISOLINUX Mate" - ale to jest edytor pod menu trybu tekstowego a nie naszego graficznego.
  2. Finałowa struktura DVD (jeszcze niebootowalna i bez menu): G: ---- DVD W folderze DVD są wszystkie bootfoldery systemów typu NT, czteroznakowe i w dużych literach! Systemy 64-bit mają aż dwa bootfoldery: czteroznakowy + pięcioznakowy i w dużych literach! Wszystkie pliki w każdym bootfolderze muszą być w dużych literach! Bart ma dwa foldery. Wszystkie pliki w bootfolderze BART muszą być w dużych literach! -------- 1PRO (Boot folder 2000 Professional) -------- 1ADV (Boot folder 2000 Advanced Server) -------- 1SRV (Boot folder 2000 Server) -------- 1DTC (Boot folder 2000 Datacenter Server) -------- 2PRO (Boot folder XP Pro) -------- 2HOM (Boot folder XP Home) -------- 2MCE (Boot folder XP Media Center) -------- 2TAB (Boot folder XP Tablet) -------- 2X64 (Boot folder XP 64-bit) -------- 3STD (Boot folder 2003 Standard) -------- 3ENT (Boot folder 2003 Enterprise) -------- 3WEB (Boot folder 2003 Web) -------- 3DTC (Boot folder 2003 Datacenter) -------- 3SMB (Boot folder 2003 Small Business) -------- 64PRO (Do pary drugi bootfolder XP 64-bit) -------- BART (Boot folder LiveCD Barta) -------- I386 (Boot folder Konsoli Odzyskiwania) -------- Programs (Dodatkowy folder LiveCD Barta trzymający jego aplikacje) -------- i tak dalej.... W folderze DVD jest podfolder SETUP zawierający pełne kopie oryginalnych płytek Windows NT4/2000/XP/2003. Organizacja podfolderowa umowna. Na zielono oryginalne foldery kopii płyt CD, nie ruszamy tych folderów. Systemy 64-bit mają podwójne foldery. Na niebiesko tag odpowiadający danej edycji Windowsa. -------- SETUP ------------ WIN2000 ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_IP.5 + CDROMSPx.TST ---------------- ADV (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_IA.5 + CDROMSPx.TST ---------------- SRV (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_IS.5 + CDROMSPx.TST ---------------- DTC (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_ID.5 + CDROMSPx.TST ------------ WINXP ---------------- HOME (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IC + WIN51IC.SPx ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx ---------------- TABLET (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx ---------------- MCE (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx ---------------- X64 (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- AMD64 -------------------- WIN51 + WIN51AP + WIN51AP.SPx ------------ WIN2003 ---------------- STD (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IS + WIN51IS.SPx ---------------- ENT (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IA + WIN51IA.SPx ---------------- WEB (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IB + WIN51IB.SPx ---------------- DTC (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51ID + WIN51ID.SPx ---------------- SMB (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IL + WIN51IL.SPx ------------ i tak dalej.... W folderze DVD leżą pełne kopie płytek starszych systemów, celowo tu odseparowane. Wszystkie podfoldery + pliki w środku muszą być w dużych literach! -------- WINME (cała zawartość płytki) -------- WIN98 (cała zawartość płytki) W folderze DVD luzem leżą wszystkie bootsectory wszystkich systemów, w dużych literach! (ich nazwy korespondują do nazw bootfolderów, z wyjątkiem obrazów dyskietek Windows 98/Me) -------- 1PRO.BIN -------- 1ADV.BIN -------- 1SRV.BIN -------- 1DTC.BIN -------- 2PRO.BIN -------- 2HOM.BIN -------- 2MCE.BIN -------- 2TAB.BIN -------- 2X64.BIN -------- 3STD.BIN -------- 3ENT.BIN -------- 3WEB.BIN -------- 3DTC.BIN -------- 3SMB.BIN -------- BART.BIN -------- I386.BIN -------- 98.IMA -------- ME.IMA -------- i tak dalej.... W folderze DVD leżą też pliki identyfikatorów platform w dużych literach! - Windows NT4/2000/XP/2003 mają tagi przekopiowane (a nie przeniesione) z folderu SETUP (tagi zdublowane załączamy tylko raz, nieważne z której CD) - Windows 98/Me dzielą plik tagowy CD.TXT -------- CD.TXT -------- CDROM_NT.5 -------- CDROM_IX.5 -------- CDROMSPx.TST -------- WIN51 -------- WIN51IX -------- WIN51IX.SPx W folderze DVD jest też samotny plik BOOTFONT.BIN w dużych literach!, odpowiadający za polskie znaki w instalatorach. (dotyczy to tylko sytuacji, gdy na DVD są jakiekolwiek polskie instalki) -------- BOOTFONT.BIN ... dodatkowo można tu umieścić zwykły plik tekstowy zawierający wszystkie klucze SN Windows -------- KLUCZE.TXT Nie dostańcie zawału = to tylko teoretyczna struktura i co to musiałoby być za DVD by to wszystko weszło, nawet osiemnastka by nie starczyła . Oczywiście nie tworzycie wszystkiego i dokładnie tak samo - wybieracie tyle folderów, ile załączacie edycji danego systemu, wybieracie takie nazwy jakie są wam potrzebne. Powyżej jest po prostu wizualny graf jak to się rozmieszcza, by łatwo było sobie wybrać i nie pogubić się w lokowaniu swoich obiektów. Dla porównania moja struktura:
  3. .... Cały ten post dotyczy tylko i wyłącznie Windows XP/2003 przerobionego na typ "LiveCD" .... Dodanie edycji LiveCD (z wybranego systemu XP/2003): Jest to krok opcjonalny, ale jakże przydatny. Opisuję ten wątek odrębnie od reszty, ponieważ mimo że wszystko idzie bardzo podobnie (bootfolder + bootsector), nie chcę wymieszać ścieżek dostępu. Bart po prostu od razu preparuje zestaw bootowalny, tylko niektóre rzeczy trzeba poprawić i przearanżować. Pobieranie Barta: Bart's Preinstalled Environment (BartPE) 1. Uruchamiamy Barta i przepuszczamy przez niego wybraną kopię płytki Windows XP lub 2003, konfigurując: W Źródło wskazujemy pliki skopiowanej płytki Windowsa. Jako, że już mamy przecież w naszym projekcie DVD w podfolderze SETUP skopiowaną płytę możemy od razu ją wskazać (oczywiście jeśli ktoś ma kopię CD gdzie indziej to co innego tu wprowadza). Jako katalog docelowy zostawiamy domyślnie proponowany (można sobie zmienić) Media output: zdecydowałam, że nie robię od razu z tego ISO, bo i tak nie jest nam potrzebne (to inne pliki Barta idą na DVD), tylko zaznaczam po prostu opcję Brak. W Plugins dokonfigurować dwie rzeczy. Po pierwsze wyłączyć bootfix.bin - to usunie ekran "Wciśnij klawisz by bootować z CD". Ekran zbędny na multi-DVD, która będzie mieć własny system czekania na reakcję klawiaturową (poza tym, jeśli nie wciśnie się klawisza, będzie samoreset). Trzeci powód to taki, że dziwne rzeczy u mnie się działy = przy włączonym bootfix.bin start Barta z multidvd po prostu wisiał i nie wszedł dalej. Następna rzecz do skonfigurowania to włączenie wtyczki DCOM (jeśli LiveCD jest robiona z Windows XP, który ma conajmniej SP2 i wyżej). 2. Po pomyślnym ukończeniu procesu wynikowo uzyskamy katalog docelowy Barta, o zawartości podobnej do tej: Folder i386 to będzie bootfolder, bootsect.bin to bootsector, folder Programs to programy powłoki Barta, reszta plików to tagi płytki (będą inne w zależności od tego z jakiego Windowsa zrobiliśmy LiveCD). To ta zawartość idzie na DVD i zaraz będzie jak to rozlokować, bo to nie może być tak po prostu "wrzucone razem". Jednakże na początek uwaga: jeśli wynikowo w folderze Barta w i386 wszystkie pliki są w małych literach, proszę rekursywnie zamienić wszystkie na CAPSLOCK'owe liternictwo. Wszystkie. 3. Utworzenie bootfolderu + bootsectora i przekierowanie im ścieżek dostępu. Postępujemy tak samo jak w przypadku normalnych instalacji Windows opisanych wcześniej tzn.: Bezpośrednio w folderze DVD tworzymy folder o nazwie czteroznakowej i w dużych literach np. przyjmijmy, że nazwa folderu to BART. I do tego nowego bootfolderu BART przenosimy całą zawartość z folderu i386 katalogu docelowego Barta. G: ---- DVD -------- BART W katalogu docelowym Barta zmieniamy nazwę pliku BOOTSECT.BIN na czteroznakową pasującą do nazwy bootfolderu, czyli w tym przypadku na BART.BIN, i plik BART.BIN umieszczamy obok folderu BART. G: ---- DVD -------- BART -------- BART.BIN Kolejny krok to zedytowanie w hexedytorze plików: bootsectora BART.BIN (zamieniając słowo I386 na BART) + leżącego w bootfolderze BART pliku SETUPLDR.BIN (zamieniając wszystkie instancje słowa i386 na BART). Proszę popatrzyć na wcześniejszy opis jak to się robi dla Windows 2000/XP/2003. Edytujemy tylko te dwa pliki, pliku TXTSETUP.SIF nie trzeba korygować, ponieważ folder BART jest jednocześnie bootfolderem oraz właściwym Windowsem typu Live = folder leży w root DVD, czyli zostanie znaleziony bez edycji. 4. Na koniec obok bootfolderu i bootsectora kładziemy folder Programs z docelowego katalogu Barta, oraz wszystkie pliki tagów (jeśli już te same tagi są z normalnych Windows = nie ma potrzeby ich umieszczać). Końcowy układ elementów należących do LiveCD zrobionej Bartem: G: ---- DVD -------- BART (Boot folder zawierający LiveCD Barta) -------- Programs (Dodatkowy folder mający Programy Barta) -------- BART.BIN (Bootsector LiveCD Barta) -------- WIN51 + WIN51IX + WIN51IX.SPx (pliki tagów zależą od tego z jakiego Windows robiliśmy LiveCD) I tyle. LiveCD jest przystosowana do układu multiinstalacyjnej DVD.
  4. .... Cały ten post dotyczy tylko i wyłącznie Windows 2000/XP/2003 .... Automatyczny skrypt: Wszystko co powyżej opisane (ale musicie to przeczytać, by zrozumieć co się zaraz stanie, i by zweryfikować na końcu poprawność akcji) da się zrobić z palca automatycznym skryptem, zajefajnym. Skrypt sam tworzy boot foldery, wypełnia je odpowiednimi plikami, multiplikuje korespondujące bootsectory pod zgadzającymi się nazwami, patchuje wszystkie pliki przez załączony edytor hexów XVI32 (włącznie z korektą setupldr na Windows Server 2003 SP + edycjach 64-bit) + modduje TXTSETUP.SIF, plus z podfolderów SETUP wyciąga wszystkie tagi identyfikacyjne i lokuje tam gdzie potrzeba. Już prościej być nie może. Skrypt pochodzi z msfn.org z topiku Automatically create multi boot folders. Pobranie załącznika forum wymaga tam rejestracji, dlatego przehostowałam to. Mam nadzieję, że mogę = źródło podane. create_multiboot_folders_and_files.zip 1. W paczce jest plik exe, który uruchamiamy. Padnie pytanie gdzie "zainstalować narzędzie" = wskazać folder DVD. Po ukończeniu wypakowywania narzędzie utworzy folder o nazwie #TOOLS, w którym są dwa pliki o podobnych nazwach: G: ---- DVD -------- #TOOLS ------------ create_boot_folders.cmd ------------ create_boot_folder.cmd 2. Otworzyć w Notatniku plik create_boot_folders.cmd (ten plik wywołuje drugi plik create_boot_folder.cmd) i zmodyfikować stosownie do potrzeb. Oni tam mają swój system nazewnictwa, skrypt wymaga przeróbki, by pasował. Uprościłam go, by każdy zrozumiał, można sobie wkleić to co poniżej i na tym pracować. Czarnych nie ruszamy, tylko w kolorze ma znaczenie i to trzeba sobie dograć: @echo off rem Dopasuj plik do swoich potrzeb: rem call create_boot_folder.cmd setup dvd boot1 boot2 flaga_setupldr rem rem setup: folder kopii CD Windows rem dvd: nadrzedny folder DVD, tu powstaja bootfoldery rem boot1: 4 znakowy bootfolder, w CAPSLOCK rem boot2: 5 znakowy bootfolder, tylko dla edycji 64bit, w CAPSLOCK rem flaga_setupldr: ustawienie na 1 wymagane dla Server 2003 SP i wersji 64bit rem Po edycji zapisz plik i uruchom echo Tworzenie bootfolderow i plikow, czekaj... rem Wersje Windows 2000 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2000\ADV G:\DVD 1ADV FOO 0 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2000\DTC G:\DVD 1DTC FOO 0 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2000\PRO G:\DVD 1PRO FOO 0 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2000\SRV G:\DVD 1SRV FOO 0 rem Wersje Windows XP call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WINXP\HOME G:\DVD 2HOM FOO 0 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WINXP\PRO G:\DVD 2PRO FOO 0 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WINXP\MCE G:\DVD 2MCE FOO 0 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WINXP\TABLET G:\DVD 2TAB FOO 0 rem Wersje Windows 2003 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2003\DTC G:\DVD 3DTC FOO 1 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2003\ENT G:\DVD 3ENT FOO 1 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2003\SBS G:\DVD 3SBS FOO 1 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2003\STD G:\DVD 3STD FOO 1 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2003\WEB G:\DVD 3WEB FOO 1 rem Wersje 64-bit call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WINXP\X64 G:\DVD 2X64 64PRO 1 call create_boot_folder.cmd G:\DVD\SETUP\WIN2003\X64 G:\DVD 3X64 64ENT 1 echo Jesli nie widzisz bledow, wszystko OK, ale upewnij sie. pause 3. Po skorygowaniu skryptu zapisujemy zmiany w pliku i plik uruchamiany przez dwuklik. Pojawi się okno konsolowe i cierpliwie czekamy. Tam będą w tle latać różne automatycznie otwierane/zamykane okna. Tym się nie przejmować i wytrwać do końca procesu. 4. Udajemy się do folderu DVD i sprawdzamy, czy skrypt prawidłowo utworzył pary bootsector+bootfolder, pod odpowiednimi nazwami w dużych literach. Oraz proszę się upewnić, że w każdym bootfolderze wszystkie pliki są w dużych literach (jeśli nie = zmienić nazwę na CAPSLOCKOWĄ!). Jeśli wszystko się zgadza = koniec. Przeszliśmy ten etap.
