Darmowe komunikatory dla Windows
Opisy | Porównanie | Alternatywy dla GG

 
Ze względu na formułę tematu mającego być porównaniem znajdują się też tu komunikatory na licencji adware (wyświetlające reklamy). Usuwanie reklam z komunikatora jest łamaniem licencji, a ewentualne informacje obchodzenia tego problemu są wątkiem edukacyjnym. Komunikatory są analizowane na podstawie różnych kryteriów. Dodatkowe uwagi:

 

W alternatywnych klientach

Za podstawę doboru alternatywy należy obrać zgodność z protokołem GG11/12, co natychmiastowo odróżnia rzeczową alternatywę od protezy. Wcześniej za podstawę była obierana zgodność z protokołem GG8/10, ale od tego czasu wdrożono wiele zmian zmieniających punkt odniesienia. W dalszej części tematu dla programów deklarujących obsługę sieci GG figurują szybkie zestawienia wsparcia dla istotnych cech oryginału. Na chwilę obecną są tylko dwa desktopowe programy obsługujące nowy protokół,  ale programy są nierozwijane:

 WTW (ostatnia wersja z przełomu 2023/2024 i wygląda na nierozwijany), Kadu (ostatnia wersja z 2017)
 

Nomenklatura sieciowa  Jabber vs. XMPP = Jabber i XMPP to "niuans" nazewniczy, który można utożsamiać też z kolejnymi wersjami protokołu. Sama nazwa Jabber jest historyczna i wieloznaczeniowa. Programy również nie potrafią się zdecydować którą nomenklaturę zastosować (i niekoniecznie idzie to w parze z wersjami protokołu...). W opracowaniu dla uproszczenia jest przyjęte Jabber/XMPP. W tym haśle uprzednio zawierały się także twory modyfikowane:

 

Spoiler

 

Historyczne rozwiązania:

 

Facebook Chat (w starej wersji): Mógł być obsłużony w klientach XMPP, wystarczyło tylko odpowiednio skonfigurować dane. Facebook podjął czynności odcinające ten rodzaj komunikacji i od 30 kwietnia 2015 nie działa to rozwiązanie.
 
Google Talk: Sieć Google Talk znajdowała się w definicji XMPP i klient obsługujący XMPP obsługiwał także konta Gtalk. Google Talk zostało zastąpione przez Google Hangouts nie działające via XMPP. Oficjalny klient nie łączył się już wcale, z serwisu XMPP Google nadal można było korzystać w alternatywnych programach, ale w bardzo ograniczonym zakresie: możliwy tylko czat 1 na 1 z użytkownikami Hangouts (od 26 czerwca 2017), nie działały powiadomienia poczty Gmail (od 18 lipca 2016).

• Uprzednio skonfigurowane konta Google w alternatywnych klientach XMPP mogły zgłaszać komunikat o nieprawidłowym haśle (gdy było ono poprawne), a w skrzynce Gmail pojawiał się email zawiadamiający o zablokowaniu "Mniej bezpiecznej aplikacji". Obejściem tego było włączenie dostępu w swoim profilu Google. W przypadku dwu-stopniowej autentyfikacji było z kolei wymagane wynenerowanie w ustawieniach profilu Google hasła dla aplikacji, które musiało być użyte jako nowy login konta w kliencie XMPP.

NKTalk: W sposób nieoficjalny także mógł być obsłużony w klientach XMPP, na zasadzie odpowiedniej konfiguracji konta.

 

Przy opisach komunikatorów Jabber/XMPP pojawia się inne nazewnictwo / kryteria opisowe. Skrótowe wyjaśnienie "kryptoklasyfikacji":

• Zasoby - W języku GG to Multilogowanie. W XMPP różnica polega na określaniu szczegółowych parametrów dla alternatywnych połączeń tego samego konta. Zasób to nazwa połączenia (o znaczeniu antykolizyjnym), nazwa może być dobrana dowolnie, choć zwykle komunikator jako nazwę połączenia przypisuje właśnie nazwę komunikatora. Zasobom nadaje się priorytety określające ważność połączenia. W kontekście zasobów pojawia się hasło:
• Zdalna kontrola sesji - W języku GG to menedżer multilogowania i możliwość zarządzania alternatywnymi połączeniami naszego konta. Przewaga XMPP polega na precyzji operacji. W Gadu można tylko sesje rozłączyć. W XMPP zdalnie zmienić status na obojętny, forwardować nieprzeczytane wiadomości, zatwierdzić oczekujące transfery plików, opuścić konferencję oraz zmienić ustawienia drugiego komunikatora (np. wyłączyć dźwięk). Sterowanie jest wykonywane w oparciu o tzw. komendy Ad-Hoc. Dostępność tej funkcjonalności oraz ilość możliwych akcji wynika z tego czy dany komunikator obsługuje te cechy.
• Roster - W języku GG to po prostu lista kontaktów.
• PEP (Personal Eventing Protocol) - W języku GG ciężko to wytłumaczyć. Powiedzmy, że oznacza to rozszerzony "status opisowy" przekazujący dodatkowe zdarzenia. W XMPP jest konstrukcja dodatkowa "rozgłaszania zdarzeń". Tzn. zamiast tracić miejsce w opisie na tego typu rzeczy, są wyświetlane dodatkowe cukierki takie jak: nastrój, aktywność, publikacja utworu muzycznego czy geolokacji. Uwaga: ta funkcjonalność musi być wspierana od strony serwera. Przykładowe polskie serwery wspierające PEP: dobreprogramy.im / jabbim.pl.
• Konsola XML - Nie ma tego w słowniku GG. Konsola umożliwia śledzenie komunikacji (i wychwytywanie błędów) oraz wykonywanie zadań niedostępnych z poziomu interfejsu programu. Rzecz dla geeków. Ciemny użytkownik nie powinien na to zwracać uwagi.