  5. ....cd.... METODY RĘCZNEJ Skorelowanie ilości bootsectorów z ilością bootfolderów: 1. Liczba bootsectorów = liczba pasujących bootfolderów: Od razu można zauważyć, że mamy tylko jeden bootsector pod wszystkie Windows 2000/XP/2003 (boot.bin) = czyli może kierować tylko do jednego boot folderu. Problemu nie ma żadnego, jeśli robi się boot płytę np. z Windows 98 + jedną edycją systemu typu NT = jeden bootsector + jeden bootfolder i koniec. Problemem jest załączanie kilku edycji Windows NT = boot folderów musi być utworzone tyle, ile załącza się edycji danego Windowsa (np. XP Home i XP Pro = to już dwa). Oczywiście bootsector nie da rady, zignoruje kolejne foldery, bo może adresować tylko jeden. Wniosek: trzeba wymnożyć bootsector tyle razy, ile jest edycji. Najprościej przekopiować ten plik bootsectora pod inną korespondującą nazwą. Dokładnie to znaczy to = nic trudnego, każdy umie skopiować plik. BOOT.BIN > ten plik kopiujemy 2. Nazwy bootsectorów = nazwy pasujących bootfolderów (w DUŻYCH literach): Bootsector punktuje do konkretnego bootfolderu, należy sobie uzgodnić nazwę bootsectora z nazwą bootfolderu. Czyli np. dla Windows XP Pro nasz umowny bootfolder to 2PRO = zmieniamy nazwę bootsectora na 2PRO.BIN. 2PRO.BIN > Skopiowany BOOT.BIN, w dużych literach! 3. Gdzie umieścić bootsectory: Bootsectory muszą leżeć bezpośrednio w katalogu DVD obok bootfolderów. Czyli w przypadku naszego XP Pro lokujemy je razem: G: ---- DVD -------- SETUP -------- 2PRO -------- 2PRO.BIN Operacje 1-3 trzeba powtórzyć tyle razy, ile zamieszczamy Windowsów. Hipotetyczna sparowana mega-struktura multisystemowa wygląda w ten sposób: G: ---- DVD -------- SETUP -------- 1PRO = Boot folder 2000 Professional -------- 1ADV = Boot folder 2000 Advanced Server -------- 1SRV = Boot folder 2000 Server -------- 1DTC = Boot folder 2000 Datacenter Server -------- 2PRO = Boot folder XP Pro -------- 2HOM = Boot folder XP Home -------- 2MCE = Boot folder XP Media Center -------- 2TAB = Boot folder XP Tablet -------- 2X64 = Boot folder XP 64-bit -------- 3STD = Boot folder 2003 Standard -------- 3ENT = Boot folder 2003 Enterprise -------- 3WEB = Boot folder 2003 Web -------- 3DTC = Boot folder 2003 Datacenter -------- 3SMB = Boot folder 2003 Small Business -------- 64PRO = Do pary drugi bootfolder XP 64-bit -------- BART = Boot folder LiveCD Barta -------- I386 = Boot folder Konsoli Odzyskiwania -------- 1PRO.BIN = Bootsector 2000 Professional -------- 1ADV.BIN = Bootsector 2000 Advanced Server -------- 1SRV.BIN = Bootsector 2000 Server -------- 1DTC.BIN = Bootsector 2000 Datacenter Server -------- 2PRO.BIN = Bootsector XP Pro -------- 2HOM.BIN = Bootsector XP Home -------- 2MCE.BIN = Bootsector XP Media Center -------- 2TAB.BIN = Bootsector XP Tablet -------- 2X64.BIN = Bootsector XP 64-bit -------- 3STD.BIN = Bootsector 2003 Standard -------- 3ENT.BIN = Bootsector 2003 Enterprise -------- 3WEB.BIN = Bootsector 2003 Web -------- 3DTC.BIN = Bootsector 2003 Datacenter -------- 3SMB.BIN = Bootsector 2003 Small Business -------- BART.BIN = Bootsector LiveCD Barta -------- I386.BIN = Bootsector Konsoli Odzyskiwania Edycja plików startowych bootfolderów: Utworzyliśmy bootfoldery (z właściwą zawartością) i położyliśmy obok nich bootsectory. Teraz trzeba skorygować, by każdy bootsector kierował do prawidłowego bootfolderu, bo na razie te przekopiowane tyle razy bootsectory nadal punktują do oryginalnego i386, a to się już nie zgadza się. Jedyny bootsector, który nie będzie edytowany, to ten należący do bootfolderu Konsoli Odzyskiwania - ponieważ zachowaliśmy oryginalną nazwę i386. Operacje te muszą być wykonane tyle razy ile jest par bootsector+bootfolder, z uwzględnieniem ich różniących się nazw! Oczywiście nie ma sensu opisywać dla każdej wersji systemów Windows 2000/XP/2003 tej operacji. Ją prowadzi się w taki sam sposób (jest tylko jeden wyjątek i to będzie opisane). Dlatego też w przykładzie jest opis akcji na tylko jednej parze bootsector+bootfolder, ten opis powtarza się tyle razy, ile jest następnych par. Heh robota zamotana i męcząca, ale tak to niestety wygląda w wydaniu ręcznym. Przyjmijmy, że interesuje nas zmontowanie tej pary dla Windows XP Pro. Hex-edycja bootsectora: Na przykładzie bootsectora przekopiowanego pod nazwą 2PRO.BIN Bootsector leży obok bootfolderu, dzielą wspólną nazwę: G: ---- DVD -------- SETUP -------- 2PRO -------- 2PRO.BIN Należy plik bootsectora 2PRO.BIN otworzyć w hex-edytorze i zjechać do fragmentu tekstowego z I386: Zamienić tekst I386 na nowy tekst będący nazwą pasującego bootfolderu, w tym przypadku 2PRO: ^ Zapisać zmiany w pliku. Nasz bootsector jest już gotowy. Tę operację należy powtórzyć dla każdego z bootsectorów z osobna, oczywiście uwzględniając inne pasujące do kompletu nazwy bootfolderów! Hex-edycja SETUPLDR.BIN: Na przykładzie bootfolderu XP Pro czyli 2PRO Należy wejść w bootfolder 2PRO i zlokalizować tam plik SETUPLDR.BIN: G: ---- DVD -------- SETUP -------- 2PRO ------------ SETUPLDR.BIN Plik otworzyć w hex-edytorze. Z menu Search > Replace > odznaczyć Case sensitive > zaznaczyć w obu polach Text String > w pierwszym wpisać wymienianą nazwę i386, a w drugim nową nazwę bootfolderu, w tym przypadku 2PRO: Klikamy w Replace all. Wynikowy komunikat to zamiana 4 instancji: 4 instancje są na Windows XP/2003, 3 instancje na Windows 2000 i 2 instancje na Windows NT4, oraz 7 instancji na zaservicepackowanym 2003 + edycjach 64-bit. Jeżeli komunikaty zwracają inne liczby dla danego systemu niż tu powiedziane = jest problem i jakiś błąd operacji. Należy przerwać i powtórzyć wszystko od samego początku.... Zapisujemy zmiany w pliku. Tę operację należy powtórzyć dla każdego z bootfolderów z osobna, oczywiście uwzględniając inne pasujące do kompletu nazwy! Wyjątek: Wersje Windows 2003 SP1/SP2 + edycje 64-bit + WinPE Te wersje Windowsów mają inny SETUPLDR.BIN. Wykonanie na nim powyższej edycji skutkuje niepomyślnym bootowaniem instalki zwracającym błąd uszkodzonego pliku NTLDR, ponieważ nie zgadza się suma kontrolna. Musi być wykonana dodatkowa edycja przed powyższą edycją. Otworzyć plik w hexedytorze i przejść na adres 2060: Tam zamienić ciąg 74 03 na EB 1A: ^ Następnie wykonać powyższą edycję zamiany znaków i386 na czteroznakową nazwę pasującego bootfolderu. Dla wersji 64-bitowych zamiana znaków jest podwójna, ponieważ 64-bitowce mają podwójny folder: - zamiana i386 na czeteroznakowy nowy pasujący bootfolder - zamiana amd64 na pięcioznakowy nowy pasujący bootfolder. Uwaga: nie wymieniać wszystkich ciągów amd64, tylko te z ukośnikami: \amd64, amd64\ na korespondujące pięcioznakowe bootfoldery również z uwzględnieniem ukośnika. Edycja TXTSETUP.SIF: Na przykładzie bootfolderu XP Pro czyli 2PRO Należy wejść w bootfolder 2PRO i zlokalizować tam plik txtsetup.sif: G: ---- DVD -------- SETUP -------- 2PRO ------------ TXTSETUP.SIF Plik otworzyć w zwykłym Notatniku. CTRL+F i na wyszukiwanie wpisać ciąg SetupSourcePath. W linijce tej należy wymienić domyślne "\" na prawidłową ścieżkę kierującą do pełnej skopiowanej płytki danego Windowsa (wszystkie siedzą w folderze SETUP). Przypominam gdzie konkretnie leży nasza pełna skopiowana zawartość płyty XP Pro: G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WINXP ---------------- PRO W tym przypadku zmienić "\" na "\SETUP\WINXP\PRO\": Zapisać zmiany w pliku. Tę operację należy powtórzyć dla każdego z bootfolderów z osobna, oczywiście uwzględniając inne pasujące do kompletu ścieżki płyt CD z folderu SETUP! Jeszcze w kwestii TXTSETUP.SIF = dodatkowy możliwy tweak to wyedytowanie ścieżek do plików tagowych, by je przekierować na odczyt z folderu SETUP (wtedy pliki tagów wystarczy załączyć tylko raz). Ale choć ta metoda jest możliwa, nieszczególnie ją eksponuję, bo łatwiej sprawdzić braki tagów przez widoczność plików tagowych, niż przez mozolne sprawdzanie każdego TXTSETUP.SIF w każdym bootfolderze.
  6. .... Cały ten post dotyczy tylko i wyłącznie Windows NT4/2000/XP/2003 .... METODA RĘCZNA Umieszczenie tagów Windows NT4/2000/XP/2003: Każda kopia płytki CD ulokowana w folderze SETUP ma swoje tagowe identyfikatory definiujące rodzaj Windows + stan zaservicepackowania. Przykładowo dla XP Pro jest to ten zestaw: G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WINXP ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 (tu jest plik TXTSETUP.SIF) -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx (pliki tagów) Lista pasujących do danego Windows tagów do wglądu: taglist.txt. Te pliki tagów muszą zostać przekopiowane (nie przenoszone tylko skopiowane!) bezpośrednio do głównego katalogu DVD. Pliki tagów będą więc istnieć podwójnie w dwóch różnych lokalizacjach, i jest to niezbędne (jeśli zabraknie tagów w jednej z lokalizacji, DVD będzie zgłaszać prośby o wkładanie CD danego Windows oznaczonego konkretną etykietą). W obu lokalizacjach pliki tagów powinny być w dużych literach, w przeciwnym wypadku może się zdarzyć błąd nieznalezienia tagu (mimo iż on będzie). Nie trudno zauważyć, że łącząc kilka edycji Windows niektóre tagi są zdublowane np. nagminnie występuje WIN51, i przy próbie kopiowania jeden plik będzie chciał przepisywać drugi. Wystarczy tylko jeden z nich, nie ma znaczenia z której CD. Te tagi (niezależnie od edycji) mają taką samą zawartość = tzn. prawie puste pliki zawierające tylko słowo "Windows". Tylko ich nazwa ma znaczenie. Ogólny schemat skopiowanych tagów: G: ---- DVD -------- SETUP -------- CDROM_NT.5 -------- CDROM_IX.5 -------- CDROMSPx.TST -------- WIN51 -------- WIN51IX -------- WIN51IX.SPx Informacja na wszelki wypadek, jakby Windows nadal pluł o wkładanie labelowanych płyt mimo, że tagi teoretycznie są: skąd Windows wie jakiego tagu szukać? To jest zlokalizowane w pliku TXTSETUP.SIF. W przypadku problemów zawsze można ten plik otworzyć w Notatniku i zjechać do sekcji, która ma spis tagów, by porównać czy mamy wszystkie z nich: W pliku mogą być listowane tagi zbędne (np. tu na obrazku płyty XP SP3 widać tag CD2 charakterystyczny dla edycji Media Center / Tablet + tag wersji Itanium). Jakby jakiegoś tagu brakowało = utwórzcie przez Notatnik zwykły pusty plik o nazwie tagu, zdublujcie w odpowiednich lokalizacjach i tyle. Nawiasem mówiąc, jest sposób jak uniknąć umieszczania tagów w dwóch miejscach: wyedytować TXTSETUP.SIF ale z bootfolderu (patrz dalej) przesuwając dla plików tagowych ścieżkę poziomy odpowiednio w dół np. \WIN51IP na \SETUP\WINXP\PRO\WIN51IP. Ale szczerze mówiąc lepiej mieć te pliki przekopiowane dwa razy (bo łatwo się to sprawdza), niż mozolić się z edycją. Zaznaczam jednak taką możliwość, bo niektórzy mają świra pod kątem tego jak wygląda ich DVD w roocie. Stworzenie boot folderów: Bootsector Windows NT4/2000/XP/2003 otworzony w hexedytorze pokazuje nam taki fragment: Bootsector szuka bootfolderu, którym jest w oryginale i386, a w tym folderze pliku setupldr.bin, który z kolei szuka txtsetup.sif. Te foldery i386 są folderach z kopiami CD Windowsów, co jest zaznaczone dokładnie w wątku powyżej. I te foldery nie będą używane (choć na DVD mają być), bo w związku z budową struktury drzewka DVD nastąpiło zupełne przetransformowanie ścieżek. Bootsector już nie znajdzie tego bootfolderu. Trzeba stworzyć skopiowaną imitację zgodną z platformą systemową i w innym miejscu: 1. Bootfoldery mają być tworzone bezpośrednio w folderze o nazwie DVD. Muszą być czteroznakowe i w dużych literach: G: ---- DVD -------- SETUP -------- XXXX Dla systemów 64-bit: należy utworzyć podwójny bootfolder (czteroznakowy zamiennik dla i386 + pięcioznakowy zamiennik dla AMD64). 64-bitowce mogłby się posługiwać tylko jednym bootfolderem (tym czteroznakowym), aczkolwiek wtedy występuje różnica reakcyjna instalatora przy próbie uruchamiania instalki 64-bit na sprzęcie z procesorem 32-bitowym. Jeśli są podwójne bootfoldery, wtedy jest zwracany prawidłowy komunikat "Attempting to load an x64 operating system, however this CPU is not compatible...". Jeśli jest tylko jeden bootfolder, setup plecie coś o wkładaniu labelowanej CD, co zaciemnia faktyczną treść. Z tego powodu lepiej zachować podwójny układ. 2. Jak dobrać nazwy pod XXXX? Tu wchodzi już umowa. Te nazwy mogą być dowolne, takie jak Wam pasują. Ale coś muszę tu zastosować w opisie, by unaocznić proces. Przykładowo załóżmy system skrótów tego typu (1 = Windowsy 2000, 2 = Windowsy XP, 3 = Windowsy 2003, a 3 pozostałe znaki to abrewiacja edycji Windows): -------- 1PRO = Boot folder 2000 Professional -------- 1ADV = Boot folder 2000 Advanced Server -------- 1SRV = Boot folder 2000 Server -------- 1DTC = Boot folder 2000 Datacenter Server -------- 2PRO = Boot folder XP Pro -------- 2HOM = Boot folder XP Home -------- 2MCE = Boot folder XP Media Center -------- 2TAB = Boot folder XP Tablet -------- 3STD = Boot folder 2003 Standard -------- 3ENT = Boot folder 2003 Enterprise -------- 3WEB = Boot folder 2003 Web -------- 3DTC = Boot folder 2003 Datacenter -------- 3SMB = Boot folder 2003 Small Business Systemy 64-bit mają podwójny folder, przykładowo tak to można rozpisać: -------- 2X64 = Boot folder XP 64-bit (czteroznakowy zamiennik dla I386) -------- 64PRO = Boot folder XP 64-bit (pięcioznakowy zamiennik dla AMD64) Możemy też utworzyć folder o nazwie oryginalnej i386: -------- I386 - Boot folder zawierający tylko Konsolę Odzyskiwania. Opcjonalnie (jeśli ktoś dołącza LiveCD robione Bartem, patrz dalej): -------- BART - Boot folder zawierający LiveCD Barta. Powyższy system skrótów to jedynie konwencja. Każdy przewodnik tworzenia multibootowalnej DVD posługuje się innym nazewnictwem tych bootfolderów, każdy użytkownik stosuje inne rodzaje skrótów, które rozumie i uważa za wygodne. Równie dobrze to możecie sobie tam zastosować np nazwy IXPP, IXPH etc. To nie jest ważne jak ta nazwa "wygląda", ważne jest tylko to by była czteroznakowa i w dużych literach (w przeciwnym wypadku nastąpi uszkodzenie plików). Zapełnienie boot folderów: Teraz trzeba te bootfoldery zapełnić właściwą zawartością startową. Teoretycznie zawartość bootfolderu to oryginalny folder i386 z płyty Windows. I np. w tutorialu Magic ISO Maker mowa o przekopiowaniu tego folderu w całości. Czyli na DVD jest załączony dwukrotnie ten sam folder. Jednakże przekopiowanie całego i386 to jest za dużo i niepotrzebne. Te foldery to z 300-500MB na łeb i mają również zapakowane niepotrzebne do bootowania elementy. Wystarczy przeliczyć, ile to by wyszło przy tworzeniu multiboot DVD repetujących po kilka edycji tej samej platformy...... Bootfolder nie potrzebuje całej zawartości oryginalnego i386 tylko jej cząstkę stricte startową = dokładnie to jest mechanizm z Dysków rozruchowych MS (waga to tylko między 5-7MB). Jak widać dyski rozruchowe są tylko pod wybrane warianty XP i raczej nie da się ich zastosować pod wszystkie Windowsy. I tu nadchodzi hardcore jak ręcznie skroić i386 do tego mini zestawu, pasującego do danej edycji Windows. Niestety w wykonaniu ręcznym jest to pracochłonne, a wybór metody zależy też od typu Windows: Bootfoldery Windows XP/2003 Metoda 1 - Fragmentaryczne uruchomienie prawdziwego instalatora Windows: Ta metoda polega na uruchomieniu z folderu SETUP (gdzie siedzą nasze przekopiowane płytki Windowsów), z podfolderu i386 wybranego Windowsa, instalatora winnt32.exe z przełącznikiem zapobiegającym resetowi komputera, i doprowadzenie go tylko do szczególnego punktu utworzenia plików bootujących, a po tym przerwanie procesu (bo przecież nie chcemy instalować Windowsa......). Metoda jest uciążliwa, ale gwarantuje, że dostaniemy odpowiednie pliki bootfolderów pasujące do danej edycji Windows. W przykładzie posłużmy się XP Pro, przypominam, gdzie siedzi skopiowana płytka (na zielono zaznaczony folder gdzie siedzi instalator): G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WINXP ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 (tu siedzi instalator winnt32.exe) (Na systemach 64-bit instalator ten siedzi w folderze AMD64 a nie i386) 1. Ważne Ta metoda modyfikuje ukryty plik prawdziwego Windows BOOT.INI, leżący na C:\ a odpowiedzialny za start naszego systemu. Jest to wysoce niepożądane, bo po restarcie komputera zacznie się uruchamiać ślepy instalator Windows. Przed operacją niżej opisaną należy wykonać kopię pliku BOOT.INI w bezpiecznym miejscu. Ta kopia będzie podstawiona na końcu, by przywrócić domyślny prawidłowy plik. C: ---- BOOT.INI 2. Uruchamiamy polecenie kierujące do wybranego instalatora z folderu SETUP, w tym konkretnym przypadku przykładowego XP Pro jest to ta ścieżka: Start >>> Uruchom >>> G:\DVD\SETUP\WINXP\PRO\i386\winnt32.exe /noreboot Pojawi się pełnoekranowy dialog instalowania Windowsa. Wybieramy jako typ Nowa instalacja (a nie Aktualizacja) i przechodzimy przez proces "instalowania Windows" (m.in. wpisanie klucza SN, opcje regionalne) omijając ściąganie zaktualizowanych plików. Poza tym w opcjach instalatora > Opcje zaawansowane > powinna być zaznaczona opcja Skopiuj pliki instalacji z dysku CD na dysk twardy (jeśli jest zszarzony wybór, nie ma się czym martwić). Proces wygląda dość "przerażająco", bo sugeruje że nam się właśnie instaluje Windows. Po przejściu etapów kopiowania plików instalacyjnych instalator sam się wyłączy. 3. Wynikowo instalator utworzy w katalogu głównym dysku C:\ (jeśli tam nie ma miejsca może to wyglądować na innym dysku) dwa ukryte foldery: C: ---- $WIN_NT$.~BT ---- $WIN_NT$.~LS Katalog $WIN_NT$.~LS (300MB z okładem) zawierający pliki instalacyjne jest zupełnie nieistotny i od razu go skasować z dysku. Natomiast $WIN_NT$.~BT (~5-7MB) to jest właśnie bootfolder i to jego zawartość idzie na DVD. Kasujemy z niego pliki BOOTSECT.DAT + migrate.inf + winnt.sif, a następnie całą zawartość tego folderu przenosimy do naszego dotychczas pustego bootfolderu, w przykładzie 2PRO. 4. Przywracamy nasz domyślny plik BOOT.INI. Metoda 2 - wyciągnięcie listy plików z pliku TXTSETUP.SIF: Ta metoda jest jeszcze bardziej męcząca. Polega ona na zrobieniu listy na podstawie pliku TXTSETUP.SIF, a następnie ręcznym przekopiowaniu plików z folderu i386 do skorelowanego bootfolderu. G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WINXP ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 (tu siedzi TXTSETUP.SIF) W tym pliku w sekcjach [sourceDisksFiles...] wszystkie pliki, które mają w ciągu kreskę przed lub po numerze np: kbdus.dll = 1,,,,,,_5,2,0,0,,1,2 1394bus.sys = 100,,,,,,3_,4,1,,,1,4 ... to są właśnie pliki, które mają się znaleźć w bootfolderze. Kto by to "oczami" sprawdzał! Można sobie uprościć robiąc listę w trybie automatycznym przez plik BAT. Wystarczy w folderze i386 utworzyć plik BAT o poniższej zawartości i go uruchomić: type TXTSETUP.SIF | findstr /r ",_[1-9] ,[1-9]_" > C:\LOG.TXT Na C:\ powstanie plik LOG.TXT zawierający listę plików. Na podstawie tej listy należy z i386 przekopiowć: wszystkie pasujące spakowane pliki (one nie mają tam rozszerzeń EXE / SYS tylko ich zcabowane odpowiedniki EX_ / SY_ etc.) + TXTSETUP.SIF + folder system32 do nowego bootfolderu. Wybraną metodę należy powtórzyć dla każdej edycji Windowsa z osobna, oczywiście uwzględniając inne ścieżki w folderze SETUP! Bootfoldery Windows NT4/2000 1. Na tych Windowsach powyższą metodę numer 1 można stosować na żywca tylko pracując na tych typach systemów. Czyli: pracując na komputerze z Windows 2000 przy tworzeniu bootfolderu Windows 2000 można to zastosować, ale pracując na XP do tworzenia bootfolderu 2000 już jest to wykluczone. W takim przypadku tę metodę można użyć przez wirtualizer (np. VirtualBox) montując na nim wybraną edycję Windows 2000 i zapuszczając z jej poziomu instalator 2000. 2. Metoda numer dwa nadal aktualna. Bootfolder Konsoli Odzyskiwania Zapełnianie bootfolderu planowanej Konsoli Odzyskiwania na DVD jest dla odmiany bardzo proste. Proszę popatrzyć do topiku Wytwarzanie płyt startowych Windows na opis tworzenia płytki zawierającej tylko Konsolę Odzyskiwania. Zawartością bootfolderu będzie po prostu zawartość serii rozpakowanych dyskietek IMG. Czyli: pobrać wybraną wersję dyskietek, rozpakować je zgodnie z wytycznymi, całość umieścić w bootfolderze o nazwie I386, jeśli braliście polską wersję dyskietek to jeszcze połóżcie obok bootfolderu plik BOOTFONT.BIN (zamienić na duże litery!) by polskie znaki się wyświetlały. I tyle. G: ---- DVD -------- SETUP -------- I386 -------- BOOTFONT.BIN Bootfolder LiveCD Barta To jest osobny przypadek, proszę skierować się do indywidualnego posta opisującego co tu należy umieścić w boot folderze BART. To jest bardzo proste. UWAGA: Jeszcze jedna pułapka. Otóż może się zdarzyć, że płytka zwróci błąd "nie znaleziono usbehci.sys" (albo innego pliku). I o cóż tu chodzi = o wielkość liter nazw plików. Pliki w bootfolderach powinny być w CAPSLOCKU, wszystkie. Czyli w bootfolderze zmienić nazwę pliku na duże litery. Jeśli w bootfolderach wszystkie pliki są zapisane małymi, należy masowo przekonwertować znaki na CAPSLOCK. W sekcji pobierania dałam linki do programów mielących to hurtem.
  7. .... Cały ten post dotyczy tylko i wyłącznie Windows 98/ME .... 1. Na razie posiadamy wstępną strukturę, czyli przekopiowane płytki Windowsów w folderze DVD: G: ---- DVD -------- SETUP (tu są nowsze Windowsy, nie interesują nas) -------- WINME (cała zawartość płytki) -------- WIN98 (cała zawartość płytki) 2. Mamy również pobrane z linków pliki bootsectorów: 98.IMA i ME.IMA (proszę zachować duże litery nazewnictwa!). Pliki bootsectorów umieszczamy bezpośrednio w folderze DVD obok folderów z kopiami płytek: G: ---- DVD -------- WINME -------- WIN98 -------- 98.IMA -------- ME.IMA 3. Następną fazą będzie korekta bootsectorów. Wstępnie proszę otworzyć wybrany obraz dyskietki IMA w WinImage: W kwestii zawartości obrazów IMA: pochodzą od wyekstraktowanych oryginałów i mają sterownik KEYBRD4.SYS (klawiatura polska programisty). Proszę też spojrzeć na temat Wytwarzanie płyt startowych Windows, na budowę oryginalnych menu instalatora. Tam jest na obrazkach pokazane przejście przez podwójne menu: pierwsze proponuje "czy bootować z twardego czy z CD-ROMu", następne daje wybór potrójnej opcji (czyli: Uruchom instalator, Uruchom z obsługą CD-ROM, Uruchom bez obsługi CD-ROM). Wszystkie te menu zostaną usunięte, gdyż stanowią niepotrzebną komplikację w układzie multibootowalnego DVD. Proponowane tu obrazy IMA wstępnie podmodyfikowałam = tzn. wycięłam z nich jo.sys (by się pozbyć menu "bootować z twardego czy z CD-ROMu"). Czeka Was jednak ingerencja w 3 pliki: findcd.exe, autoexec.bat i config.sys, po to by przekierować ścieżki oraz pozbyć się drugiego menu. W otworzonym w WinImage wybranym obrazie *.IMA wypakuj te trzy pliki w dowolne miejsce dysku twardego (albo prawoklikową opcją Extract, albo zaznaczając te pliki i przeciągając poza okno WinImage). Stworzenie tagu CD Pierwszy krok to utworzenie tagu identyfikacyjnego dla kopii płytek Windows 98/ME siedzących w swoich korespondujących folderach. Wystarczy utworzyć zwyczajny pusty plik tekstowy (może być również bez rozszerzenia). Umownie przyjmijmy, że jego nazwa to CD.TXT. Nazwy mogą być dowolne, byle krótkie i w dużych literach. Wystarczy tylko jeden plik tagowy, niezależnie od tego ile umieszczamy Windowsów tego typu (bo wszystko i tak będzie kierowane na ten plik). Plik tagowy lokujemy bezpośrednio w folderze DVD: G: ---- DVD -------- WINME -------- WIN98 -------- 98.IMA -------- ME.IMA -------- CD.TXT Edycja Findcd.exe Kolejnym krokiem jest zmodyfikowanie składnika obrazu dyskietki *.IMA - pliku FINDCD.EXE, by przekierować go na wyszukiwanie właśnie stworzonego tagu płytek. Otwórz plik w hex-edytorze i wyszukaj linię %c:\WIN..... Najprościej to znaleźć wpisując na szukanie słowo "Microsoft", bo ten ciąg jest zaraz za nim. Windows 98 ma w tym ciągu %c:\WIN98\WIN98SETUP.BIN, a Windows Me %c:\WIN9x\SETUP.EXE. To i tak nie ma znaczenia co stoi tam aktualnie, bo to zostanie usunięte. Podświetl pierwszą literę po ukośniku, by zaznaczyć pozycję: Następnie przełącz się na numer korespondujący z pozycją pierwszej litery po ukośniku: Zacznij wpisywać podwójne zera 00 aż do następnego znaku % (tego znaku proszę nie ruszać): Wynikowo między znakami %c:\ a następnym %c: mamy uzyskać pełne wyzerowanie. Następnie najechać na pierwszą pozycję po ukośniku i wpisać w dużych literach nazwę pliku tagowego, w tym przypadku jest to CD.TXT (jeśli zastosowaliście inną nazwę pliku tagowego, oczywiście wpisujecie swoją!): Zapisać zmiany w pliku. Operację tę należy powtórzyć dla każdego z obrazów *.IMA z osobna! Edycja autoexec.bat Wyekstraktowany plik autoexec.bat otwórz w Notatniku. Jego zawartość to: @ECHO OFF set EXPAND=YES SET DIRCMD=/O:N cls set temp=c:\ set tmp=c:\ path=a:\ IF "%config%"=="NOCD" GOTO QUIT LH MSCDEX.EXE /D:oemcd001 /L:D echo. IF "%config%"=="SETUP_CD" goto AUTOSETUP GOTO QUIT :AUTOSETUP set CDROM=FOO23 FINDCD.EXE if "ÍROM%"=="FOO23" goto NOCDROM path=a:\;ÍROM%\ ÍROM% cd \WIN98 echo. OEMSETUP.EXE /K "/IE /NF" goto QUIT :NOCDROM echo. echo Nie znaleziono plikow Instalatora systemu Windows 98. echo. :QUIT 1. Wytnij z pliku te linijki zaznaczone na szaro: 2. Następnie zjedź na fragment AUTOSETUP. Tu należy skorygować ścieżkę dostępu do instalatora Windows, który jest teraz przesunięty poziom niżej (pamiętajcie: jeśli macie inny układ, to musicie odnosić się do swojego układu!). Przypominam, gdzie siedzi instalator: G: ---- DVD -------- WINME (cała zawartość płytki) ------------ WIN9X (tu jest plik oemsetup.exe + setup.exe) -------- WIN98 (cała zawartość płytki) ------------ WIN98 (tu jest plik oemsetup.exe + setup.exe) W linii CD po ukośniku zamienić obecne tam WIN98 (Windows 98) lub WIN9X (Windows Me) na pasującą ścieżkę z głównego katalogu DVD, czyli ma finałowo widnieć korespondująco \WIN98\WIN98 (dla Windows 98) lub \WINME\WIN9X (dla Windows Me). Oczywiście, jeśli macie inny układ folderów dopracowujecie to pod kątem własnych ścieżek! 3. Dodatkowo, by mieć mniej problemów, zamień wpis OEMSETUP.EXE /K "/IE /NF" na SETUP.EXE /IE /NF. Zapisujemy zmiany w pliku. Operację tę należy powtórzyć dla każdego z obrazów *.IMA z osobna! Edycja config.sys Wyekstraktowany plik otwórz w Notatniku. Jego zawartość to: [menu] menuitem=SETUP_CD, Uruchom Instalatora systemu Windows 98 z dysku CD-ROM. menuitem=CD, Uruchom komputer z obsluga CD-ROM. menuitem=NOCD, Uruchom komputer bez obslugi CD-ROM. menudefault=SETUP_CD,30 menucolor=7,0 [sETUP_CD] device=himem.sys /testmem:off device=oakcdrom.sys /D:oemcd001 device=btdosm.sys device=flashpt.sys device=btcdrom.sys /D:oemcd001 device=aspi2dos.sys device=aspi8dos.sys device=aspi4dos.sys device=aspi8u2.sys device=aspicd.sys /D:oemcd001 [CD] device=himem.sys /testmem:off device=oakcdrom.sys /D:oemcd001 device=btdosm.sys device=flashpt.sys device=btcdrom.sys /D:oemcd001 device=aspi2dos.sys device=aspi8dos.sys device=aspi4dos.sys device=aspi8u2.sys device=aspicd.sys /D:oemcd001 [NOCD] device=himem.sys /testmem:off [COMMON] device=display.sys con=(ega,,1) country=048,852,country.sys install=mode.com con cp prepare=((852) ega.cpi) install=mode.com con cp select=852 install=keyb.com pl,,keybrd4.sys files=60 buffers=20 dos=high,umb stacks=9,256 lastdrive=z Wytnij wszystko zamieszczając zamiennie tylko ten kod: device=himem.sys /testmem:off device=oakcdrom.sys /D:oemcd001 device=btdosm.sys device=flashpt.sys device=btcdrom.sys /D:oemcd001 device=aspi2dos.sys device=aspi8dos.sys device=aspi4dos.sys device=aspi8u2.sys device=aspicd.sys /D:oemcd001 device=display.sys con=(ega,,1) country=048,852,country.sys install=mode.com con cp prepare=((852) ega.cpi) install=mode.com con cp select=852 install=keyb.com pl,,keybrd4.sys files=60 buffers=20 dos=high,umb stacks=9,256 lastdrive=z Zapisz zmiany w pliku. Operację tę należy powtórzyć dla każdego z obrazów *.IMA z osobna! Wszystkie trzy modyfikowane pliki należy wsadzić z powrotem do obrazu IMA za pomocą WinImage: albo przeciągając je na otwarte okno WinImage i zatwierdzając injekcję + podmianę, albo z menu Image wybrać Inject, wskazać po kolei modyfikowane pliki, zatwierdzić wymianę plików. Oczywiście zapisać zmiany w obrazie IMA. Końcowe uwagi Uwaga: Wielu użytkowników miało błąd "bad command or file name" po uruchomieniu z DVD instalki Windows 9x. Ja również to przerobiłam: figurował ten błąd a po nim pojawiał się prompt ustawiony na literę CD-ROMu, DIR działał, ale już polecenie CD do podkatalogu z setupem zwracało "invalid directory". W topikach, które oglądałam, szukali w obrębie błędów przypisywania litery CD-ROM, nie sformułowali rozwiązania. Ja doszłam do tego gdzie leży problem: żaden CD-ROM (przecież działa DIR na root DVD), tu się rozbija o sposób nagrywania obrazu płyty i jego ustawień budujących struktury (konkretniej: obsługiwany poziom ISO). I właśnie = przypominam jeszcze raz o wielkości liternictwa. Przy ustawianiu nagrywania ISO wg omijania ograniczeń dziwne rzeczy się dzieją z MSCDEX = nie umie odczytać struktury na DVD = dlatego wszystkie foldery + pliki muszą być w CAPSLOCKU, by setup został znaleziony. > > Koniec. Instalatory spokojnie zastartują i zainstalują system pod warunkiem, że istnieje na dysku preformatowana partycja w FAT. Jeśli nie ma partycji tego typu lub istnieje partycja NTFS (nie czytana przez archaiczny instalator 9x), musi się odbyć ten etap przed wywołaniem instalatora z DVD. Z tych powodów na płycie DVD proponuję zaszczepić program partycjonujący Parted Magic. O tym będzie w dalszej części wypracowania.
  8. Budowa drzewa DVD To będzie boleć. Zacznijmy od tego, że potrzebujemy partycję z koszmarną ilością wolnego miejsca. Przynajmniej 5-6GIG. Na tejże partycji (tutaj w przykładzie G:) w katalogu głównym tworzymy folder o umownej nazwie DVD: G: ---- DVD Umieszczenie kopii CD Windowsów w odpowiednich folderach: W folderze DVD tworzymy podfoldery do których wsadzimy całe kopie płytek Windows: Jeśli umieszczamy Windows 98/ME W folderze DVD tworzymy folder o umownej krótkiej nazwie definiującej rodzaj Windowsa np. WIN98 lub WINME: G: ---- DVD -------- WIN98 -------- WINME W folderach tych lokujemy całą kopię płytek tych systemów. 1. Windowsy te celowo separuję od nowszych, nie tylko ze względu na ich inną budowę. Sugeruję się problemami innych użytkowników, u których wywoływanie instalatora z głębszych struktur nie chciało działać: przykład 1 / przykład 2. Dlatego też wybrałam jako układ domyślny umieszczenie płytek CD bezpośrednio w katalogu DVD, nie głębiej. 2. Następna ważna sprawa = kwestia wielkości liternictwa i sposobu nagrywania ISO wg standardów niekompatybilnych ze starymi Windows ("iso level 4" zamiast 3 = patrz na koniec tematu). Wszystkie foldery + pliki muszą być w CAPSLOCKU, by setup został znaleziony. Czyli jeśli przekopiowana CD ma wszystko w małych literach, proszę rekursywnie przetransformować na duże litery wszystkie foldery + podfoldery + pliki w nich zlokalizowane (w sekcji pobierania dałam linki do programów, które to wykonają automatycznie): > Jeśli umieszczamy Windows NT4/2000/XP/2003 W folderze DVD tworzymy folder o nazwie SETUP: G: ---- DVD -------- SETUP W folderze SETUP tworzymy podfoldery o umownych nazwach odbijających rodzaj Windowsa np.: G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WINXP Można się zatrzymać na tym poziomie kończąc tu strukturę. Ale można też pójść w większą detalikę i wydłużyć ścieżkę = w folderze danego Windowsa tworzyć kolejne podfoldery odbijające rodzaj edycji. G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WINXP ---------------- PRO Ten system stosuję w opracowaniu. Jest to rodzaj umowy, schemat, który każdy wybiera na własną rękę. To wcale nie musi być tak rozbudowane, wcale nie muszą być podfoldery edycji. Proszę jednak uważnie badać ścieżki dostępu, bo wszystko to ma znaczenie. Raz dobrane ścieżki będą stosowane do końca budowania projektu i w pewnym momencie będą wprowadzane w edycjach. Proszę dbać by były maksymalnie krótkie a treściwe, bez spacji i bez dziwnych znaków. Po przemyśleniu konstrukcji ścieżki, umieszczamy w niej całą zawartość płytki danego Windowsa. Hipotetyczny układ, tylko poglądowo: G: ---- DVD -------- SETUP ------------ WIN2000 ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_IP.5 + CDROMSPx.TST ---------------- ADV (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_IA.5 + CDROMSPx.TST ---------------- SRV (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_IS.5 + CDROMSPx.TST ---------------- DTC (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- CDROM_NT.5 + CDROM_ID.5 + CDROMSPx.TST ------------ WINXP ---------------- HOME (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IC + WIN51IC.SPx ---------------- PRO (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx ---------------- TABLET (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx ---------------- MCE (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IP + WIN51IP.SPx ---------------- X64 (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- AMD64 -------------------- WIN51 + WIN51AP + WIN51AP.SPx ------------ WIN2003 ---------------- STD (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IS + WIN51IS.SPx ---------------- ENT (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IA + WIN51IA.SPx ---------------- WEB (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IB + WIN51IB.SPx ---------------- DTC (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51ID + WIN51ID.SPx ---------------- SMB (cała zawartość płytki) -------------------- i386 -------------------- WIN51 + WIN51IL + WIN51IL.SPx ------------ i tak dalej.... To co zaznaczyłam kolorami jest ważne i jest tu punktowane, ponieważ będą tworzone duplikaty tych rzeczy: - Jest oryginalny folder i386 systemów typu Windows NT (64-bitowce mają dwa foldery: i386+AMD64). Podkreślam to teraz już na początku ponieważ w dalszej części jest często mowa o tym folderze, o tworzeniu jego skrojonej kopii i jego przekierowaniu. To co powyżej na schemacie ma zostać w spokoju, nie będzie ruszane wcale. - Są pliki tagów edycji (proszę porównać pasujące do danego Windowsa tagi w: taglist.txt). Bardzo ważne, bo bez nich start danej instalacji będzie żebrał o wkładanie CD o określonej etykiecie. Te pliki tagów będą skopiowane w inny miejsce (nie przenoszone, lecz dokładnie jak mówię: skopiowane). Proszę zadbać o to by pliki tagów były w dużych literach. To ma znaczenie. Co dalej? Windowsy nie są jeszcze bootowalne i nadchodzi najbardziej zamotana część całej operacji, która wygląda inaczej dla systemów Windows 98/ME oraz systemów Windows NT4/2000/XP/2003.