 

Rzecz o ustawieniach programowych, do których będą odnośniki w temacie. Programy zwykle przetrzymują swoje konfiguracje / profile etc. w ukrytym katalogu danych aplikacji. Zgodnie z platformą jest to:

 C:\Users\Nazwa konta\AppData\Roaming (Windows Vista i nowsze)

 C:\Documents and Settings\Nazwa konta\Dane aplikacji (Windows XP)

Najszybszy sposób dostania się tam, to wklejenie w pasku adresów Windows Explorer zmiennej %appdata%, co automatycznie otworzy wymaganą ścieżkę. Niekiedy programy lokują swoje foldery bezpośrednio w katalogu konta - tam szybki skok wykonuje się przez zmienną %userprofile%. Dla uproszczenia opisów stosuję taki system skrótów ścieżek.
 

Ostatni jednak spotkał mnie wysyp tematów sprowadzających się mniej więcej do jednego - jak zainstalować windows w trybie efi, płyta nie chce się bootować odpowiednio, nie widzi dysku itp.

Oczywiście całość sprowadza się do bardzo prostych czynności:

Ustaw dysk (diskpart itp.) > przywróć obraz (dism, imagex) > ustaw rozruch (bcdboot, bcdedit + ew. skrypty).

Opis metody ręcznej można znaleźć na tysiącach forów o tematyce it również na fixitpc, skupię się na metodzie automatycznej (czy też pół automatycznej - to zależy jak sobie ustawimy całe środowisko).

Odpowiednie skrypty są dostępne już od dawna w Microsoft Docs:

Sample: Apply Images on a UEFI-based Computer by Using ImageX

ale powiedzmy sobie - można to zrobić lepiej, bardziej zautomatyzować, uprościć, uczynić bardziej uniwersalnym i w końcu uatrakcyjnić (a czemu nie).

Dlatego pozwolę sobie przedstawić własną wersję skryptu:

@cls
@echo off
@setlocal
@CHCP 852 >nul

@if /i [%1]==[] (@Echo nie podano argumentu.) & @goto :not_ok
@if /i [%2]==[] (set index=1) else (set index=%2)

@for /f "tokens=2 delims= " %%G in ('call dism /get-wiminfo /wimfile:%1 /index:%index%  ^| find /i "error:"') do (@set EL=%%G)

@if /i not [%EL%]==[] @echo Plik nie zawiera obrazu o indeksie %index% & @goto :not_ok

@SET /P efi=Czy zainstalowa† system w trybie UEFI (T czy N)?:
@SET /P reco=Czy ustawi† partycj© recovery 15GB (A=15GB, B=1GB, Z=Custom, N)?:
@if /i not [%reco%]==[A] if /i not [%reco%]==[B] if /i not [%reco%]==[Z] set reco=C

@if /i [%efi%]==[T] set FW=efi
@if /i [%efi%]==[Y] set FW=efi

@echo.
@if /i not [%FW%]==[efi] goto :do_bios_disk
@if /i [%FW%]==[efi] goto :do_efi_disk

:do_bios_disk
@echo Prosz© czeka† - trwa konfigurowanie dysku.
@if /i not [%reco%]==[Z] (@echo sel dis 0 & @echo cle & @echo conv mbr & @echo cre par pri size=512 & @echo for quick fs=ntfs label=Boot & @echo ass letter=S & @echo act)  | @diskpart >nul
@if /i [%reco%]==[Z] @diskpart /s n:\custom.txt >nul
@if /i [%reco%]==[C] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo for quick fs=ntfs label=Windows & @echo ass letter=W)  | @diskpart >nul
@if /i [%reco%]==[B] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo shrink minimum=1024 & @echo for quick fs=ntfs label=Windows & @echo ass letter=W)  | @diskpart >nul
@if /i [%reco%]==[A] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo shrink minimum=15360 & @echo for quick fs=ntfs label=Windows & @echo ass letter=W)  | @diskpart >nul
@if /i not [%reco%]==[C] @if /i not [%reco%]==[Z] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo for quick fs=ntfs label=Recovery & @echo ass letter=R & @echo set id=27) | @diskpart >nul
(@echo lis vol) | @diskpart
(@echo exit) | @diskpart >nul
@goto :do_dism