  9. Z motyką na słońce, czyli bootowalna DVD zawierająca multi instalacje różnych systemów operacyjnych. Projekt tego typu wymaga dużo czasu, dużo cierpliwości, dużo uwagi we wdrażaniu instrukcji. Porównawczo linkuję alternatywne tutoriale: Creating a Multi-Boot DVD + Magic ISO Maker - all in one installation DVD. Napisałam mój przewodnik inny niż tamte (ale bazą wyjściową jest ten pierwszy), uzupełniając o różne niepunktowane tam rzeczy, zmieniłam zupełnie defaultowy system używany do budowy menu (alternatywnie zostawiając starszą metodę), dałam możliwość dołączenia Parted Magic, wybrałam inny program do generowania ISO. Wszystko, o czym piszę, zostało wykonane na moim komputerze i moja DVD jest sprawa, wszyściutko bootuje jak należy. Jeśli podążycie dokładnie za wskazówkami = nie będzie problemu. Ten projekt zakłada elastyczność, może służyć jako baza implementowania innych pakietów narzędziowych. Punkt wyjścia na ten topik to Wytwarzanie płyt startowych Windows. Przeczytać od deski do deski, by mieć podstawowe pojęcie jak wygląda robienie normalnej CD, bo będą następowały tu manipulacje morfujące ten układ. Poza tym materiał podstawowy do multi DVD to posiadanie kopii Windowsów z preintegrowanymi Service Packami. Nie jest to konieczne, ale przyjmuję, że robimy DVD z bazą podstawowej aktualizacji. Proszę włączyć w opcjach Widoku pokazywanie rozszerzeń + ukrytych plików. A pracować na jednym systemie w tym samym czasie, bo operacja jest dość skomplikowana. Download 1. Bootsectory wszystkich systemów operacyjnych. W temacie Wytwarzanie płyt startowych Windows jest opis jak samodzielnie wyekstraktować bootsector z oryginalnej CD lub obrazu ISO instalacji Windows. Zamiast się męczyć, można pobrać od razu gotowe pliki z poniższych linków. Nazwy tych plików będą zmieniane w dalszych krokach. Na razie proszę je sobie zapisać w dowolnym miejscu. Bootsector dla systemów Windows 2000/XP/2003 to ten sam bootsector, dlatego jest tu linkowany tylko jeden plik. Bootsectory są podane w konkretnych formatach: BIN + IMA, jest to dobrane celowo. boot.bin (Windows 2000/XP/2003) bootnt4.bin (Windows NT4) ME.IMA (Windows ME) 98.IMA (Windows 98) 2. Edytor obrazów dyskietek systemów Windows 98/ME. Do tego dobrze się nadaje komercyjny WinImage. Trial nie ma ograniczeń funkcyjnych i akcję bez problemu da się prowadzić. WinImage 3. Hex edytor niezbędny do poprawienia plików bootsectorów Windows NT4/2000/XP/2003 oraz findcd.exe w obrazach dyskietek. Wybór jest spory. Z komercyjnych np. UltraEdit, Hex Workshop. Za darmo np. XVI32 lub Tiny Hexer. W całym opracowaniu właśnie edytorem XVI32 będę się posługiwać. 4. Bootloader startowy, który zbootuje całe DVD i poda menu startowe, w którym będziemy wybierać swoje instalacje. Za darmo do wyboru albo Isolinux albo CD Shell. Poczytacie o nich na końcu tematu. Aktualnie słusznym wyborem jest rozwijany i nowoczesny Isolinux, ma optymalnie rozwiązany plik konfigu a przeciętny użytkownik łatwiej w nim napisze bardzo atrakcyjne menu, wbrew pozorom. CD Shell to projekt zupełnie przestarzały (jego rozwój zatrzymał się w roku 2005) i wymarły, ponadto trudniej w nim napisać menu, efekty graficzne mozolniej osiągane. Isolinux Program CD Shell jest nierozwijany i nie ma już nawet strony domowej. Archiwalna postać strony domowej do wglądu: CD Shell Trzecim programem do robienia tych akcji jest komercyjny EasyBoot i tego programu tu nie omawiam w ogóle. Jeśli ten program zastosujecie, musicie porównać co opisuję i dostosować do wymogów struktur tej aplikacji. EasyBoot 5. Program do tworzenia obrazu ISO. Z całej struktury będzie produkowany bootowalny obraz ISO, który będzie testowany na okoliczność poprawności. Bardzo ważnym jest dobranie właściwego narzędzia, które skonfiguruje wymagane parametry. To nie może być dowolny program rzekomo oferujący tworzenie bootowalnego ISO, bo jest kilka haczyków. Proponuję za darmo MKISOFS (zalecany) albo ewentualnie CDIMAGE, a z komercyjnych UltraISO. W końcowym wątku tematu jest dokładny opis adresujący podstępne konfiguracje. MKISOFS + GUI CDIMAGE + GUI UltraISO 6. Wygenerowane ISO musi być sprawdzone, by uniknąć daremnej roboty i masowej utraty płytek. Potrzebne więc środowisko wirtualne. Możemy wybierać między darmowymi: VirtualBox, VMWare Player, MS Virtual PC. Program, który sama stosuję, to właśnie VirtualBox. 7. Na końcu, po wszystkich testach, ISO będzie wypalone na płytce. Tu już można zastosować dowolny wypalacz umiejący nagrywać obrazy. Zamiast rozbudowanych programów proponuję mini-mini free programik: Active ISO Burner 8. Opcjonalnie program do masowej zmiany nazw plików i folderów. Jak przeczytacie w instrukcjach, bardzo ważną rzeczą jest duże CAPSLOCKOWE liternictwo obiektów bootujących. 9. Opcjonalnie jakiś edytor grafiki rastrowej do oprawy graficznej instalatora / logo startowego.
  10. Copyright @picasso fixitpc.pl Powielanie tej pracy zabronione. Artykuł archiwalny, stworzony przeze mnie w roku 2008. Skorygowany w 2012 (aktualizacje instrukcji relatywnych do SysLinux). DVD zawierająca multi-instalację różnych systemów + Parted Magic Download Budowa drzewa DVD: Ulokowanie kopii płytek CD Windows Budowa struktury Windows 98/ME Budowa struktury Windows NT4/2000/XP/2003 (metoda ręczna) Budowa struktury Windows 2000/XP/2003 (metoda automatyczna) Budowa struktury edycji LiveCD (z wybranego systemu XP/2003) Finałowy teoretyczny układ na DVD Budowa menu (dwie metody do wyboru): Budowa menu w ISOLINUX Budowa menu w CD Shell Finalizacja: Extra - dodanie Parted Magic Wypalanie (tworzenie obrazu ISO) Tutorial powiązany: Wytwarzanie płyt startowych Windows
  11. Trik warty Oskara, którego autorem jest niemiecka gazetka komputerowa: C'T (Heise) Archiwalny artykuł: Windows XP Home promoted to Professional Jak z CD XP Home zainstalować [prawie] XP Pro Trzeba zmienić tylko dwa bajty w CD instalacyjnym i z płyty Home zostanie zainstalowany Pro z owymi brakującym Homowi "dodatkami". Dwa "ale": Hack na Waszą odpowiedzialność. I oczywiście nie ma cudów by był to identyczny Pro jak oryginał, brakuje kilku funkcji (patrz dalej). Niemniej tak zmodyfikowana CD instaluje o wiele lepszy XP Home niż standardowy. Tak preparowana instalka pozbawia możliwości instalowania Service Packów dla XP w trybie "na żywo" z Windows Update. Ale można zrobić slipstream (integrację SP), który podobno działa z tym. Klucze seryjne Home też podobno wchodzą. AKCJA: 1. Kopiujemy z CD XP Home całą zawartość płyty na dysk twardy i integrujemy Service Packa (patrz wcześniejszy opis tworzenia płytki XP). 2. Następnie: poddawanym edycji elementem będzie plik rejestru Setupreg.hiv z folderu i386. 3. Otwieramy więc edytor rejestru: Start > Uruchom > regedit: - Podświetlamy po lewej gałąź HKEY_LOCAL_MACHINE. - Wybieramy menu Plik >>> Załaduj gałąź Rejestru i wskazujemy plik Setupreg.hiv - Padnie pytanie o nazwę "roboczą" = dowolna, tu wpisałam Test - Przejść do klucza: HKEY_LOCAL_MACHINE\Test\ControlSet001\Services\setupdd - I tu zedytować wartość (Default) / Domyślną przez dwuklik: Trzeba zmienić miejsca 01 oraz 02: ... dwukrotnie na 00 uzyskując same zera: - Kończymy akcję: Plik > Zwolnij gałąź 4. Wypalamy płytkę jako bootowalną w taki sam sposób jak opisane przy tworzeniu boot CD XP. Wybrakowanie mutacji HomePro: Większość funkcji Pro jest odblokowana. Wyjątkiem jest: edytor zasad grup (gpedit.msc), lokalne zasady zabezpieczeń (secpol.msc), klient Netware, Webserver IIS, narzędzia linii poleceń (tasklist i taskkill). Czy można to uzupełnić? Narzędzia task owszem, wystarczy tylko je wrzucić do system32 i będą działać w cmd. Natomiast implementacja gpedit.msc jest niemożliwa do wzdrożenia. Jest taki teoretyczny hack jak to wykonać przekopiowując z prawdziwego XP Pro kilka plików, ale mimo że gpedit zostanie "zainstalowane", nie będzie prawidłowo działać. Sztucznie władowane gpedit błędnie tworzy ścieżki w rejestrze, które mają charakter ulotny. Całość procedury testowej jest opisana w poniższych linkach archiwalnych (strona już nie istnieje): Archiwalny artykuł: Install the Group Policy Editor in Windows XP Home Edition (for testing purposes) Install the Group Policy Editor in Windows XP Home Edition (for testing purposes)
  12. CD zawierająca tylko Konsolę Odzyskiwania Tutorial: Konsola Odzyskiwania - Naprawianie Windows Konsola Odzyskiwania jest dostępna albo przez start z pełnej standardowej CD Windows albo przez zestaw dyskietkowy (6 dyskietek XP lub 4 dyskietki 2000, brak wersji dyskietek Windows 2003, ale w tej sytuacji bierze się bootdiski XP Pro). Poniżej opisany proces tworzenia CD zawierającej tylko Konsolę, przez przerobienie instalatorów dyskietkowych oferowanych przez MS. To rozwiązanie bootowalne przyda się w sytuacjach, gdy brak oryginalnej CD Windows, a potrzeba coś naprawić. Również na laptopach pozbawionych napędu dyskietek a zaopatrzonych w Recovery CD, które to jest cudakiem producentów i ma wyciętą normalną funkcjonalność pełnej CD - nie ma na nich Konsoli Odzyskiwania. Płytka jest minimalna tylko około ~7MB. 1. Download 1. Dyski rozruchowe. Z powodu odrębności rozwiązania, wersja Konsoli nie musi być zgodna z wersją zainstalowanego Windows. Nie ma znaczenia, którą wersję dyskietek wybierzecie, czy polską czy angielską, nie gra roli status SP. Aczkolwiek przydałoby się pobrać najnowszą wersję z możliwych, prawda? Jest jedna różnica użytkowania dyskietek 2000 na XP, luka obchodząca zabezpieczenia dostępowe (info w opisie konsoli), ale ten trik jest przestarzały i proszę stosować wersję XP Konsoli. Dyski rozruchowe Instalatora Windows XP (6 dyskietek) Windows 2000 Setup Disk Sets (4 dyskietki) (jeden plik *.exe, po rozpakowaniu 6 plików *.IMG) (4 luźne pliki *.IMG) Microsoft usunął artykuł KB310994 oraz wszystkie linki pobierania dysków rozruchowych. Podane zastępcze linki, ale tylko wersje angielskie dysków rozruchowych dla XP. 2. Depacker. Przynajmniej raz będzie potrzebne rozpakowanie = obrazów dyskietek *.IMG. Dobra darmowa i bezinstalacyjna propozycja: Universal Extractor 3. Plik czcionek bootfont.bin, który odpowiada za poprawne wyświetlanie znaków w promptach, na innych edycjach językowych niż angielska. Plik znajduje się na polskiej CD Windowsów. Jest istotne z jakiej CD jest brany, każdy nieanglojęzyczny system ma swój własny zgodny plik. Na wszelki wypadek link do polskiej wersji bootfont.bin: bootfont.bin 4. Plik bootsectora odpowiadający za bootowalność CD. We wcześniejszym wątku zostało opisane jak można bootloader wyekstraktować z oryginalnej CD Windows np. za pomocą IsoBuster. Jeśli ktoś nie ma CD, może pobrać gotowy plik: boot.bin 5. Pliki identyfikacyjne. Lista tagów: taglist.txt. Pliki te są na CD Windows. Jeśli ktoś nie ma CD, może pobrać jedną z paczek poniżej, w zależności którą wersję dyskietek wybrał (XP czy 2000). W paczce z XP nie ma tagów Service Packa, ale to mało istotne. Jeśli robicie płytę z dyskietek w wersji XP SP2, wystarczy przekopiować wybrany plik win51ix i zmienić mu nazwę na win51ix.SP2. idfiles_xp.zip idfiles_2k.zip 2. Budowa CD Na przykładzie dysków rozruchowych XP Pro SP2 PL (WindowsXP-KB310994-SP2-Pro-BootDisk-PLK.exe). 1. Utwórz w dowolnym miejscu na dysku folder o nazwie i386. Ta nazwa jest niezbędna. 2. Pobrany plik dysków rozruchowych WindowsXP-KB310994-SP2-Pro-BootDisk-PLK.exe rozpakuj przez archiwizer lub Universal Extractor. Wynikowo otrzymasz 6 plików obrazów *.img oraz dwa pliki make*.exe. Pliki exe są nieważne, skasować wszystkie 3. 3. Uruchom Universal Extractor i za jego pomocą po kolei rozpakuj każdy z 6 plików *.IMG, jako lokalizację wypakowania wskazując folder i386. Po ukończeniu wypakowania plików *.IMG można je wszystkie skasować, są już zbędne do dalszych operacji. 4. Końcowy krok to "otagowanie" płytki przez umieszczenie na niej identyfikatorów platformy. Wybrane tagi (zgodne z wersją dyskietek z których robimy Konsolę) mają zostać umieszczone obok folderu i386. W moim przykładzie, jako że posłużyłam się dyskami rozruchowymi XP Pro SP2, są to te trzy pliki: XP (WIN51) Pro (WIN51IP) SP2 (win51ip.SP2) Bez plików tagowych płyta będzie żebrać o wkładanie kolejnych dyskietek: 5. Przy tworzeniu polskiej Konsoli odzyskiwania uzupełnieniem powinien być plik BOOTFONT.BIN, umieszczony obok folderu i386: W przypadku jego braku (można się obyć bez niego, choć to "nieestetyczne") będą wyświetlane krzaki tego typu: 3. Wypalanie Proszę spojrzeć na drugi post tego tematu na ustawienia programów wypalających. Należy wybrać w dokładnie ten sam sposób plik bootsectora boot.bin, oraz wszystkie inne ustawienia. Na płycie wypalamy cały folder i386 + leżące obok niego luzem pliki tagów oraz bootfont.bin.
  13. CD Windows 2003 ze zintegrowanym SP2 1. Download: Musimy mieć: kopię płyty Windows 2003, program wypalający z możnością tworzenia płyt startowych, oraz czystą płytkę CD-R / CD-RW. Dodatkowo należy pobrać uzupełniające składniki integracji. Wybieracie najnowsze wersje narzędzi zgodne z SP2, reszta linkowana tylko na wszelki wypadek. Co potrzebne: 1. Plik bootsectora niezbędny do startu CD. W pierwszym poście tematu został opisany proces samodzielnego ekstraktowania tego pliku np. za pomocą IsoBuster. Ale można pobrać od razu gotowy plik: boot.bin 2. Pełna instalacja tzw. "sieciowa" Service Pack. Instalacja musi być zgodna językowo z Windows, domyślnie ustawiłam na polski = w razie czego przestawić na inny język. Wystarczy nałożyć tylko najnowszy SP2. Mała uwaga: widziałam jeden dziwny przypadek, tzn. CD z gołym Windows 2003 po zintegrowaniu od razu SP2 zwracało podczas startu błąd "nie można przekopiować pliku X" i ktoś to rozwiązał integrując dwa razy: najpierw SP1 a po tym na to SP2. Nie mogę tego potwierdzić, bo u mnie nie wystąpił ten objaw. Dodatek Service Pack 2 (32-bitowy) Dodatek Service Pack 1 (32-bitowy) 3. Opcjonalnie: Aktualizacja na CD Support Tools (nie mają polskiej wersji językowej) + Deployment Tools (mają polską wersję, domyślnie ustawiłam). Linki do narzędzi: Service Pack 2 32-bit Support Tools + Service Pack 2 32-bit Deployment Tools Service Pack 1 32-bit Support Tools + Service Pack 1 32-bit Deployment Tools 4. Podane tylko informacyjnie, co oznaczają pliki identyfikatorów obecne na płytach Windows. Te pliki są niezbędne, w przeciwnym wypadku start z płyty będzie zwracał błąd proszący o włożenie CD o określonej etykiecie. Pliki te powinny być już na waszych przekopiowanych na dysk CD. WIN51 - Ogólny plik identyfikujący, jest na każdym CD niezależnie od edycji WIN51IS = Windows Server 2003 Standard WIN51IA = Windows Server 2003 Enterprise WIN51IB = Windows Server 2003 Web WIN51ID = Windows Server 2003 Datacenter WIN51IL = Windows Server 2003 Small Business WIN52IX.R2 = Extra identyfikatory Windows Server 2003 R2 na CD2 (X = patrz wyżej) 2. Budowanie drzewa CD: Wybieramy partycję dysponującą największą ilością wolnego miejsca = minimum ~1GIG. W przykładzie jest użyte C:, każdy oczywiście uwzględnia swoje ścieżki. 1. W dowolnym miejscu dysku zbudować trzy foldery o umownych nazwach W2K3CD, W2K3SP, W2K3BOOT. Nazwy mogą być dowolne, tu dobrane tak by odbijały treść tego co ma w nich być. Jednakże proszę dbać by ścieżki + nazwy były krótkie, bez spacji i dziwnych znaków. 2. W folderze W2K3CD ulokować całą kopię płyty Windows, w zależności od wydania jest różnica w operacji: Windows Server 2003 Pierwsze serie tego Windowsa to tradycyjne jednopłytkowe rozwiązanie. Postępujemy tak samo jak w opisie XP umieszczając w tym folderze całą zawartość skopiowanej CD. Skopiowana struktura musi posiadać dwa pliki identyfikujące: WIN51 + WIN51IX (stosownie do edycji), w przeciwnym wypadku boot płytka będzie prosić o wkładanie etykietowanych CD. Windows Server 2003 R2 Wersje edycji drugiej Windows 2003 R2 są dwupłytowe (każda ma inny key): CD1 jest bootowalna i zawiera cały Windows 2003 z preintegrowanym przez MS Service Packiem (mowa o pierwszych wersjach z SP1, bo najnowsze edycje mają już zintegrowany SP2 i nie ma co integrować). Płyta ma trzy identyfikatory WIN51 + WIN51IX (stosownie do edycji) + WIN51IX.SP1 (stosownie do edycji). CD2 nie jest bootowalna a zawiera "add-on pack" R2. Ma osobny identyfikator WIN52IX.R2 (stosownie do edycji) Ze względu na dwupłytowość jest tutaj w integracji mały myk. Nie wystarczy integrować service packa tylko do CD1. Po zainstalowaniu Windows z CD1 będzie niemożliwe doinstalowanie komponentów z CD2 = błąd "Setup cannot continue because this product disc is incompatible with service pack installed on this computer". Muszą być brane pod uwagę obie płyty, by nastąpiła zgodność wersji. I teraz do wyboru co robić: Jeśli ma być zachowana oryginalna dwupłytowość, należy skorzystać z tego co mówi Microsoft. To znaczy w folderze W2K3CD stworzyć dwa korespondujące foldery CD1 + CD2, a w każdym umieścić zawartość kolejnych płyt zgodnie jak w oryginale. W dalszym punkcie integracja Service Packa będzie się odbywała aż dwa razy, do każdego z folderów z osobna. Jeśli ma nastąpić transformacja dwóch CD do postaci jednego CD: zawartość obu płyt rozpakować bezpośrednio do W2K3CD. W dalszym punkcie integracja Service Packa będzie się odbywała zbiorczo tylko raz. Jest tu kolizja podwójnych plików autorun.inf i folderu DOCS, po zbiorczym rozmieszczeniu będą się chciały przepisywać. DOCS to śmieć, można przekopiować zawartość jednego do drugiego, lub kompletnie upłynnić oba foldery. Autorun.inf (nie ma nic wspólnego z bootowaniem, ten plik nawet nie jest konieczny na CD) uruchamia: z CD1 start głównego setupu Windowsa w Windows Explorer (setup.exe), z CD2 instalatora dodatków R2 (r2auto.exe). Który plik zostawić? W sumie to kwestia "kosmetyczna". Przykładowo zostawmy autorun.inf CD1. Notka: Jeszcze bardziej skomplikowany układ to wersja Windows Server 2003 Small Business R2 w edycji z pięcioma CD. W tym przypadku chyba najprościej przekopiować wszystkie 5CD zbiorczo do jednego folderu, na to zapuścić integrację zbiorczą SP, a całość wypalić jako bootowalne DVD. Obrazkowe instrukcje pełnej procedury w tym topiku . To instruktaż totalnie kompleksowy uwzględniający też integrowanie w nLite rozmaitych cukierków. 3. W folderze W2K3BOOT umieścić plik bootsectora boot.bin: 4. W folderze W2K3SP umieścić pobrany instalator Service Packa: Zmienić długą nazwę pliku Service Packa na krótkie SP.exe = dla wygody wpisywanych poleceń. 3. Rozpakowanie SP i zintegrowanie go z CD: 1. Wywołać komendę rozpakowania + integracji Service Packa. W zależności od edycji Windows i ilości jej płyt: Windows Server 2003 + wersje R2 zmienione na jednopłytowe Start >>> Uruchom >>> C:\W2K3SP\SP.exe /integrate:C:\W2K3CD Windows Server 2003 R2 z zachowaniem dwóch CD Start > Uruchom > C:\W2K3SP\SP.exe /integrate:C:\W2K3CD\CD1 Start > Uruchom > C:\W2K3SP\SP.exe /integrate:C:\W2K3CD\CD2 2. Rozpocznie się proces wypakowania plików Service Packa do losowo wygenerowanego folderu (folder po definitywnym zakończeniu akcji samoczynnie zanika): 3. Następnie zastartuje właściwa integracja plików Service Packa z kopią CD: ... finalizowana pomyślnym komunikatem: 4. Opcjonalnie: Krokiem dodatkowym i nie będącym wymaganym jest zaktualizowanie narzędzi Support Tools i Deployment Tools. Elementy te grzeją miejsce w folderze C:\W2K3CD\SUPPORT\TOOLS. Aktualizacja Support Tools: 1. Integracja Support Tools w wersji SP1 wygląda jak dla XP: Pobrany z linka plik WindowsServer2003-KB892777-SupportTools-x86-ENU.exe przemianować na krótkie SUPPORT.EXE Umieścić plik w dogodnym miejscu (w przykładzie bezpośrednio na C:\) Wywołać polecenie Start > Uruchom > C:\SUPPORT.EXE /C /T:C:\W2K3CD\SUPPORT\TOOLS Potwierdzić wymianę plików. 2. Integracja Support Tools w wersji SP2 jest prostsza: Z folderu TOOLS skasować pliki support.cab + suptools.msi W ich miejsce wstawić pobrane z linka nowe pliki support.cab + suptools.msi. Aktualizacja Deployment Tools: 1. Integracja Deployment Tools w wersji SP1 jest b. prosta. Pobrany z linka plik WindowsServer2003-KB892778-SP1-DeployTools-x86-PLK.cab przemianować na deploy.cab Następnie wymienić nim ten stary deploy.cab obecny w folderze Tools. 2. Integracja Deployment Tools w wersji SP2 wygląda inaczej: Pobrany z linka plik WindowsServer2003-KB926028-v2-x86-ENU.exe przemianować dla ułatwienia na krótkie DEPLOY.EXE. W dowolnym miejscu dysku (w przykładzie na C:\) umieścić DEPLOY.EXE + utworzyć tam folder o umownej nazwie DEPLOY. Wywołać komendę depakerską Start > Uruchom > C:\DEPLOY.EXE /X:C:\DEPLOY. Następnie przejść do wypakowanego folderu C:\DEPLOY\SP2QFE i zabrać stamtąd plik deploy.cab, który ma zamienić ten w folderze TOOLS. 5. Wypalanie: Proszę spojrzeć na drugi post tego tematu na ustawienia przykładowych programów wypalających, oczywiście jako plik bootsectora będzie na wskazanie plik C:\W2K3BOOT\boot.bin. Natomiast w kwestii tego co umieścić w kompilacji: - Windows Server 2003 + wersje R2 zmienione na jednopłytowe: całą zawartość folderu C:\W2K3CD i luzik. - Windows Server 2003 R2 w zachowanej postaci dwupłytowej: Jako płytę bootowalną wypalać tylko zawartość katalogu C:\W2K3CD\CD1. Natomiast zawartość C:\W2K3CD\CD2 nie jest bootowalna, to tylko dodatek i ta druga płyta ma być nagrana osobno jako zwykła płytka z danymi. A chcąc etykietować płyty zgodnie z oryginalnymi labelami tu jest lista etykietek: Windows 2003 CD Labels
  14. CD Windows XP ze zintegrowanym SP3 1. Download Oczywiście musimy mieć: kopię płyty Windows XP, program wypalający oraz czystą płytkę CD-R / CD-RW. Ponadto przed akcją musimy skompletować dodatkowy zestaw instalacyjny. Wybieracie najnowsze wersje narzędzi, reszta linkowana tylko pro forma. Co potrzebne: 1. Plik bootsectora odpowiadający za bootowalność CD. We wcześniejszym wątku zostało opisane jak można bootloader wyekstraktować z oryginalnej CD XP np. za pomocą IsoBuster. Jeśli ktoś nie ma CD, może pobrać gotowy plik: boot.bin 2. Pełna tzw. "sieciowa" instalacja Service Pack (a nie "Express" z Windows Update). Wybieracie tylko jeden najnowszy Service Pack, nie trzeba pobierać poprzednich. Uwaga: wyjątkiem jest goły bezservicepackowy XP, więc mając kopię łysego XP należy zaopatrzyć się w dwa Service Packi (SP2 + SP3), przy czym SP2 został usunięty ze strony Microsoftu. Da się zrobić integrację SP3 na goły XP bez żadnego SP, jednak płyta taka nieco różni się od integrowania na źródło już oservicepackowane: nie da się ominąć pytania o SN w trakcie instalacji. SP mają być w wersji językowej Waszego XP. Jeśli XP PL to SP PL, jeśli XP ENG to SP ENG. Domyślnie już ustawiłam na polski, dla innych języków trzeba przestawić opcję. Link: Sieciowy pakiet instalacyjny dodatku Service Pack 3 (PL) 3. Opcjonalnie (krok niekonieczny, ale może być przydatny dla użytkowników zaawansowanych): Support Tools + Deployment Tools. CD XP nie mające jeszcze zintegrowanego Service Packa posiada starszą wersję tych narzędzi. Integrowanie SP również ich nie aktualizuje. Można dokonać dodatkowej manipulacji i podstawić te fragmenty na CD nowszymi wersjami. Należy pobrać najnowszą wersję narzędzi (nie trzeba pobierać starszych), zgodnie z językiem instalacji Windows. Support Tools nie mają polskiej wersji. Linki: Service Pack 3 Deployment Tools + Service Pack 2 Support Tools 4. Ewentualnie pliki identyfikacyjne wersji Windows. Pliki te powinny być na płytach CD domyślnie (a więc i po skopiowaniu na dysk twardy). Linkowane tu tylko na wszelki wypadek, jeśli ktoś posunął się za daleko i je wykasował, lub ma tylko folder i386 z CD. Zaś identyfikator Service Packa samoczynnie się pojawi po udanym procesie integracji. idfiles_xp.zip WIN51 - Plik identyfikujący platformę, jest na każdej edycji WIN51IP - Identyfikator Windows XP Professional WIN51IC - Identyfikator Windows XP Home 2. Budowanie drzewa CD Wybieramy tę partycję, która ma najwięcej wolnego miejsca = minimum ~1GIG. W przykładzie operuję na partycji D:, każdy oczywiście uwzględnia swoje ścieżki. 1. Tworzycie 3 foldery: XPCD, XPSP, XPBOOT. Nazwy są ściśle umowne i obrazują po prostu treść. Mogą być dobrane dowolne inne, ale proszę dbać o to by ścieżki+nazwy były maksymalnie krótkie, pozbawione jakikolwiek dziwnych znaków (ogonków, wężyków etc.) i bez spacji. 2. Do folderu XPCD kopiujecie całą zawartość waszej płytki Windows XP. Na CD muszą być pliki WIN51 + WIN51Ix (stosownie do edycji Windows), w przeciwnym wypadku płytka podczas startu będzie zwracała błąd "Please insert the disk labeled X CD-ROM into Drive A:". Na polskim Windows dodatkowo będzie plik bootfont.bin odpowiadający za poprawne wyświetlanie ogonków w dialogach instalatora. 3. W folderze XPBOOT umieszczacie plik bootsectora boot.bin: 4. W folderze XPSP umieszczacie pobrany instalator Service Pack: Pobrany plik Service Packa ma długą nazwę, dla ułatwienia wpisywanych w następnym punkcie poleceń, można ją skrócić. Np. zmienić nazwę na SP.exe. 3. Rozpakowanie SP i zintegrowanie go z CD XP W przykładzie integrowanie najnowszego SP3, integrowanie wcześniejszych SP jest zbędne. Integrowanie SP3 nie dotyczy Windows XP Media Center Edition 2005 - proces ten renderuje go na "zwykły XP Pro". 1. Uruchamiamy komendę wypakowania SP wraz z jego integrowaniem z CD XP: Start > Uruchom > D:\XPSP\SP.exe /integrate:D:\XPCD 2. Rozpocznie się ekstrakcja SP do losowo tworzonego folderu (folder samoczynnie znika po ukończeniu procesu): 3. W dalszej kolejności nastąpi integracja właściwa plików: Na koniec komunikat o pomyślnym ukończeniu akcji: Tagi: Po tej akcji integrowania pojawią się w folderze XPCD nowe tagowe pliki identyfikacyjne Service Packa, w zależności od edycji Windows: win51ic.sp3 (XP Home SP3) lub win51ip.sp3 (XP Pro SP3). One są ważne i muszą być załączone do CD, inaczej w trakcie instalacji z takiego CD będzie błąd typu "Please insert the disk labeled X Service Pack X CD into Drive A:". Mini cleanup: Opcjonalnie można "sprzątnąć" kilka rzeczy należnych do starszych SP (o ile takowe były w ogóle obecne na CD przed integracją najnowszego SP). Czyli te tagi identyfikacyjne SP1 i SP2 (nie usuwać tagów WIN51 + WIN51IP / WIN51IC identyfikujących edycję Windows), a także z folderu D:\XPCD\i386 pliki cab SP1 i SP2. Proszę jednak nie ruszać tagów i cabów SP3! 4. Opcjonalnie: Na początku wspomniałam o aktualizowaniu zaawansowanych narzędzi na CD: Deploy Tools + Support Tools. Pliki tych narzędzi są zlokalizowane w folderze D:\XPCD\SUPPORT\TOOLS. Jeśli Wasz skopiowany z CD folder XPCD nie ma w ogóle folderu ...\SUPPORT\TOOLS zalecanym jest zrezygnować z operacji. Ostatecznie można taki folder dorobić ręcznie. 1. Aktualizacja Windows Support Tools: Pobrany z wcześniejszych linków plik WindowsXP-KB838079-SupportTools-ENU.exe przemianować na SUPPORT.EXE. Następnie umieścić w dowolnym wygodnym miejscu, w przykładzie bezpośrednio na dysku D. Wykonać polecenie Start > Uruchom > D:\SUPPORT.EXE /C /T:D:\XPCD\SUPPORT\TOOLS Zatwierdzić wszystkie pytania o podmiany plików: 2. Aktualizacja Deploy Tools: Skasować plik D:\XPCD\SUPPORT\TOOLS\deploy.cab. W folderze TOOLS umieścić nowszą wersję narzędzi pobraną z podanych wcześniej linków. Jeśli pobrany plik *.cab ma inną nazwę, należy mu zmienić na deploy.cab 5. Wypalanie Proszę popatrzyć na opis w poście numer dwa jak skonfigurować wypalacze. Oczywiście jako plik bootsectora wskazujemy D:\XPBOOT\boot.bin, a do wypalania przeciągamy całą zawartość folderu D:\XPCD. Jeśli chcecie wykorzystać oryginalne etykiety dyskowe, tutaj olbrzymia lista: Windows XP SP3 CD Labels
  15. CD Windows 2000 ze zintegrowanym SP4 1. Download Oczywiste rzeczy: należy posiadać kopię płyty Windows 2000, program do wypalania zdolny montować tzw. płytki startowe, oraz czystą płytkę CD-R / CD-RW. Ponadto przed akcją należy wyposażyć się w różne pliki instalacyjne: 1. Plik bootsectora niezbędny do bootowalności płyty. W pierwszym poście tematu zostało opisane jak samodzielnie wyekstraktować ten plik z oryginalnej CD narzędziami typu IsoBuster / BBIE etc. Można też pobrać od razu gotowy plik: boot.bin 2. Pełny instalator Service Packa w tzw. wersji "sieciowej" (a nie ekspresowej z Windows Update). Service Pack musi być zgodny językowo z Windowsem. Windows 2000 Service Pack 4 Network Install Microsoft usunął SP z serwerów. Podstawiony link zastępczy, ale tylko wersja angielska. Na stronie wyszukać plik w2ksp4_en.exe, link kieruje do Web Archive. 3. Opcjonalnie: zaktualizowana wersja Narzędzi rozmieszczania dodatku Windows 2000 Service Pack 4 (Service Pack 4 Deployment Tools). Microsoft usunął paczkę z serwerów. Nie znalazłam zastępczego linka pobierania. 4. Ewentualnie pliki identyfikacyjne edycji Windows. W zasadzie pobieranie tego jest zbędne, bo te pliki powinny być na Waszych przekopiowanych CD. Linkuję na wszelki wypadek dla "Windowsów z Koziej Wólki" i posiadaczy tylko folderu i386. Natomiast identyfikator SP sam się pojawi po pomyślnej integracji. idfiles_2k.zip CDROM_NT.5 = Główny plik identyfikujący platformę Windows 2000 CDROM_IP.5 = Identyfikator Windows 2000 Professional CDROM_IS.5 = Identyfikator Windows 2000 Server CDROM_IA.5 = Identyfikator Windows 2000 Advanced Server CDROM_ID.5 = Identyfikator Windows 2000 Datacenter Server 5. Tylko i wyłącznie dla Windows 2000 Datacenter Server (użytkownicy Windows 2000 Pro/Server/Advanced Server opuszczają to): ta wersja posiada wbudowany SP1 i ma zablokowany plik update.exe do slipstream SP2 i wyżej. Podczas prób instalacyjnych jest zwracany błąd "The Service Pack has not been qualified by your hardware vendor". By móc aplikować wyższe SP, musi być przepatchowany plik update.exe. Paczka patcherów: dcpatches.zip 2. Budowanie drzewa CD Wybieramy partycję z największą ilością wolnego miejsca. Minimum ~800MB. W przykładzie operacje z poziomu C:, każdy oczywiście dobiera własne ścieżki. 1. Tworzymy 3 foldery: W2KCD, W2KSP, W2KBOOT. Nazwy są umowne, mogą być inne, ale proszę używać dla ułatwienia jak najkrótszych ścieżek i nazw pozbawionych "artefaktów", bez spacji. 2. Do folderu W2KCD kopiujemy całą zawartość płytki Windows 2000. Na płycie powinny być pliki identyfikacyjne: CDROM_NT.5 + CDROM_IX.5 (stosownie do edycji Windows). Jeśli w tym miejscu nie będzie tych plików, bootowanie CD zwróci błąd z prośbą o włożenie CD Windows z etykietą Windows 2000. Na polskim Windows dodatkowo stoi tu plik bootfont.bin, którego rola to prawidłowe wyświetlanie polskich znaków w instalatorze. 3. Do folderu W2KBOOT wrzucamy plik bootsectora boot.bin: 4. Do folderu W2KSP wrzucamy instalator Service Packa: Dla ułatwienia można zmienić nazwę pliku Service Packa na bardzo krótką SP.exe. 3. Rozpakowanie SP i zintegrowanie go z CD Integracja na przykładzie najnowszego Service Packa 4. Starsze SP integruje się tak samo, ale nie jest to wymagane, aplikuje się tylko najnowszy SP4. 1. Uruchamiamy polecenie rozpakowania + integracji ściągniętego Service Packa: Start > Uruchom > C:\W2KSP\SP.exe /s:C:\W2KCD Wypakowanie się rozpocznie do losowo wygenerowanego folderu (jego zawartość samoczynnie znika po ukończeniu integracji): Następnie zastartuje proces integracyjny: Na koniec otrzymacie komunikat o pomyślnym ukończeniu akcji: Tagi: Po pomyślnej integracji Service Packa dochodzi trzeci ważny tag definiujący stan service packa: CDROMSP4.TST. Musi być obecny, w przeciwnym wypadku boot płyta będzie żebrać o wkładanie labelowanej CD. 4. Opcjonalnie Podmiana Deploy Tools nowszą wersją. Krok nie jest niezbędny, zależy od Was. 1. Należy wejść do folderu C:\W2KCD\SUPPORT\TOOLS i skasować stamtąd plik deploy.cab. 2. Pobrany wcześniej z linka plik sp4deploytools.exe rozpakować i podstawić: Umieścić go w dowolnym dogodnym miejscu np. bezpośrednio na C: Utworzyć tam tymczasowy folder o umownej nazwie DEPLOY Wywołać polecenie depakerskie Start > Uruchom > C:\sp4deploytools.exe /x:C:\DEPLOY Z folderu DEPLOY zabrać plik deploy.cab i zamienić nim ten w folderze TOOLS 5. Wypalanie Proszę spojrzeć na drugi post tego tematu jak skonfigurować programy nagrywające. Tylko jako plik obrazu oczywiście wskazujesz korespondująco: C:\W2KBOOT\boot.bin, a do wypalania przeciągasz całą zawartość folderu C:\W2KCD. W kwestii etykiety płyty, jeśli ma być użyta oryginalna, tutaj lista: Windows 2000 CD Labels