:do_efi_disk
@echo Prosz© czeka† - trwa konfigurowanie dysku.
@if /i not [%reco%]==[Z] (@echo sel dis 0 & @echo cle & @echo conv gpt & @echo cre par efi size=512 & @echo for quick fs=fat32 label=Boot & @echo ass letter=S)  | @diskpart >nul
@if /i not [%reco%]==[Z] (@echo sel dis 0 & @echo cre par msr size=100)  | @diskpart >nul
@if /i [%reco%]==[Z] @diskpart /s n:\custom.txt >nul
@if /i [%reco%]==[C] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo for quick fs=ntfs label=Windows & @echo ass letter=W)  | @diskpart >nul
@if /i [%reco%]==[B] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo shrink minimum=1024 & @echo for quick fs=ntfs label=Windows & @echo ass letter=W)  | @diskpart >nul
@if /i [%reco%]==[A] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo shrink minimum=15360 & @echo for quick fs=ntfs label=Windows & @echo ass letter=W)  | @diskpart >nul
@if /i not [%reco%]==[C] @if /i not [%reco%]==[Z] (@echo sel dis 0 & @echo cre par pri & @echo for quick fs=ntfs label=Recovery & @echo ass letter=R & @echo set id=de94bba4-06d1-4d40-a16a-bfd50179d6ac & @echo gpt attributes=0x8000000000000001) | @diskpart >nul
(@echo lis vol) | @diskpart
(@echo exit) | @diskpart >nul
@goto :do_dism

:do_dism
@echo.

@for /f "tokens=3,* delims= " %%G in ('call dism /get-wiminfo /wimfile:%1 /index:%index%  ^| find /i "description"') do ( @echo Instaluj© %%G %%H)
@echo.

::@wimlib-imagex.exe apply %1 %index% W:\

@dism /Apply-Image /ImageFile:%1 /Index:%index% /ApplyDir:W:

::@imagex.exe /apply %1 1 W:\

@echo.
@if /i not [%FW%]==[efi] goto :do_bios_bcd
@if /i [%FW%]==[efi] goto :do_efi_bcd

:do_bios_bcd
@bcdboot W:\Windows /d /s S: /l pl-pl /f BIOS
@goto :ok
:do_efi_bcd
@bcdboot W:\Windows /d /s S: /l pl-pl /f UEFI
@goto :ok

:ok
@echo.
@echo System zainstalowany.
:not_ok

@endlocal

Zewnętrzny link (na wypadek problemow z kodowaniem znaków w skrypcie).

Jaka przewaga (poza upiększeniem) w stosunku do wersji technet wynika z mojego skryptu:

1. Skrypt pozwala wybrać między trybem instalacji efi i legacy (niezależnie od tego w jekim trybie wystartowało środowisko winpe).

2. Pozwala wybrać index obrazu (czyli instalować z czystych wim od ms).

3. Templaty dla dysku z utworzeniem obszaru dla recovery, samego winre lub bez.

4. Możliwość pominięcia templatów i wybrania własnego pliku konfiguracyjnego.

Co jest potrzebne:

1. Środowisko WinPE - najlepiej w najnowszej wersji, może być gołe (bez pakietów WinPE_OCs), może być środowisko z płyty instalacyjnej windowsa.

2. Pliki wim z płyt instalacyjnych bądź samodzielnie przygotowane/przechwycone.

Nie ma różnicy czy środowisko WinPe wystartujemy z sieci (po pxe) z pena czy też z płyty.

Użycie skryptu jest banalnie proste - wystarczy wydać komendę:

gdzie:

1. install.cmd > to nazwa pod jaką zapisany jest powyższy skrypt

2. ścieżka\install.wim > to nazwa naszego pliku wim wraz ze ścieżką (może się znajdować w tym samym katalogu w którym mamy skrypt - wtedy ścieżka jest niepotrzebna)

3. 3 > opcjonalny numer indexu konkretnego obrazu w pliku wim, jeżeli nie podamy tego parametru przywrócony zostanie obraz pierwszy (wygodne dla własnoręcznie przygotowanych instalek gdzie poszczególne obrazy najczęściej trzymamy w osobnych plikach.

Jakie obrazy (i ich indeksy) zawiera plik wim możemy zawsze sprawdzić komendą:

edit 18.10.2016

Mała zmiana w skrypcie - ponieważ skrypt zakładał konfigurację identyczną z moją odwoływał się w paru miejscach "bezwzględnie" do napędu N: - poprawione na odwołanie względne.

cdn.

Bieżący build ----> stabilna do pobrania ze strony domowej, dostępne też wersje testowe

Silnik renderujący: Chromium

Microsoft Edge (stara wersja)

Poprzedni build: 44.18362.449.0 ----> składnik November 2019 Update (Wersja 1909)

Poprzedni build: 44.18362.387.0 ----> składnik May 2019 Update (Wersja 1903)

Poprzedni build: 44.17763.1.0 ----> składnik October 2018 Update (Wersja 1809)

Poprzedni build: 42.17134.1.0 ----> składnik April 2018 Update (Wersja 1803)
Poprzedni build: 41.16299.15.0 ----> składnik jesiennej aktualizacji | Fall Creators Update (Wersja 1709)
Poprzedni build: 40.15063.0.0 ----> składnik aktualizacji dla twórców (Wersja 1703)
Poprzedni build: 38.14393.0.0 ----> składnik Rocznicowej aktualizacji (Wersja 1607)
Poprzedni build: 25.10586.0.0 ----> składnik Listopadowej aktualizacji (Wersja 1511)
Preinstalowany build w wersji początkowej (RTM): 20.10240.16384.0

Typ aplikacji: Universalna/Modern (nie Desktop)
Silnik renderujący: Microsoft EdgeHTML
 
 
Windows 10 ma zintegrowaną nową przeglądarkę Microsoft Edge, ustawioną jako domyślna. W Windows 10 nadal jest dostępny IE11 (tylko wersja Desktop, brak wersji Modern IE), ale bardziej "schowany" - Microsoft wycofuje się z tej przeglądarki i nie będzie już nowych wersji, za wyjątkiem łat bezpieczeństwa. Przeglądarka Edge jest niezależna od Internet Explorer. W starej preinstalowanej z systemem wersji nowy silnik renderujący, odrębna struktura i ścieżki. Najnowsza edycja oparta na Chromium nie jest już ekskluzywna dla Windows 10, można ją zainstalować także w Windows 8.1 i Windows 7.