  16. Slipstream - integracja Service Packów Service Packi Windows 2000/XP/2003 posiadają cechę o nazwie slipstream pozwalającą na ich integrację z oryginalnym folderem i386 zlokalizowanym na CD. Można stworzyć bootowalną płytkę Windows, która od razu zainstaluje w miarę zaktualizowany system. Benefity są oczywiste: - brak potrzeby pobierania z witryny Windows Update sporych dodatków Service Pack - korekcja błędów czystego Windows jego uaktualnionymi plikami SP - Konsola Odzyskiwania zostanie uaktualniona (ominięcie problemu z hasłem logowania) Jak integruje się Service Packa? Microsoft ma na ten temat ogólny wyborny esej: Materiał referencyjny: Przełączniki wiersza polecenia pakietów aktualizacji oprogramowania systemu Windows Skróćmy to = poniżej schemat komend. Umownie plik Service Packa leży na C:\ i jest nazwany "SP.exe", a cała kopia płyty Windows jest zlokalizowana w katalogu FolderCD. Metoda 1 Naokoło, czyli dwie odrębne komendy. Pierwsza rozpakowuje SP, a druga integruje jego rozpakowaną zawartość z zawartością skopiowanej płyty Windows. Ten sposób charakteryzuje się tym, że pliki rozpakowanego SP (już zbędne po ukończeniu procesu) zostają na dysku. Sposobu tego nie stosuję w instrukcjach. Jednakże jeśli będzie jakiś problem proszę skorzystać z tej klasycznej metody. 1. Rozpakowanie SP do wybranego folderu przełącznikiem /x: Start > Uruchom > C:\SP.exe /x:C:\FolderSP 2. Uaktualnienie plików kopii CD tymi od rozpakowanego SP przełącznikiem /s: (Service Packi Windows 2000, XP SP2/SP3, Server 2003) Start > Uruchom > C:\FolderSP\I386\UPDATE\UPDATE.EXE /s:C:\FolderCD (Service Packi Windows XP SP1) Start > Uruchom > C:\FolderSP\UPDATE\UPDATE.EXE /s:C:\FolderCD Ścieżki ciut się różnią w zależności od wersji integrowanego Service Packa XP Metoda 2 Uproszczenie czyli sprowadzenie rozpakowania + integracji Service Packa do jednej komendy. Najnowsze SP Windows XP i 2003 obsługują nowy zbiorczy przełącznik /integrate. W przypadku integrowania Service Packów Windows 2000 i XP SP1 należy skorzystać z wstecznego przełącznika /s. Sposób ten charakteryzuje się tym, że jest automatycznie dobierany na partycji z największą ilością wolnego miejsca losowy folder, gdzie się wypakuje SP i ulega samodestrukcji po ukończeniu procesu. Ten właśnie krótszy sposób został przeze mnie przyjęty w opracowaniu. (Service Packi Windows XP SP2/SP3, Server 2003) Start > Uruchom > C:\SP.exe /integrate:C:\FolderCD (Service Packi Windows 2000, XP SP1) Start > Uruchom > C:\SP.exe /s:C:\FolderCD Potencjalne pułapki / błędy integracji: Platforma spod której jest wytwarzana płyta: Takie CD 2000/XP/2003 ze zintegrowanymi Service Packami można utworzyć użytkując system Windows 2000/XP/2003, a najlepsza kompatybilność to przetwarzanie materiału płyty na tym samym systemie którego płyta jest przygotowywana. 1. Proszę do tworzenia płytki XP w wersji korporacyjnej VLK (Volume License Key) ze zintegrowanym SP3 raczej nie używać komputera z Windows Vista lub Serwer 2008. Po użyciu przełącznika /integrate klucz produktu nie jest akceptowany. Microsoft o tej sytuacji: KB950722. Jednakże ponoć proces może się udać po następującej manipulacji: zamiast pojedynczej komendy /integrate, posłużyć się podwójną komendą: czyli najpierw wypakować SP przez /x, następnie w folderze wypakowanego SP pobrać z prawokliku Właściwości pliku ...I386\UPDATE\UPDATE.EXE i w zakładce kompatybilności wybrać Zgodność z Windows XP SP2, na koniec zastosować przełącznik integracyjny /s. Poza tym, obejście problemu możliwe przez posłużenie się nLite (korekta od wersji 1.4.5). 2. Tworzenie płyty XP ze zintegrowanym SP2 z poziomu Windows 2000: KB889719. Jeszcze gorzej jest przy tworzeniu CD XP ze integrowaniem SP3 - ten proces w ogóle nie przechodzi na Windows 2000, nie pomaga trik z artykułu Microsoftu, plik update.exe SP3 wygląda na zupełnie niekompatybilny z platformą 2000. 3. Z poziomu starych Windows 9x, przy tworzeniu CD, podczas integrowania Service Packów zwracany jest błąd typu "file is linked to missing export NTDLL.DLL:strstr". Edycje nie obsługujące techniki integracji: 1. Uwaga, specjalnym przypadkiem jest edycja Windows XP Media Center Edition 2005 w kontekście integrowania SP3. Mimo, że SP3 jest bez problemu na tym systemie instalowany normalną rutyną, to SP3 ma nieprawidłową funkcję integracji SP na płycie XP Media Center. Po zintegrowaniu Service Packa, system zainstalowany z takiej płyty konwertuje się z edycji Media Center na "zwykłe XP Pro", posiadające stary Windows Media Player 9 zamiast natywnego 10. Podobno Microsoft nie ma zamiaru wydać wersji SP3 kompatybilnej integracyjnie z Media Center. 2. Jest kilka wersji Windows nie obsługujących metody integracyjnej. Do nich należy: Windows 2000 Datacenter (patrz na sekcję Windows 2000 jak to obejść przez patchery), oraz egzotyczna redukowana edycja XP tzw. Windows XP N (KB951606). Płyty OEM: Jeśli komenda integracji zwróci błąd o treści: "The service Pack cannot be integrated into a destination that also has integrated Software Updates", to jest to wynik istnienia już na CD uaktualnień. Dotyczy to korporacyjnych OEM-ów typu HP, Dell itd .... Microsoft na to: KB887412. A to co rzeczywiście trzeba zrobić (przyjmując, że nie zużyjemy innej kopii CD pozbawionej tego feleru), to wykasować kilka rzeczy ze skopiowanej płyty przed przeprowadzeniem integracji. Chodzi o foldery + pliki związane z tzw. "instalacją nienadzorowaną": ---- $OEM$ ---- I386\SVCPACK ---- I386\SVCPACK.INF ---- I386\WINNT.SIF
  17. Dla tego starego Windowsa opiszę metodę w sposób bardzo uproszczony. Użytkownicy NT4 w obojętnej wersji powinni porównać opis tworzenia bootowalnego CD 2000 post dalej. 1. Plik bootsectora. Do wyboru albo oryginalny Windows NT4 (bootnt4.bin) albo nowszy z Windows 2000 (bootnt5.bin). Patrz dalej na czym polega różnica. bootnt4.bin bootnt5.zip 2. Pliki identyfikatorów. Możesz też ściągnąć od razu: idfiles_nt4.zip CDROM_W.40 = Identyfikator CD Windows NT Workstation CDROM_S.40 = Identyfikator CD Windows NT Server CDROM_TS.40 = Identyfikator CD Windows NT Terminal Server Tworzysz na dysku folder C:\NT4CD do którego kopiujesz zawartość CD NT4 wraz z plikami identyfikatora. Ewentualnie, jeśli wybrano wersję bootsectora z Windows 2000, należy do folderu i386 wrzucić dodatkowy uzupełniający plik BOOTFIX.BIN. Wypalasz w programie nagrywającym (patrz opis w drugim poście tematu na ustawienia wypalania Windows 2000/XP/2003). Extra: TRIK: Benefitem użycia zamienników z CD Windows 2000, czyli bootsectora + pliku BOOTFIX.BIN (oba załączone w paczce bootnt5.zip), jest pojawienie się przy starcie kompa pytania czy bootować czy też nie, czyli nieśmiertelne "Press any key to boot from CD..." Dobre rozwiązanie, by zapobiec uruchamianiu się instalatora CD NT4 z pozostawionej w napędzie CD. SLIPSTREAM? Integracja Service Packów jest znana i obsługiwania dopiero od wersji Windows 2000. Teoretycznie Windows NT4 nie obsługuje integrowania swojego SP6a. Są na to pewnego typu hacki, ale nie jest to integrowanie z prawdziwego zdarzenia. Polega na żmudnej wymianie plików na CD, edycji plików i tak dalej......
  18. + Download: Wymagana kopia CD Windows 98 / 98SE lub Me, czysta płytka CD-R / CD-RW, oraz program wypalający zdolny montować bootowalne płytki. Poza tym: 1. Bootowalne obrazy dyskietek. W pierwszym poście została opisana procedura wyciągania oryginalnego bootsectora za pomocą IsoBuster. Zamiennie od razu można pobrać gotowe pliki. To co odróżnia te obrazy dyskietek BIF od tych z bootdisk.com / allbootdisks.com to głównie: inna zawartość autoexec.bat + config.sys, oraz obecność pliku jo.sys. Patrz dalej na porównanie. boot98SE.bif bootMe.bif 2. Opcjonalnie: depacker obrazów dyskietkowych. Pliki BIF można otwierać i modyfikować np. przez komercyjny program WinImage. Na trialu da się to wykonać bez problemu, nie ma ograniczeń funkcjonalnych. WinImage 3. Opcjonalnie: modyfikacja jo.sys (nie mylić z io.sys). Plik ten odpowiada za wyświetlanie menu startowego zadającego pytanie czy bootować z twardego czy z CD-ROMu. Można go podstawić ulepszoną wersją Bart's free JO.SYS. Akcja zupełnie niekonieczna, sami zdecydujecie. Jo Barta o tyle jest inne, że można to przekonfigurować zachowawczo. Na czym polega różnica i jak pliki wymienić, będzie w dalszej części opracowania. jo14.zip 4. Opcjonalnie: zamiana MSCDEX.EXE na SHSUCDX.EXE. To zupełnie niekonieczne, to tylko jedna z wielu możliwości podmodyfikowania presetów Microsoftu. SHSUCDX Porównanie użycia linkowanych tu obrazów BIF a innych obrazów dyskietek: 1. Obrazy dyskietek BIF zachowują się jak oryginały instalacyjne. Prowadzą przez pierwszy ekran proponujący rodzaj bootowania (za to odpowiada jo.sys). Wybranie bootowania z CD-ROM daje spolszczone menu, w którym można wybrać automatyczne uruchomienie instalatora Windows. 2. Obrazy z podlinkowanych www mają wyciętą rutynę autoinstalacyjną. Nie mają pierwszego ekranu (brak jo.sys). Od razu wchodzą na ekran wyboru opcji, w których nie ma uruchamiania instalatora Windows. Zaś uruchomienie z obsługą CD-ROM prowadzi do promptu dyskietkowego A:\, w którym ręcznie trzeba przejść na podmontowany CD-ROM i wskazać instalator Windows. Oczywiście: wszystko dałoby się poprawić, wystarczyłoby wyciągnąć z tych bootdisków pliki autoexec.bat + config.sys i je zmodyfikować oraz dorzucić plik jo.sys, by doprowadzić do tego co w pierwszym punkcie. Ale skoro już są gotowe obrazy dyskietek BIF, nie jest to potrzebne. Notka: Przy okazji, niektóre dyskietki Windows 98 mają inny bootsector i nie współpracują z jo.sys. I tu z pomocą przychodzi Bart dając fiksa w98btfix.zip. Rzecz wzmiankowana pro forma, a linki pobierania i tak niedostępne. Gotowe obrazy BIF nie mają tego problemu. Budowa CD: 1. Utworzyć w dowolnym miejscu dysku folder o umownej nazwie 9xCD i skopiować do niego całą zawartość wybranej edycji Windows: 2. Dodatkowo na sprawdzenie ilość setupów. Wejść w folder win9x (Windows Me) lub win98 (Windows 98) i zorientować się czy są dwa pliki (oemsetup.exe + setup.exe) czy tylko jeden (setup.exe). Do czego jest potrzebna ta informacja = patrz niżej na ewentualną edycję autoexec.bat. 3. Obraz dyskietki można umieścić w dowolnym miejscu dysku. On będzie dopiero wskazywany w punkcie z wypalaniem. Opcjonalnie: Modyfikacja niektórych składników obrazu dyskietki. Otwórz wybrany zgodnie z wersją systemu plik *.BIF w WinImage: 1. Wymiana domyślnego pliku jo.sys. Plik Microsoftu Jo.sys wyświetla takie menu: Plik Barta Jo.sys zamiennie pokazuje: Podczas uruchamiania systemu będzie 5 sekund na podjęcie decyzji. Można skorzystać z domyślnego ustawienia jo.sys Barta na 5, ale plik ten równie dobrze można przekonfigurować - wystarczy z paczki uruchomić plik freejo.exe, i odpowiedzieć na pytania czasowe w oknie w dos. Czy domyślnie ustawiony, czy konfigurowany jo.sys Barta, należy podstawić za plik jo.sys MS: W WinImage z menu Image wybrać Inject, wskazać plik jo.sys, zatwierdzić wymianę plików, zapisać zmiany w obrazie. Trzecia możliwość to całkowita kasacja pliku jo.sys z obrazu. Jeśli ktoś w ogóle nie chce mieć menu z pytaniem skąd bootować. 2. Ewentualna korekta zawartości pliku autoexec.bat. @ECHO OFF set EXPAND=YES SET DIRCMD=/O:N cls set temp=c:\ set tmp=c:\ path=a:\ IF "%config%"=="NOCD" GOTO QUIT LH MSCDEX.EXE /D:oemcd001 /L:D echo. IF "%config%"=="SETUP_CD" goto AUTOSETUP GOTO QUIT :AUTOSETUP set CDROM=FOO23 FINDCD.EXE if "ÍROM%"=="FOO23" goto NOCDROM path=a:\;ÍROM%\ ÍROM% cd \WIN9X echo. OEMSETUP.EXE /K "/IE /NF" goto QUIT :NOCDROM echo. echo Nie znaleziono plikow Instalatora systemu Windows. echo. :QUIT W sekcji AUTOSETUP jest wywołanie instalatora oemsetup.exe. Być może niektórzy z Was muszą (lub chcą) to zmodyfikować na setup.exe. To zależy skąd skopiowaliście zawartość CD Windows i które pliki macie. Na czym polega różnica między tymi dwoma plikami: - Oemsetup.exe prowadzi zautomatyzowaną instalację z predefiniowanymi OEM-ustawieniami. - Setup.exe jest mniej automatyczny i opcje trzeba wybierać. Wolniejszy, lecz daje większą kontrolę ustawień. Jeśli wasza CD ma oba pliki = jest wybór, który z nich. Jeśli na CD jest tylko setup.exe = ten musi być tu zapisany. Zaznaczyłam alternatywną możliwość wymiany MSCDEX.EXE na SHSUCDX.EXE. Jeśli ma być stosowany ten drugi, należy je zamienić w obrazie dyskietki, a następnie w autoexec.bat dopracować linijkę LH MSCDEX.EXE /D:oemcd001 /L:D podmieniając tu wywołanie exeków. By zedytować autoexec.bat, w WinImage z prawokliku na plik opcja Extract i zapisać na dysku twardym. Plik otworzyć w Notatniku i poprawić. Następnie w WinImage z menu Image wybrać Inject, wskazać ten plik, zatwierdzić wymianę plików, zapisać zmiany w obrazie. Wypalanie: Bardzo skrótowo. Proszę spojrzeć na drugi post tego tematu na wypalanie płyt Windows 2000/XP/2003. Wybieranie bootowalności podobnie z tą różnicą, że przy wskazywaniu pliku obrazu BIF musi być zaznaczona Emulacja dyskietki 1.44mb i liczba sektorów 1, oraz wszystkie opcje pomijania ograniczeń ISO9660 mają być odznaczone. Extra: A co z załączeniem na CD dodatkowych programów typu nowsza wersja Internet Explorer oraz ich automatyczne aplikowanie, lub integracja Service Packa Windows 98? Samo załączenie na CD folderów z tymi instalacjami nie prowadzi do ich wyekzekwowania, zaś Service Packa 98 nie da się zintegrować w sposób jak dla nowszych systemów, bo nie jest to obsługiwane (slipstream znany dopiero od Windows 2000). By mieć te cukierki i płytkę wszystko pakującą automatycznie, na dokładkę z rozbudowanym bardziej menu via autoexec.bat, należałoby wykorzystać tzw. "instalację nienadzorowaną". Bardzo rozległy temat, czasu w to nie będę inwestować dla przestarzałych platform. Do poczytania jak to zrobić: Windows 98 Seven Years Later Edition Boot CD project
  19. Jak uczynić CD bootowalnym? Jak użyć bootsector Tu już wchodzi program wypalający z opcją tworzenia bootowalnych (czyli startowych) płytek. Systemy podobne do siebie architektonicznie bootują w podobny sposób i ustawia się dla nich opcje wypalania dokładnie tak samo, czyli: - Windows 98/Me: załadowany plik bootsectora z ustawioną emulacją dyskietki 1.44, liczba sektorów na 1 - Windows 2000/XP/2003: załadowany plik bootsectora bez emulacji (sektor jest ładowany do pamięci), liczba sektorów na 4 Wypalanie płyty Windows 2000/XP/2003 Płytki z tymi systemami robi się w dokładnie ten sam sposób. Płyty używają tego samego bootsectora (dlatego w sekcjach systemowych jest podawany ten sam plik boot.bin), tych samych ustawień wypalania. Wyjątkiem jest tu prehistoryczny system NT4, który faktycznie ma ciut inny bootsector, ale można użyć w jego przypadku bootsektora z nowszych Windows (opis w sekcji tego systemu jakiego korzyści to przynosi). Opisy zlokalizowane poniżej to już krok końcowy - finałowy zapis CD. Natomiast instrukcje budowania płyt przed ich wypaleniem są umieszczone w poszczególnych sekcjach dalszego opracowania. Po przeczytaniu reszty wracacie tutaj. Jest niemożliwym uwzględnić tu wszystkie programy wypalające. Poglądowo wybrałam kilka, by unaocznić jak wybrać opcje i jak szukać analogii, niekiedy te ustawienia są mylące w różnych programach. Jest i program CDBurnerXP - łatwy, po polsku i darmowy. Następna sprawa, są dwie opcje do wyboru: nagrywanie od razu na płytkę CD-R / CD-RW lub zgranie do obrazu ISO. Przewagą drugiego rozwiązania jest to, że można przetestować czy płyta jest zrobiona poprawnie i bootuje + montuje system w sposób prawidłowy, jeszcze przed wypaleniem na CD (nie tracicie bezsensownie CD). ISO można przetestować w wirtualizerze np. darmowym VirtualBox. Wypalanie przy użyciu CDBurnerXP 4.0.024.439: 1. Uruchamiamy program. Pojawi się wizard zakładania kompilacji. Wybieramy Utwórz płytę z danymi: 2. Uruchomi się główny interfejs programu. Z menu Płyta wchodzimy w System plików i zaznaczamy ISO9660/Joliet. Z menu Płyta wybieramy Opcje startowe.... 3. Pojawi się dialog ustawień bootowalności. Stawiamy ptaszek na Utwórz płytę startową i konfigurujemy: Wybierz ścieżkę do obrazu startowego: Klik w minus i wskazujemy plik bootsectora. Jako że jest w formacie BIN, należy przestawić z menu na Wszystkie pliki, by BIN się uwidocznił. Rodzaj emulacji: Brak emulacji (obrazy startowe Windows NT/2000/XP) Poziom ISO: Poziom 2 (31) Ładuj segment: na 07C0. Sektory: wpisać koniecznie liczbę 4 Zaznaczone: Wyłącz numer wersji rozszerzenia ISO (;1) Zaznaczone: Wymuś poziom 1 ISO (8+3 znaków maks.) 4. Z menu Płyta wybieramy Ustaw etykiety płyty.... Można wpisać dowolnie wybraną etykietę. Jeśli jednak chcecie wykorzystać oryginalne etykiety dyskowe, patrz na sekcję stosownego systemu w dalszej części opracowania. 5. W górnym oknie otwieramy folder z kopią Windows i przeciągamy do dolnego okna całą jego zawartość: 6. Wypalamy. Do wyboru: od razu na CD lub jako obraz ISO. Tworzenie ISO: z menu Plik wybieramy Zapisz kompilację jako plik ISO. Pojawi się dialog ustawień. Etykietę i opcje bootowalności już ustawiliśmy we wcześniejszych punktach. Wystarczy tylko wybrać ścieżkę i nazwę pod jaką zapisać plik i kliknąć w Utwórz ISO. Tradycyjne nagrywanie: z menu Płyta wybierz opcję Nagraj płytę lub kliknij na ikonkę nagrywania. Należy zaznaczyć opcję Disc at once: Wypalanie przy użyciu UltraISO Premium Edition 9.2.0.253: 1. Uruchamiamy program, z menu Plik wybieramy Nowy i opcję Bootowalny obraz CD/DVD: 2. Od razu padnie pytanie o wskazanie pliku obrazu i wskazujemy plik bootsectora. Na pasku pojawi się znacznik: 3. Klikamy na ikonkę ptaszka obok, by dostać się do opcji konfiguracji ustawień: System plików CD: zaznaczyć Joliet Format ISO 9660: zaznaczyć Windows/Unix(31) Zaznaczone: Pomijaj numer wersji ISO 9660 + Zezwalaj na małe litery Format Joliet: zaznaczyć Rozszerzony (110) W zakładce Etykieta: można wpisać dowolną. Jeśli jednak chcecie wykorzystać oryginalne etykiety dyskowe, patrz na sekcję stosownego systemu w dalszej części opracowania. 4. W dolnym oknie otwieramy folder z kopią Windows i z tego folderu przeciągamy wszystkie pliki do górnego okna: 5. Wypalamy. Do wyboru tylko zapis do pliku ISO (z menu Plik > Zapisz jako) lub zapis do pliku ISO i od razu zgranie go na CD (z menu Narzędzia > Wypal obraz CD > wskaż zapisany wcześniej plik obrazu ISO > ma być zaznaczona metoda Disk-at-once (DAO)). Wypalanie przy użyciu Nero 8.3.2.1 Ultra Edition: 1. Uruchamiamy główny program wypalający Nero Burning ROM. Pojawi się dialog zakładania Nowej kompilacji, w którym wybieramy CD-ROM (start.) (czyli boot): 2. W zakładce Opcje startowe: Zaznacz opcję Plik obrazu i przez Przeglądaj wskaż plik bootsectora. Domyślnie Nero proponuje format IMA, więc by uwidocznił się BIN, rozwijamy menu i ustawiamy Wszystkie pliki. Zaptaszkuj Włącz ustawienia specjalne wybierając: Rodzaj emulacji - Bez emulacji Segment ładowania sektorów - z wartością 07C0 Liczba ładowanych sektorów - ustawiona na 4 w przeciwnym wypadku płytka nie będzie bootować! 2. W zakładce Opcje ISO: Ma być dokładnie jak na obrazku: Tryb danych: Tryb 1 Plik: ISO 9660 + Joliet, Max. to 31 znaków (poziom 2), ISO 9660 (zwykły CD-ROM ISO) Pominięcie ograniczeń: wszystkie opcje zaznaczone. 3. W zakładce Opis płyty wpisz etykietę twojego CD, może być dowolna. Jeśli jednak chcecie wykorzystać oryginalne etykiety dyskowe, patrz na sekcję stosownego systemu. 4. W zakładce Zapis: Metoda zapisu musi być ustawiona na Disk-at-Once (DAO) Podobnie jak musi być ptaszek przy Zakończ dysk Klik na Nowy 5. Otworzy się struktura drzewa, wchodzimy do folderu, gdzie jest kopia płyty Windows i całą jego zawartość przeciągamy do lewego okna: 6. Wypalamy płytkę, do wyboru: zgranie bezpośrednio na CD lub zgranie do obrazu ISO. By zgrać do obrazu ISO: w pierwszej kolejności należy zmienić urządzenie nagrywające. W menu Nagrywarka najechać na Wybór nagrywarki i wybrać Image Recorder: Kliknąć ikonkę nagrywania i zatwierdzić nagrywanie. Nero zapyta o format obrazu, proponuje domyślnie swój NRG, ale z rozwijalnej listy przestawcie na ISO. Błąd NTLDR bootowalnej płyty Powyżej plik bootsectora Windows 2000/XP/2003 otworzony w hex edytorze. Jak widać bootsector ma namiary na konkretne elementy na płycie Windows. Błąd startowy NTLDR płytki oznacza, że bootsector nie był w stanie znaleźć na CD pliku ....\I386\SETUPLDR.BIN. To wcale nie znaczy, że pliku nie ma. Trik tkwi w sposobie zapisu plików w tablicy: SETUPLDR.BIN;1 = nazewnictwo określone standardem ISO9660, ;1 to "wersja pliku" SETUPLDR.BIN = nazewnictwo wykorzystywane na płytach Microsoftu Ta jedynka ;1 nie może być obecna. Problem rozwiązują stosowne opcje w programach wypalających wyłączające wersję pliku. W opisach powyżej już to jest uwzględnione. W przypadku innych nie wymienionych programów: opcja może nazywać się różnie, szukać brzmiących podobnie do "wersja pliku ISO 9660". Ewentualnie, jeśli program do wypalania tego kompletnie nie obsługuje (np. archaiczne Nero starsze niż 5.5.9.0), można pobrać alternatywne zmodowane bootsectory, które obchodzą problem jedynki: nt4bootm.bin = dla Windows NT4 (zamiast nt4boot.bin) nt5bootm.bin = dla Windows 2000/XP/2003 (zamiast linkowanych w ich sekcjach bootsectorów)
  20. Jak uczynić CD bootowalnym? Ekstrakcja bootsectora Potrzebny jest bootsector, niezbędny do przetworzenia CD na typ bootowalny / samostartujący. Ten obszar CD jest niewidoczny w normalnym interfejsie Windows Explorer, kopiowanie oryginalnej CD Windows na dysk twardy metodą "z ręki" nie kopiuje bootsectora. Plik ten można zdobyć w następujące sposoby: Linkuję gotowe pliki w stosownych sekcjach poniżej dla każdego systemu z osobna. Jeśli ktoś posiada oryginalne CD Windows (albo jego obraz ISO), może bezpośrednio z CD / ISO wyekstraktować. Do ekstrakcji jest potrzebne specjalne narzędzie. Do wyboru darmowe: Isobuster (licencja Free) lub BBIE - Bart's Boot Image Extractor. Oczywiście jest też kilka komercyjnych programów wypalających posiadających opcję wyciągania bootsectora. Każdy z programów używa innych formatów zapisu, ale nie ma to znaczenia. Przykład ekstrakcji za pomocą IsoBustera: Wkładamy CD do napędu, w IsoBuster otwieramy CD (albo wskazujemy plik ISO), wchodzimy do ścieżki Bootable Disc, z prawokliku na obraz *.IMG (może mieć różne nazwy) wybieramy opcję kopiowania. Formatem zapisu jest *.IMG. Przykład ekstrakcji za pomocą BBIE: Jest to program konsolowy, czyli obsługiwany z linii komend. Dla ułatwienia można go wrzucić do katalogu system32. Następnie w Start > Uruchom > cmd wpisać polecenie bbie X: (gdzie X = litera napędu, w którym jest CD) lub bbie "ścieżka dostępu do pliku ISO". Program wyekstraktuje plik *.BIN: Przykład ekstrakcji za pomocą MagicISO: Wybieramy z menu Tools opcję Make ISO from CD/DVD-ROM. Zaznaczamy napęd, w którym jest płyta. W Options przestawiamy na Export Boot Image. W Output file wskazujemy lokalizację i nazwę dla pliku bootsectora. MagicISO eksportuje bootsector w formacie *.BIF. W UltraISO jest nader podobnie i też formatem eksportu jest BIF.
  21. Copyright @picasso fixitpc.pl Powielanie tej pracy zabronione. Artykuł archiwalny, stworzony przeze mnie w latach 2004-2008 Wytwarzanie płyt startowych Windows Windows 98/ME/NT4/2000/XP/2003 Jak uczynić CD bootowalnym - ekstrakcja bootsectora Jak uczynić CD bootowalnym - ustawienia programów wypalających Bootowalne CD Windows 98/ME Bootowalne CD Windows NT4 Slipstream - integracja Service Packów (opis przełączników) ____Bootowalne CD Windows 2000 SP4 ____Bootowalne CD Windows XP SP3 ____Bootowalne CD Windows Server 2003 SP2 Bootowalne CD zawierające samą Konsolę Odzyskiwania Hack: Jak z CD XP Home zainstalować "prawie" XP Pro Tutorial powiązany: Multibootowalna DVD Windows (różne instalacje + Parted Magic)
  22. Modyfikacja Menu Start Wariant "bezpieczny" Dla tych, którzy nie korzystają z Vistart ani żadnych innych typów emulacji Menu Start. Sprawa dość czysta, bo robiona tylko przez edycję rejestru, żadnych patcherów. W tym wątku zbudujemy sobie menu zamykania systemu o funkcjonalności podobnej do tego z Visty. Nie będzie to copycat (choć da się to jeszcze przekształcić): żadnych buttonów zamykania / wylogowania, a w zamian umieszczenie w Menu Start pod opcją Uruchom nowej pozycji Shutdown / Zamknij system, która z kliku natychmiastowo wywoła zamykanie systemu a z prawokliku będzie miała menu dodatkowych opcji związanych z zamykaniem kompa. Nie dość, że wygląda to ładnie, to jeszcze jest bardzo funkcjonalne (usuwa m.in. ten "problem": klik). I nie będziemy już korzystać z głupkowatych dialogów MS, nawet nie ma po co ich skórować przez edycję msgina.dll + shell32.dll, bo w ogóle nie będą wywoływane. Vista: XP po modyfikacji: Kolorami proszę się nie sugerować, bo to wynik skinowania (w przykładzie skórka Aero Business). O ogólnej zmianie ikon było wcześniej (na obrazku jest temat Vista z Icon Tweaker), ale sama ikona Shutdown musi być zmieniona ręcznie i o tym zaraz będzie wątek. 1. Wykorzystamy program NirCMD, który będzie odpowiadał za wykonywanie komend zamykania / wylogowania / hibernacji etc. komputera, bez korzystania z funkcji i dialogów Windows. Program w ogóle nie pracuje w tle, jest tylko typem konsolowym i wykonuje zadania tylko i wyłącznie wtedy, gdy zostanie wywołany. Nie ma śmiecia w pamięci. Mała uwaga: AV mogą ten program wykrywać jako "risk tool". Bez obaw, to tylko ze względu na typ zadań, które program wykonuje. Pobrać, rozpakować i umieścić plik NirCMD.exe w katalogu system32. nircmd.zip 2. Następnie definitywnie ukryjemy obecne brzydkie buttony Zamknij / Wyloguj / Oddokuj wraz z tekstem do nich przypisanym. Odbędzie się to przez wprowadzenie starych dobrych restrykcji Microsoftu, a nie przez edycję pliku explorer.exe. restrykcje.zip Wystarczy rozpakować, plik reg uruchomić, ale jest wymagany reset komputera, by zatwierdzić wprowadzane blokady. Plik wprowadza następujące edycje: Windows Registry Editor Version 5.00 [HKEY_LOCAL_MACHINE\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\policies\Explorer] "NoClose"=dword:00000001 "NoStartMenuEjectPC"=dword:00000001 "StartMenuLogoff"=dword:00000001 3. Dodamy do rejestru nową strukturę menu, a do tego wykorzystamy klucz używany przez producentów OEM do brandingu Menu Start (to jest właśnie to wolne miejsce pod Uruchom, gdzie branding się uaktywnia). Co to jest branding = do poczytania w moim temacie Tweakowania XP. Zrobiłam dwa pliki rejestru pod Windows polski i angielski: menu_PL.zip menu_EN.zip Wystarczy rozpakować, uruchomić plik reg a nowe menu powinno się pojawić nawet bez konieczności przelogowania Windows (jeśli menu nie ma przelogować się). Uwaga: przed zastosowaniem pliku proszę przeczytać to: Dopasowanie pliku do własnych potrzeb: Zawartość pliku wprowadzającego menu: Windows Registry Editor Version 5.00 [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}] "InfoTip"="Wyłącz komputer" @="Zamknij system" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\DefaultIcon] @="C:\\WINDOWS\\system32\\shell32.dll,27" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Instance\InitPropertyBag] "Command"="" "Param1"="" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell] [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\Open] @="Wyłącz" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\Open\Command] @="NirCmd.exe exitwin poweroff forceifhung" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\01] @="Uruchom ponownie" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\01\Command] @="NirCmd.exe exitwin reboot forceifhung" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\02] @="Wyloguj" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\02\Command] @="NirCmd.exe exitwin logoff forceifhung" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\03] @="Przełącz użytkownika" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\03\Command] @="NirCmd.exe lockws" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\04] @="Hibernuj" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\04\Command] @="NirCmd.exe hibernate" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\05] @="Stan wstrzymania" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\05\Command] @="NirCmd.exe standby" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\06] @="Wyłącz monitor" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\06\Command] @="NirCmd.exe monitor off" ;[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\07] ;@="Oddokuj" ;[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\07\Command] ;@="WScript.exe \"C:\\Windows\\System32\\undock.vbs\"" Dla unaocznienia co ten plik robi w rejestrze: Ten plik to tylko matrix, wprowadza co na obrazku. Co tu można obrobić: 1. Domyślnie jest odnośnik do systemowej ikony zamykania (z pliku shell32.dll). Jest to brzydka ikonka. Ale można wprowadzić dowolną ścieżkę dostępu z własną ikonką. Jedyny warunek to format ICO o stosownych rozmiarach (PNG wykluczone). Czyli w tej części pliku podstawić swoją ścieżkę dostępu: [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\DefaultIcon] @="C:\\WINDOWS\\system32\\shell32.dll,27" Po zmianie ścieżki dostępu nie zawsze widać nową ikonkę od razu. Czasem trzeba się przelogować, by zmiany się pokazały. Ikonek poszukajcie na deviantart etc. Wymiana ikonki jest zbędna, jeśli zostanie zastosowana skóra, która jest pozbawiona takich ikonek w Menu Start (np. VistaVG Ultimate). 2. Domyślną akcją kliku w button jest natychmiastowe zamknięcie komputera bez żadnych ostrzeżeniowych dialogów. Jeśli chcecie zamienić funkcję buttonu na inny typ zamykania systemu, trzeba wymienić komendę w tej partii (porównać sobie jakie są inne komendy): [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\Open] @="Zamknij system" [HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\Open\Command] @="NirCmd.exe exitwin poweroff forceifhung" 3. Nazewnictwo opcji dowolne. Można sobie tam wypełnić innymi nazwami nie-Windows np. zamiast Hibernuj wprowadzić Misiu O kolejności wpisów w menu decyduje ich numeryka w pliku. Ale można poprzestawiać opcje. Zbędne wg was funkcje można usunąć. Wystarczy zlikwidować dwie linijki dzielące ten sam numerek. 4. Można dodawać inne komendy wywołujące funkcje systemowe. Po pierwsze wystarczy przejrzeć stronę NirCmd na spis komend np. można sobie dodać skrót do wysuwania tacy CD-ROMu. Po drugie można użyć komend wbudowanych w system (np. te z rundll32). Tutaj jest mała uwaga: funkcja Przełącz użytkownika i Zablokuj komputer to jedna i ta sama komenda, a co się wykonuje zależy od środowiska i konfiguracji komputera (info). Przyjęłam domyślną nazwę opcji "Przełącz użytkownika", ale w razie czego zamieńcie sobie napis na "Zablokuj". 5. Ostatnie pozycje w pliku są skomentowane przez znak ; co oznacza, że nie są domyślnie dodawane. To wejścia dla laptopów, które mają w Menu Start komendę Undock / Oddokuj. Jeśli ta opcja ma być wprowadzona w menu, trzeba po pierwsze pobrać dodatkowy plik skryptu undock.vbs i umieścić w katalogu system32, po drugie usunąć te znaczki: ;[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\07] ;@="Oddokuj" ;[HKEY_CLASSES_ROOT\CLSID\{2559a1f6-21d7-11d4-bdaf-00c04f60b9f0}\Shell\07\Command] ;@="WScript.exe \"C:\\Windows\\System32\\undock.vbs\"" Usuwanie menu: Jeśli ktoś chce usunąć menu, to tutaj deinstalator. Usuwa blokady domyślnych buttonów i strukturę menu, przywracając też domyślny wygląd klucza brandingu. Wystarczy rozpakować, uruchomić reg i koniecznie zresetować po tym komputer, by zmiany na pewno się wykonały! deinstalator.zip .