 
Copyright @picasso fixitpc.pl Powielanie tej pracy zabronione.

1. Instalujemy Windows Performance Toolkit z pakietu Software Development Kit, pamiętając o tym, aby:

• Zostawić domyślną lokalizację
• Nie zgadzając się na wysyłanie danych do Microsoft (Windows Kits Privacy)
• Z dostępnych opcji wybrać jedynie Windows Performance Toolkit

Po zakończonej instalacji uruchamiamy ponownie system.
 

2. W Windowsowym szukaniu wpisujemy cmd i z prawego kliku uruchamiamy jako Administrator Wiersz Polecenia.

3. W czarnym oknie wpisujemy następującą komendę (można skopiować i wkleić z prawego kliku):
xbootmgr -trace boot -prepSystem -verboseReadyBoot

Zatwierdzamy Enterem.

4. Komputer zostanie zrestartowany 6 razy, za każdym razem z dwuminutową pauzą po załadowaniu Pulpitu. Nie klikamy Finish!
Należy pamiętać o tym, że po każdym upływie wspomnianego czasu trzeba będzie zezwolić programowi na start.
Po drugim restarcie program defragmentujący Microsoftu zoptymalizuje system, dzięki czemu Windows będzie ładować się szybciej.
Kolejne restarty służą ćwiczeniom programu i należy je kontynuować.

Pluginy dla Windows XP, Vista i Windows 7:

• Prio
• Task Manager Extension

To co się dzieje tu na forum wymaga rozwinięcia tematu, gdyż trudno mi powtarzać każdemu z osobna ten sam tekst w kółko, a coś musi być powiedziane, bo inwazja jest zastraszająca. Większość tematów pokazuje zainstalowane adware, użytkownicy zgłaszają liczne problemy z przeglądarkami / reklamami i niemożność ustawienia pożądanych opcji, czyszczenie systemów staje się coraz bardziej mozolne. Na dodatek w trakcie czyszczenia systemu lub po jego wyczyszczeniu ... użytkownik ponawia określone działania i ładuje śmieci, które z taką starannością co dopiero usunęłam. Adware może zostać nabyte w następujące sposoby:

- Instalator właściwy sponsorowany

- Portale z oprogramowaniem

Copyright @picasso fixitpc.pl Powielanie tej pracy zabronione.

4. Po zakończeniu tworzenia zrzutu, plik należy spakować (np. 7-zip w formacie .7z), ustawić hasło, wrzucić np. na speedy.sh, a zaufanej osobie podać link (np. w postaci wiadomości prywatnej).

Opis: W tym poradniku chciałbym pokazać sposób na usunięcie znanej fałszywej blokady policji. Co prawda na YouTube został już umieszczony tutorial o tej infekcji, jednak autor zaleca skorzystanie z programu ComboFix. Niestety, służy on do usuwania ciężkich infekcji, a nie takich jak ta. Może usunąć zupełnie nieszkodliwe pliki, a także pogorszyć sytuację. Natomiast ja chciałbym przedstawić szybki i bezpieczny sposób na usunięcie tej blokady.

Ostatnio bardzo popularną infekcją wyświetlającą blokadę policji, jest Urausy (wg działu pomocy doraźnej). W przeciwieństwie do Weelsof wyświetla nieco inny tekst, pokazuje logo aktualnie zainstalowanego antywirusa oraz nie działają na nią kody wygenerowane generatorem. Jednak nie jest trudna do usunięcia.

Aby usunąć należy ściągnąć dowolną płytę Live CD, może być to dowolna dystrybucja Linuksa, czy też skaner Live CD. Obraz należy nagrać na płytę CD dowolnym programem, np. ImgBurn, Ashampoo, Nero a potem uruchomić z niej komputer. Trzeba znaleźć w BIOS-ie funkcję nazwaną Boot Sequence / Menu lub coś w tym stylu. Zależy to od typu BIOS-u. Pokażę jak usunąć blokadę na przykładzie płyty PC Tools AOSS. Pełna lista płyt na forum:

- Zrób zrzut procesu ZEPSUTY.EXE

3. Spakuj (np. 7-zipem) plik full.dmp z katalogu c:\dumps, który został utworzony w kroku 2 oraz plik logu Dependency Walkera, który powstał w kroku 1 i wrzuć np. zippyshare.com i daj link w odpowiedzi.

4. Możesz już zamknąć komunikat błędu wadliwej aplikacji.

Lista gier, które nie działają w Windows XP (wymagają DirectX w wersjach niedostępnych na ten system):
1. Snipper Elite V2. Informacja o wymaganiach minimalnych: [KLIK]
2. Call of Duty: Black Ops 2. Informacja o wymaganiach: [KLIK]
3. F1 Race Stars. F1racestars.exe statycznie zlinkowane z dxgi.dll oraz d3d11.dll.
 
Dodatkowa lista gier wspierających DX10 (niektóre nie wspierają wcześniejszych wersji) [KLIK]. Podobnie dla DX11 [KLIK].

Śledzenie startu za pomocą Windows Performance Toolkit
Windows Vista, Windows 7

Tethering - metoda podłączenia komputera do internetu poprzez telefon komórkowy. Połączenie telefonu z komputerem może mieć postać zarówno przewodową (np. USB) jak i bezprzewodową (Bluetooth, Wi-Fi).
Telefony GSM generacji 2 i wyższych mają możliwość przesyłania danych za pomocą sieci operatora komórkowego, tj. mogą pracować jako modem. Od lat są prowadzone prace mające na celu zwiększenie przepustowości danych znacznie powyżej podstawowego pasma GSM i obecnie (w 2012 r.) w sieciach są implementowane standardy HSDPA, HSUPA i LTE zapewniające transmisję z łączną prędkością do 100 Mb/s. Oczywistym zastosowaniem tych technologii jest łączenie telefonu z Internetem, w celu bezpośredniego dostępu do obecnych w nim serwisów, a także połączenie modemowe dla komputera osobistego.
Usługi transmisji danych były od początku sprzedawane przez operatorów wraz z urządzeniem specjalnie przeznaczonym do tego celu (modemem GSM), oddzielną kartą SIM i traktowane odrębnie od usług połączeń głosowych. Wraz z pojawieniem się nowoczesnych smartphone'ów, zdolnych do transmisji danych z prędkością kilku Mb/s, zapewniono im możliwość tańszego łączenia się z internetem, jednak zazwyczaj wolniej i wciąż za znaczną cenę. W miarę jak ceny pakietów danych dla telefonów zaczęły spadać, zostało to wykorzystane przez użytkowników. Część operatorów w krajach anglojęzycznych (USA i Wielka Brytania), zareagowała wprowadzeniem blokad i kar, a w niektórych przypadkach opłat dodatkowych za takie wykorzystanie telefonu (np. sieci 3 oraz T-Mobile w Wielkiej Brytanii).

Telefon w takim układzie jest wykorzystany jako modem, a kontrolę nad nim przejmuje odpowiedni sterownik w komputerze. Łączenie odbywa się na zasadzie analogicznej do szerokopasmowych połączeń przez modemy GSM na USB. Ponieważ telefony obsługują stos Bluetooth, jest też możliwość bezprzewodowego korzystania z modemu, jednak dzieje się to kosztem ograniczenia prędkości zazwyczaj do 1 Mb/s.
Telefony z zainstalowanym systemem Windows Mobile 6 lub nowszym mają zablokowany dostęp do modemu. Funkcję tę przejmuje oprogramowanie telefonu zapewniające obsługę połączenia modemowego i jego routing do sieci lokalnej zestawionej przez USB lub Bluetooth. Komputer w takim wypadku winien mieć zainstalowany sterownik odpowiedniej, wirtualnej karty sieciowej. Systemy Windows 7 i Linux zawierają taki sterownik standardowo. Istnieją też programy dla Windows Mobile udostępniające połączenie internetowe przez dowolną kartę sieciową telefonu, np. Wi-Fi.

1. Na początek upewnijmy się czy posiadamy abonament od operatora który daje nam bezpłatny internet bo tylko wtedy opłaca się korzystać z tego internetu na komputerze, alternatywą może być pakiet danych który także wykupujemy u operatora jeśli nie posiadamy internetu w abonamencie

2. Sprawdzamy czy posiadamy wyłączoną opcję "używaj tylko sieci 2G". I włączoną opcję "Włącz przesyłanie danych"
Powinno być tak jak na obrazku, przepraszam że ten czerwony kolor nie rozwiązałem jeszcze tego problemu



3. Dodatkowe opcje optymalizacyjne



4. Przechodzimy już do opcji Przenośny punkt dostępu



następnie Ustawienia punktów Wi-Fi i Skonfiguruj punkt Wi-Fi



Obowiązkowo dajemy WPA2PSK utrudni to dla gości zbadanie naszego hasła zwłaszcza jeśli byśmy używali tego w miejscu w publicznym w domach rodzinnych zasięg udostępniania był by za słaby by wyłapać pakiety dodatkowo dajemy dobre hasło mieszane znaki + duże i małe litery, ciekawym dodatkiem jest dodanie myślników .

5. Ostatnim etapem będzie uruchomienie udostępniania poprzez klik w "Przenośny punkt Wi-Fi"



Uruchamianie trwa do 15 sekund, po pomyślnym uruchomieniu pojawi nam się nowa ikonka koloru niebieskiego niestety u mnie tego nie widać.



6. Cel osiągnięty pojawia nam się nasz 'mobily router' w naszym systemie jak i każdym innym urządzeniu z Wi-Fi




 

All rights reserved.

Copyright © Dawid Suder, 2012

MTU — Maximum Transmission Unit

Omówienie teoretycznych podstaw i zasad funkcjonowania protokołu Ethernet ze szczególnym naciskiem na parametr Maximum Transmission Unit (MTU). Przedstawienie powszechnych problemów i metod radzenia sobie z nimi.