  23. Advanced Po wykonaniu wcześniejszych zadań 60-80% Vista Transformation Pack wykonane bez packa. Co nam pozostało? Rzeczy niewykonalne bez modyfikacji natywnych plików systemowych XP. Czyli albo Vista Transformation Pack lub inny podobny stwór albo ręczna modyfikacja plików na własną odpowiedzialność. O packu tu nie gadamy więc mały opis jak to wykonać rączką. Zresztą ręczna modyfikacja pozwoli na elastyczność, wybranie dowolnych obrazów / układów a nie z musu stały schemat oferowany w VTP. Temat modyfikacji plików systemowych jest tak rozległy iż nie jestem w stanie napisać na kolanie solidnej obsługi. Z musu zawężam na razie do tylko kilku charakterystycznych modyfikacji (to jest częściowa realizacja edycji zawartych w pakiecie Vista Mods on XP), resztę spławiam skierowaniem ogólnikowym gdzie szukać elementów do zamiany. Tu jest dużo fajnej zabawy jak to samemu zrobić, sztuka dla sztuki.. Oczywiście przestroga: edycja plików jest na waszą odpowiedzialność, nie jest to bezpieczne i trzeba wiedzieć co się robi! Do tego potrzebne dwa narzędzia - Resource Hacker i Replacer. Pierwszy to edytor, drugi pozwoli podmienić pliki obchodząc problem Windows File Protection. Explorer.exe Pracujemy na kopiach plików! Skopiować C:\WINDOWS\explorer.exe w dowolne miejsce i to kopia będzie otwierana do edycji, nie oryginalny plik. Przykład co można zmienić pod styl Visty: Usunięcie napisów Wyloguj / Zamknij z Menu Start: vs. Vista nie posiada tych opisów tylko gołe buttony, i raczej ma rację bo lepiej to brzmi. Wprawdzie istnieje gotowy patcher LS Patch (w niektórych skinach nawet domyślnie załączony) usuwający to automatycznie ale nie za dobrze się czuje na nieanglojęzycznych wersjach Windows, lepiej samemu kontrolować proces. Więc strzelamy opis jak ręcznie pozbyć się tych napisów. Oczywiście ten trik jest zupełnie zbędny jeśli wybierzecie program ViStart (z natury ma brak tych napisów) lub zastąpicie menu przez RunMe. 1. W Resource Hacker otworzyć kopię pliku Explorer.exe i przejść do String Table >>> 439 >>> 1033 (Windows PL: 1045). Podświetlić całe linie 7012 i 7013: STRINGTABLE LANGUAGE LANG_ENGLISH, SUBLANG_ENGLISH_US { 7012, "|Undock Comput&er|&Log Off|T&urn Off Computer|D&isconnect||" 7013, "|Undock Comput&er|&Log Off|Sh&ut Down|D&isconnect||" 7014, "Removes your laptop or notebook computer from a docking station." 7015, "Provides options for closing your programs and logging off, or for leaving your programs running and switching to another user." 7016, "Provides options for turning off or restarting your computer, or for activating Stand By or Hibernate modes." 7017, "Disconnects your session. You can reconnect to the session when you log on again." 7020, "&Search" 7021, "&Help and Support" 7022, "&Windows Security" 7023, "&Run..." } .... i skasować: STRINGTABLE LANGUAGE LANG_ENGLISH, SUBLANG_ENGLISH_US { 7014, "Removes your laptop or notebook computer from a docking station." 7015, "Provides options for closing your programs and logging off, or for leaving your programs running and switching to another user." 7016, "Provides options for turning off or restarting your computer, or for activating Stand By or Hibernate modes." 7017, "Disconnects your session. You can reconnect to the session when you log on again." 7020, "&Search" 7021, "&Help and Support" 7022, "&Windows Security" 7023, "&Run..." } Klik w Compile Script, następnie File >>> Save. 2. Tak spreparowany plik podmienić z oryginałem przez aplikację Replacer. Z tematem usuwania tych napisów zupełnie niezobowiązująco skojarzył mi się bezinstalacyjny mini program NoTitles, które usuwa wszelkie napisy z buttonów Paska Zadań oraz opisy okien z Pasków tytułu. Nie zagrywka w stylu Visty, ale tak do ogólnej kosmetyki może być przydatne. Bezpieczne w użytkowaniu. Shell32.dll Pracujemy na kopiach plików! Skopiować C:\WINDOWS\system32\shell32.dll w dowolne miejsce i to kopia będzie otwierana do edycji, nie oryginalny plik. Przykład co można zmienić pod styl Visty: Dekoracyjny pasek postępu: Zmiana grafiki okna, które pojawia się podczas kopiowania / kasowania / wklejania obiektów. Vista posiada lepszą animację i szczegółowiej rozpisane kopiowanie - tak wygląda oryginał: klik. Zrobimy podobnie, ale nie identycznie. Po pierwsze pobrać animację, która będzie wsadzona w okno dialogu: Plik AVI. Następnie w Resource Hacker otworzyć kopię pliku Shell32.dll. 1. Przejść po kolei do sekcji: AVI >>> 160 >>> 1033 / 1045 AVI >>> 161 >>> 1033 / 1045 AVI >>> 162 >>> 1033 / 1045 AVI >>> 163 >>> 1033 / 1045 AVI >>> 164 >>> 1033 / 1045 ... prawy klik na 1033 (Windows EN) lub 1045 (Windows PL) i opcja Replace Resource a jako plik do podmiany wskazać ściągnięty AVI. Przy zamianie pojawi się okno dialogowe proszące o wpisanie detali zasobu = jako Resource Type wpisujecie AVI, jako Resource Name w zależności który numer podmieniacie 160 - 164, w Resource Language 1033 (dla Wina angielskiego) lub 1045 (dla Wina polskiego): 2. Następnie przejść do Dialog >>> 1020 >>> 1033 (Dla Windows PL 1045), podświetlić cały kod i zamienić tym: Dla Windows angielskiego: 1020 DIALOGEX 20, 20, 237, 108 STYLE DS_FIXEDSYS | DS_MODALFRAME | DS_NOIDLEMSG | WS_POPUP | WS_CAPTION | WS_SYSMENU CAPTION "" LANGUAGE LANG_ENGLISH, SUBLANG_ENGLISH_US FONT 8, "MS SHELL DLG" { CONTROL "", 106, "SysAnimate32", ACS_AUTOPLAY | ACS_TIMER | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 0, 0, 237, 25 CONTROL "", 103, STATIC, SS_LEFTNOWORDWRAP | SS_NOPREFIX | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 34, 250, 10 CONTROL "", 102, STATIC, SS_LEFTNOWORDWRAP | SS_NOPREFIX | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 52, 88, 110, 10 CONTROL "", 104, "msctls_progress32", WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 58, 221, 10 CONTROL "", 105, STATIC, SS_LEFT | SS_NOPREFIX | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 44, 250, 10 CONTROL "", 106, STATIC, SS_GRAYFRAME | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 0, 76, 237, 1 CONTROL "Stop", 2, BUTTON, BS_DEFPUSHBUTTON | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 172, 86, 56, 16 CONTROL "Current file:", 2, STATIC, SS_LEFT | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 88, 40, 10 } Dla Windows polskiego: 1020 DIALOGEX 20, 20, 237, 108 STYLE DS_FIXEDSYS | DS_MODALFRAME | DS_NOIDLEMSG | WS_POPUP | WS_CAPTION | WS_SYSMENU CAPTION "" LANGUAGE LANG_POLISH, 0x1 FONT 8, "MS Shell Dlg" { CONTROL "", 106, "SysAnimate32", ACS_AUTOPLAY | ACS_TIMER | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 0, 0, 237, 25 CONTROL "", 103, STATIC, SS_LEFTNOWORDWRAP | SS_NOPREFIX | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 34, 250, 10 CONTROL "", 102, STATIC, SS_LEFTNOWORDWRAP | SS_NOPREFIX | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 52, 88, 110, 10 CONTROL "", 104, "msctls_progress32", WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 58, 221, 10 CONTROL "", 105, STATIC, SS_LEFT | SS_NOPREFIX | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 44, 250, 10 CONTROL "", 106, STATIC, SS_GRAYFRAME | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 0, 76, 237, 1 CONTROL "Anuluj", 2, BUTTON, BS_DEFPUSHBUTTON | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 172, 86, 56, 16 CONTROL "Bieżący plik:", 2, STATIC, SS_LEFT | WS_CHILD | WS_VISIBLE, 7, 88, 40, 10 } Klik w Compile Script, następnie File >>> Save. 3. Tak spreparowany plik podmienić z oryginałem przez aplikację Replacer. To co powyżej to tylko przykładowy kod i przeliczone przeze mnie pozycje (na Google każdy liczy to inaczej) ale można to sobie samemu przerobić. W Resource Hackerze na dole macie podgląd tego menu i na nim można elementy przestawiać a z prawokliku nań można wsadzić inne kontrolki np. dodać sobie datę / czas. Na niebieski pas postępu i button Cancel nie patrzyć. To tylko wynik skórowania (w przykładzie skin Pristine OS) - każdy temat inaczej to koloruje. Dla porównania zaskórowanie przez skina Vista Softness daje taki rezultat: Vista ma zielony pas postępu. Średnio mi się podoba ale to nie o mój gust chodzi. Jeśli ktoś koniecznie chce mieć zielony to albo niech poszuka skóry która to wprowadza albo odpali w Resource Hacker plik *.msstyles danej skóry, w sekcji Bitmap wyszuka elementy: X_PROGRESSCHUNKVERT_BMP X_PROGRESSCHUNK_BMP X_PROGRESSTRACKVERT_BMP X_PROGRESSTRACK_BMP .... gdzie X to może być różna nazwa podstylu: .... i wymieni tam obecne bitmapy swoimi zielonymi przygotowanymi w jakimś edytorze grafiki. Ogólnie: Powyżej to tylko edycja przykładowa ale można zmienić praktycznie wszystko. W shell32.dll: W sekcji Dialog są i inne okna dialogowe (o jakie chodzi widać w Resource Hacker na podglądzie), które można przerobić np. zmieniając im rozmiar / usuwając elementy lub je dodając / wstawiając bitmapy, podziałki etc. W sekcji Icon można opcją Replace Resource wymienić ikonki W sekcji Bitmap / AVI wymienić grafikę obrazową czy tła . Shell32.dll / Msgina.dll Pracujemy na kopiach plików! Skopiować C:\WINDOWS\system32\shell32.dll i C:\WINDOWS\system32\msgina.dll w dowolne miejsce i to kopie będą otwierane do edycji, nie oryginalne pliki. Przykład co można zmienić pod styl Visty: Zmienione dialogi Zamknij / Wyloguj: O tym już było rozprawiane i poniższa edycja to czysto teoretyczny schemat, na wypadek gdyby ktoś jednak wolał wpuścić nowe ekrany na stałe w kod plików systemowych. Skórowaniu będzie podlegał też ekran tego samego typu "Please wait / Proszę czekać" pokazujący się podczas zmiany stylu systemowego. Dla celów poglądowych wybrałam tę przeróbkę: klik - niestety ta forma nie nadaje się na Windows PL, co więcej nie przejdzie na niektórych wersjach Wina angielskiego. Są to narzędzia stworzone w Restoratorze paczujące określoną wersję plików anglojęzycznego Windows, i robią to na żywca na plikach obecnych w systemie. Z tych wszystkich powodów w celach pokazowych wyjęłam z patchera tylko bitmapy pod dialogi zamykania / logowania (z pominięciem grafik okna About Windows) - do pobrania: klik. Tu zaś jest inna czarna wersja: klik 1. Otworzyć w Resource Hacker kopię Shell32.dll, przejść do sekcji: Bitmap >>> 14351 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 14353 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 14354 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 14355 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 14356 >>> 1033 / 1045 W każdym numerze po kolei z prawokliku na 1033 (Windows EN) lub 1045 (Win PL) wybrać Replace Resource: ... i podmienić bitmapy korenspondującymi ściągniętymi plikami. Ta sama bitmapa będzie użyta kilka razy. 1.bmp wchodzi w numery 14351 + 14354, 2.bmp wchodzi w numery 14353 + 14355, 3.bmp wchodzi w 14356. File >>> Save. Tak spreparowany plik podmienić z oryginałem przez aplikację Replacer. 2. Otworzyć w Resource Hacker kopię msgina.dll, przejść do sekcji: Bitmap >>> 20140 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 20141 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 20142 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 20143 >>> 1033 / 1045 Bitmap >>> 20150 >>> 1033 / 1045 W każdym numerze po kolei z prawokliku na 1033 (Windows EN) lub 1045 (Win PL) wybrać Replace Resource: ... i podmienić bitmapy korenspondującymi ściągniętymi plikami. Ta sama bitmapa będzie użyta kilka razy. 1.bmp wchodzi w numery 20140 + 20142, 2.bmp wchodzi w numery 20141 + 20143, 4.bmp wchodzi w 20150. File >>> Save. Tak spreparowany plik podmienić z oryginałem przez aplikację Replacer. Te bitmapki to tylko niezobowiązująca propozycja unaoczniająca sposób zamiany. Wybrana instynktownie pod czarne skóry, które są przeważającym motywem skinowania pod Vistę, w łącznictwie z ciemną grafiką menu Start, czarny jest neutralny i mógłby korespondować z bardzo odmiennymi skinami. Niestety nie znalazłam alternatywnych atrakcyjnych gotowych grafik a samej to mi się nie chciało tego robić. Ale możecie sami przygotować stosowne obrazy w edytorze grafiki (trzymać się rozmiarów!) i sobie podmienić. Tyle w kwestii bitmap podkładowych. Natomiast sam redesign elementów tych okien edytuje się w msgina.dll w sekcji Dialog >>> 20100 >>> 1033 / 1045. Można tam zmienić wyświetlany tekst, wyciąć buttony lub wstawić nowe, przemieścić elementy, zmienić rozmiar etc. netshell.dll / stobject.dll / xpsp2res.dll W tych plikach można podmienić ikonki zasobnika systemowego takie jak monitorki sieci czy głośność. Linkują oczywiście różne pliki do podmiany z już upakowanymi ikonami a typowym przykładem jest Vista System Tray Icons. Ale to nie jest na Win PL, poza tym nie wasze pliki. Nie znalazłam ciekawych zestawów ikonowych a na ekstraktowanie ikon z tych przepatchowanych angielskich pliczków już nie starczyło mi odporności i czasu. Sami to możecie wykonać. To tylko kwestia "przełożenia" bitmap z jednego pliku w drugi ale jest trochę patyczkowania się. . Info . Tak .... jak mówiłam spławiam temat, bo jakby czasu nie ma by to wszystko przetworzyć. Skorzystajcie z tych opisów: http://wint.virtualplastic.net/hackindex.php http://www.virtualplastic.net/ Jeszcze jak zauważyłam VTP rejestruje jakieś nowe klasy jako rozszerzenie shella. Samemu można zrobić takie specjalne foldery lub też przesortować obecne przez ShellObjectEditor: http://www.tropictech.de/modules/PDdownloads/singlefile.php?cid=1&lid=5
  24. DreamScene DreamScene to funkcja Visty wersji Ultimate umożliwiająca posiadanie animowanej tapety, odtwarzanie filmu na Pulpicie. Na Windows pozbawionym tego ficzera można zasymulować podobne zachowanie (tylko zasymulować, maszyna Visty jest oparta na wbudowanym renderowaniu video....). Potencjalne rozwiązania: 1. Odtwarzanie dowolnego video. Do akcji wymagany player oferujący taką funkcję. Trzy do wyboru: VLC Media Player, BSPlayer i ViPlay. Przykładowo konfiguracja VLC Media Player: Settings > Preferences > Video > Output Modules > Direct X > zaznaczyć Advanced options > zaznaczyć Enable Wallpaper Mode Settings > Preferences > Interface > Main Interfaces > wxWidgets > odznaczyć Taskbar I teraz już będziecie w stanie puścić w loopie wybrany filmik jako tapetę. Uwaga: to nie będzie działać jeśli jest ustawiona jakakolwiek tapeta, nie może być żadnej. 2. Inny pomysł to wykorzystanie systemowej funkcji ActiveDesktop i ustawienie jako tapety własnego pliku HTML z osadzonym odtwarzaniem multimedialnym, np. formatu flasz SWF / FLV, QuickTime etc. Przy korzystaniu z tapety w takim formacie normalne menu kontekstowe prawokliku Pulpitu już niedostępne i by je uzyskać należy przejechać myszą na górny narożnik ekranu i tam kliknąć prawym. I oczywiście ze względu na to że to technika ActiveDesktop wasze ikony Pulpitu podczas odtwarzania utracą przeźroczysty cień na rzecz kwadratów z opisami = i nic z tym nie da się zrobić bo to wpływ pracy ActiveDesktop..... Jeśli razi = wyłączyć całkowicie pokazywanie ikon Pulpitu. Takie HTML trzeba by było oczywiście samemu zbudować. No są gotowce , które realizują ten pomysł (poważne ograniczenie wyobraźni...): DreamScene XP - 7 już spreparowanych tematów do odtwarzania, które są po prostu plikami HTML z osadzonym flaszowym SWF. By to coś zamontować należy pobrany ZIP wypakować do dowolnego folderu. Prawy klik na Pulpit >>> Właściwości >>> Pulpit >>> Przeglądaj >>> wskazać plik o nazwie index.html z tegoż właśnie folderu. I odtwarzanie leci. Będzie ciąć jak słaby komputer...... Aurora XP i Jelly XP - Dwie tapetki automatycznie montowane. 4. Ulubiony screensaver jako ruchoma tapeta. Aplikacja, która się tym zajmuje: Vital Desktop. Hmmmm ... jeszcze jakiś Drempels puszczający halucynogeny na Pulpicie ... darowałam sobie sprawdzanie ...
  25. Flip (ALT+TAB) Wygląd oryginału ThumbWin: http://www4.point.ne.jp/hiro/ThumbWin/thumbwin.html Podobny sposób patrzenia na zminimalizowane okna, które układają się w poziomy pas miniatur podglądu okna ze znacznikiem identyfikacji ikonowej. Nie działa przez ALT+TAB, ale można przypisać jakiś inny hotkey z Altem. Ogólnie w tej materii raczej trzeba patrzyć w kierunku replikowanych na Windows funkcji Mac OS pod nazwą "Expose". Zresztą należy wspomnieć, że Vista zerżnęła z Mac OSa parę rzeczy Overview: http://laushung.deviantart.com/art/Overview-73043441 Zamiennik dla funkcjonalności ALT+TAB. Obsługuje przeźroczystość, ikony PNG. Można ustawić na Vistowate podglądy lub ikony a'la Mac OS, również przypisać inny hotkey (domyślnie CTRL+Up). Flip 3D (WIN+TAB) Wygląd oryginału WinFlip http://tokyodownstairs.blogspot.com/2007/11/winflip.html Program do tworzenia flip 3D Visty na XP i jest to lider tego efektu ... za darmo. Najlepsza i w zasadzie identyczna imitacja funkcji Visty. Program ma już pełną wersję anglojęzyczną, jest to domyślnie ustawiany język. Efekt wchodzi przez: Winkey + TAB = 3D przewijane do przodu, oraz Winkey + SHIFT + Tab = efekt przewijany "odwrotnie". W zasobniku systemowym z ikony jest dostęp do różnych opcji konfiguracyjnych m.in. odpowiedzialnych za jakość wyświetlania (Anti-Alias, Texture Quality) oraz typ zachowania (przekonfigurowanie skrótów klawiaturowych, operacje myszką w tym m.in. gest myszkowy). Program ma o wiele mniejsze spożycie pamięci niż komercyjny TopDesk. Podstawowe wymagania: XP z DirectX 9, oczywiście grafa musi być nienajgorsza. Shock Aero: http://www.docs.kr/entry/Download-Shock-Aero3D-en Program tworzący ten Vistowaty Flip = perspektywa skośna, operacja przez ALT+TAB. W przeciwieństwie do WinFlip nie można go w ogóle konfigurować. Zaś efekt jest martwy - tylko do podziwiania jak te okna się układają, gdyż jedyne co dostajemy to wizualizację, nie można tymi oknami w żaden sposób zarządzać / przełączać się pomiędzy. Jedyne co program oferuje, to do wyboru flip w stylu Visty (skośnie) lub flip w stylu Mac OS (składanka okien "po prostokącie"). Autor oferuje tam też inny progs Shock 4Way 3D, czyli jakby wirtualne Pulpity w rozebranej kostce, ale znacznie lepiej i atrakcyjniej wygląda rozwiązanie Yod'm 3D (patrz dalej). Madotate / T3Desk: http://www.ophtajpa.com/Madotate.htm http://www.thoosje.com/vista-3d-desktop-tool.html http://tehnif.com/T3Desk.aspx Madotate - Program umożliwiający wprowadzenie efektu perspektywicznego 3D dla otwartych okien. W innym stylu niż oryginalny Flip 3D. Podaję dwa linki. Pierwszy oferuje unowocześnioną i poprawioną przeróbkę oryginału, niestety jest tylko po francusku .... choć do obsługi hotkeyów (CTRL+A nakłada efekt na okno, CTRL+W na wszystkie, dwuklik na belkę tytułu okno przywraca) żaden inny język niż "ręczny" nie jest potrzebny. Trudność to przejść przez francuski instalator na czuja i połapać się w konfiguracji, o ile chcecie coś zmieniać czy specyfikować wyjątki. Drugi to oryginalna stara japońska wersja programu przetłumaczona na angielski, opcje te same tylko nie wymaga instalki, ale jej wadą jest znakowanie okien dyskusyjnymi pionowymi bitmapami oraz aplikowanie fatalnego jakością wizualną buttonu na paskach tytułu, co zdecydowanie nie współgra z wypieszczonym skórowaniem (francuska wersja skosmetyzowała to = nie ma tych okropności). Trzeci link to nowy program T3Desk, który chyba bazuje na Madotate. Yod'm 3D: http://www.dobreprogramy.pl/Yodm,Program,Windows,12006.html Spoza kategorii "podróbka Visty", ale tak przy okazji do modów Pulpitu. Imitacja Cube Linuxa: Tak ...... jest jeszcze komercyjny TopDesk, który robi flip 3D Visty, jak przystało na komercję robi to najlepiej.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...