Spis treści

• Czym jest MTU?
• Budowa ramki Ethernet
• Ramki pozostałych protokołów — sieci WAN
• Path MTU Discovery
• Path MTU Discovery Black Holes
• Ręczne wykrywanie i ustawianie MTU
• Optymalne wartości MTU - rozwiązywanie problemów
• Rozwiązywanie problemu czarnych dziur Path MTU Discovery

• Konfiguracja połączenia ADSL
• Konfiguracja połączenia bezprzewodowego
• Udostępnianie połączenia internetowego
• Dołączanie komputera do sieci ad hoc

Poniżej opisałem, co zrobić, by była także dostępna w systemach z rodziny Microsoft Windows.

Spis treści

1. Windows Vista / 2008 / 7 / 2010
2. Windows 2000 / XP / 2003

Usługa Usługi IPSEC zależy od usługi Sterownik protokołu TCP/IP, której nie można uruchomić z powodu następującego błędu:
Nie można odnaleźć określonego pliku.

Metody naprawcze, które nie rozwiązują problemu:

- Komendy netsh resetujące Winsock (netsh winsock reset) i TCP/IP (netsh int ip reset resetlog.txt), oraz odpowiadające im automaty Fix-it np. z KB299357
- Ręczne usunięcie kluczy Winsock + reinstalacja TCP/IP z nettcpip.inf wg artykułu Microsoftu: KB811259
- Reinstalacja interfejsów sieciowych via Menedżer urządzeń

Podana tu metoda naprawy TCP/IP Windows XP jest ostatecznym rozwiązaniem opartym o całkowite przeładowanie TCP/IP na bazie nieudokumentowanej edycji pliku instalacyjnego INF, która to edycja pozwala zniszczyć aktualny TCP/IP, a następnie go na czysto przebudować. W normalnych okolicznościach przycisk deinstalacji TCP/IP jest zablokowany. Akcja rozkłada się na następujące etapy:
 

 
Usunięcie kluczy Winsock
 
 
Start > Uruchom > regedit i usuń te dwa klucze:

HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Services\Winsock
HKEY_LOCAL_MACHINE\System\CurrentControlSet\Services\Winsock2

 
Deinstalacja protokołu TCP/IP
 
 
1. Wykonaj edycję pliku instalacyjnego odblokowującą deinstalację TCP/IP.

Start > Uruchom > C:\Windows\inf\nettcpip.inf

W zakreślonej niżej części zamień 0xA0 na 0x80 i zapisz zmiany w pliku.

[MS_TCPIP.PrimaryInstall]
; TCPIP has properties to display
Characteristics = 0xA0 ; NCF_HAS_UI | NCF_NOT_USER_REMOVABLE
AddReg = Registry.MS_TCPIP.PrimaryInstall, Registry.MS_TCPIP, Registry.MS_TCPIP.Legacy
RegisterDlls = MS_TCPIP.Register

2. Uświadom system o modyfikowanym pliku. Panel sterowania > Połączenia sieciowe > pobierz Właściwości danego połączenia sieciowego. Wybierz opcję Instaluj a na liście wybierz Protokół i klik w Dodaj. W nowym oknie wybierz opcję Z dysku i wskaż katalog C:\Windows\inf i OK.


 
 
Wybierz na liście Protokół TCP/IP:
 

 
Zatwierdzenie tego cofnie do ogólnych Właściwości połączenia, podświetl na liście TCP/IP i kliknij w uwidoczniony operacjami przycisk Odinstaluj:
 

 
Zresetuj komputer. Po tej akcji cały stos TCP/IP jest "uszkodzony".


 
Ponowna instalacja protokołu TCP/IP
 

1. Odwróć modyfikację pliku nettcpip.inf przywracając domyślny atrybut 0xA0:

[MS_TCPIP.PrimaryInstall]
; TCPIP has properties to display
Characteristics = 0xA0 ; NCF_HAS_UI | NCF_NOT_USER_REMOVABLE
AddReg = Registry.MS_TCPIP.PrimaryInstall, Registry.MS_TCPIP, Registry.MS_TCPIP.Legacy
RegisterDlls = MS_TCPIP.Register

2. Przejdź z powrotem do Właściwości połączenia, tym razem w celu zainstalowania Protokołu TCP/IP: Instaluj > Protokół > Dodaj > TCP/IP. Zatwierdź restartem.

 
3. Jeśli podczas próby reinstalacji zgłosi się następujący błąd:

Połączenia sieciowe

Nie można dodać żądanego składnika. Wystąpił błąd: Wystąpił błąd rozszerzony.

Start > Uruchom > cmd i wpisz komendę weryfikacji:
 

Gdy zostanie zwrócony komunikat o przestarzałej bazie, wykorzystaj komendę odzyskiwania:
 

Ponów pierwszą komendę, gdy komunikat będzie równy "Integrity check successful", wróć do operacji instalacji protokołu TCP/IP. Jeśli nie, kolejna komenda naprawcza:
 

Ponów pierwszą komendę, gdy komunikat będzie równy "Integrity check successful", wróć do operacji instalacji protokołu TCP/IP.

Od dłuższego czasu używałem skryptu YousableTubeFix ale sam skrypt jest dość ciężki na dodatek w przypadku Opery używa emulacji pewnych elementów z Greasemonkey.

Ponieważ tak naprawdę najbardziej interesował mnie w nim przycisk pobierania i funkcja wymuszania rozmiaru oraz jakości domyślnej dla filmików postanowiłem "dłubnąć" coś własnego.

Jakiś czas temu bawiłem się też skryptami podmieniającymi sam odtwarzacz na coś lżejszego i troszkę lepie wyglądającego, co prawda udało mi się wtedy uzyskać działającą wersję ale nie było to nic wartego udostępnienia, teraz postanowiłem wrócić do tego i wykorzystać procedury również dla downloadera.

Tak powstały trzy skrypty, oto one:

Pierwszy dodający baton z menu pozwalającym na zassanie oglądanego wideo we wszystkich zdefiniowanych w skrypcie formatach (domyślnie nie zawiera definicji dla formatów 3d), tworzy baton z menu "prawie" identycznym jak w wymienionym wcześniej YousableTubeFix choć korzysta do tego z innych procedur:

// ==UserScript==
// @name Przycisk pobierania YT
// @description Pozwala zapisać na dysku oglądany film
// @include http://www.youtube.com/watch?*
// @include http://*.youtube.com/watch?*
// @include https://www.youtube.com/watch?*
// @include https://*.youtube.com/watch?*
// ==/UserScript==

(function ()
{

if( location.pathname.match(/\.(txt|text|js|css|cpp|src)$/) ) { return; }

if(typeof(unsafeWindow)=='undefined'){unsafeWindow=window;}// Opera

if (typeof(unsafeWindow.yt.playerConfig) === "object"){
var config_attrs = unsafeWindow.yt.playerConfig["attrs"];
var config_args = unsafeWindow.yt.playerConfig["args"];
var config_params = unsafeWindow.yt.playerConfig["params"];
}

var autoplay = "false";
var url_src = config_args["url_encoded_fmt_stream_map"].replace(/url=/g,"").split(",");
var allformats = [
{'key':'38','value':'Original Definition MP4 4K','format':'Video: MP4 H.264 <> Audio: AAC 48'},
{'key':'37','value':'Full High Definition MP4 1080p','format':'Video: MP4 H.264 <> Audio: AAC 44.1'},
{'key':'46','value':'Full High Definition WebM 1080p','format':'Video: WebM VP8 <> Audio: Vorbis 44.1'},
{'key':'22','value':'High Definition MP4 720p','format':'Video: MP4 H.264 <> Audio: AAC 44.1'},
{'key':'45','value':'High Definition WebM 720p','format':'Video: WebM VP8 <> Audio: Vorbis 44.1'},
{'key':'35','value':'Standard Definition FLV 480p','format':'Video: FLV H.264 <> Audio: AAC 44.1'},
{'key':'44','value':'Standard Definition WebM 480p','format':'Video: WebM VP8 <> Audio: Vorbis 44.1'},
{'key':'43','value':'Low Definition WebM 360p','format':'Video: WebM VP8 <> Audio: Vorbis 44.1'},
{'key':'34','value':'Low Definition FLV 360p','format':'Video: FLV H.264 <> Audio: AAC 44.1'},
{'key':'18','value':'Low Definition MP4 360p','format':'Video: MP4 H.264 <> Audio: AAC 44.1'},
{'key':'5','value':'Low Quality FLV 240p','format':'Video: FLV Sorenson Spark <> Audio: MP3 22.05'}
];

var title = "title="+ encodeURIComponent( document.getElementById("eow-title").getAttribute("title").replace(/(\?)/g,"_").replace(/(\?|\*|\"|\')/g,"%27").replace(/(\/|\\|\:)/g," - ") );

var createNode = (function(type, attributes, props ) {
var node = document.createElement(type);
if (attributes) { for (var attr in attributes) {if (attributes.hasOwnProperty(attr)) node.setAttribute(attr, attributes[attr]); }}
if (props) { for (var prop in props) {if ((props.hasOwnProperty(prop)) && (prop in node)) node[prop] = props[prop]; }}
return node;
});

var watchcontainer = document.getElementById("watch-actions");

mainbutton = createNode("button", {class: "yt-uix-button yt-uix-button-default yt-uix-tooltip yt-uix-tooltip-reverse", "data-button-menu-id": "yt-main-download-menu", id: "download-button", title: "Pobierz na dysk", type: "button"}, {disabled: false});
watchcontainer.insertBefore(mainbutton, watchcontainer.firstChild);

mainbutton.appendChild(createNode("span", {class: "yt-uix-button-content", id: "yt-main-download-button-content"},{textContent: "Pobierz: "}));
mainbutton.appendChild(createNode("img", {style: "vertical-align: baseline", class: "yt-uix-button-arrow"}));

maindiv = createNode("div", {class: "yt-uix-button-menu hid", id: "yt-main-download-menu"});
watchcontainer.appendChild(maindiv);

for (var i=0; i<allformats.length; i++){
for (var j=0; j<url_src.length; j++){
if (allformats[i].key == url_src[j].split("&itag=")[1]){
maindiv.appendChild(createNode("a", {"class":"yt-uix-button-menu-item", "title":allformats[i].format,"onClick":"document.location.href ='" + decodeURIComponent(url_src[j].split("&itag=")[0]) + "&" +title.replace(/\%2527/g,'%27')+ "'"},{textContent:allformats[i].value} ));
}
}
};

})();

Drugi skrypt podmienia standardowy odtwarzacz na flowplayer, powiększa odtwarzany klip domyślnie do formatu 970x579 (można sobie dopasować do własnych preferencji/monitora), sam filmik natomiast jest odtwarzany w maksymalnej obsługiwanej przez odtwarzacz rozdzielczości:

A tak to wygląda po użyciu:

// ==UserScript==
// @name Alternatywny player YouTube - Flow Player
// @description Zastępuje standardowy odtwarzacz, inspirowane wersją by clicker dla JW Player- clickerinjo [at] gmail [dot] com
// @include http://*.youtube.com/watch?*v=*
// @include http://youtube.com/watch?*v=*
// @include http://*youtube.com/*
// ==/UserScript==

(function() {

if( location.pathname.match(/\.(txt|text|js|css|cpp|src)$/) ) { return; }

if (document.getElementsByTagName("embed")){

setTimeout(function(){

if(typeof(unsafeWindow)=='undefined'){unsafeWindow=window;}// Opera

if (typeof(unsafeWindow.yt.playerConfig) === "object"){
var config_attrs = unsafeWindow.yt.playerConfig["attrs"];
var config_args = unsafeWindow.yt.playerConfig["args"];
var config_params = unsafeWindow.yt.playerConfig["params"];
};

var original_sidebar = document.getElementById( "watch-sidebar" );
original_sidebar.setAttribute( "style", "margin-top:10px;");


var original_player = document.getElementById( config_attrs["id"] );
var container = original_player.parentNode;
container.removeChild(original_player);
container.setAttribute( "style", ( typeof container.getAttribute( "style" ) === "undefined" ) ? container.getAttribute( "style" )+" ;width: 970px; height: 579px;" : "width: 970px; height: 579px;" );
container.parentNode.setAttribute( "style", ( typeof container.parentNode.getAttribute( "style" ) === "undefined" ) ? container.parentNode.getAttribute( "style" )+" ;width: 970px; height: 579px;" : "width: 970px; height: 579px;" );

var autoplay = "false";
var url_src = config_args["url_encoded_fmt_stream_map"].replace(/url=/g,"").split(",");
var allfmts = [ "37","22","35","34","18","5" ];

for (var i=0; i<allfmts.length; i++){
for (var j=0; j<url_src.length; j++){
if (allfmts[i] == url_src[j].split("&itag=")[1]){ var format = allfmts[i]; var vidID = encodeURIComponent(decodeURIComponent(url_src[j].split("&quality=")[0])); break;}
}
if (vidID != null){break;}
};

var flvar = "config={"+
"'clip':{'url':'"+vidID+"','baseUrl':'http://172.16.0.5/flowplayer/','autoBuffering':true,'autoPlay':"+autoplay+"},"+
"'playerId':'myPlayer',"+
"'canvas':{'backgroundGradient': 'none','border':'2px solid #778899'},"+
"'play':{'url': 'http://172.16.0.5/flowplayer/play_large_red.png','width':83,'height':83,'opacity':0.8}"+
"}";

var player = document.createElement( "embed" );
player.setAttribute( "src", "http://172.16.0.5/flowplayer/flowplayer-3.2.7.swf" );
player.setAttribute( "style", "display: block !important;background-image:url(http://i.ytimg.com/vi/"+config_args['video_id']+"/hqdefault.jpg)");
player.setAttribute( "height", config_attrs["height"] );
player.setAttribute( "width", config_attrs["width"] );
player.setAttribute( "type", "application/x-shockwave-flash" );
player.setAttribute( "id", config_attrs["id"] );
player.setAttribute( "allowscriptaccess", config_params["allowscriptaccess"] );
player.setAttribute( "allowfullscreen", config_params["allowfullscreen"] );
player.setAttribute( "bgcolor", config_params["bgcolor"] );
player.setAttribute( "format", format );
player.setAttribute( "quality", "best" );
player.setAttribute( "wmode", "gpu" );
player.setAttribute( "seamlesstabbing", "true" );
player.setAttribute( "flashvars",flvar );
container.appendChild( player );

},10);

}

})();

Oczywiście potrzebujemy też serwera* z którego będzie wczytywany sam flowplayer (autorzy programu proszą aby nie podpinać się pod ich serwer), ja w przykładzie użyłem serwera lokalnego, może to być Apache a może też np. prosty i łatwy do skonfigurowania serwerek Serva który choćby do testów będzie bardzo wygodny (nie wymaga instalacji).

Oczywiście adres i ścieżkę do odtwarzacza należy podmienić na własną "http://172.16.0.5/flowplayer/flowplayer-3.2.7.swf" >

Serva znajdziemy pod adresem Serva

A odtwarzacz FlowPlayer pod adresem FlowPlayer

Trzeci skrypt jest podobny do poprzedniego z tą różnicą, że domyślny odtwarzacz zostaje podmieniony na JWPlayer:

Tak wygląda w działaniu:

// ==UserScript==
// @name Alternatywny player YouTube - JW Player
// @description Zastępuje standardowy odtwarzacz, inspirowane wersją by clicker - clickerinjo [at] gmail [dot] com
// @include http://*.youtube.com/watch?*v=*
// @include http://youtube.com/watch?*v=*
// @include http://*youtube.com/*
// ==/UserScript==

(function() {

if( location.pathname.match(/\.(txt|text|js|css|cpp|src)$/) ) { return; }

if (document.getElementsByTagName("embed")){

setTimeout(function(){

if(typeof(unsafeWindow)=='undefined'){unsafeWindow=window;}// Opera

if (typeof(unsafeWindow.yt.playerConfig) === "object"){
var config_attrs = unsafeWindow.yt.playerConfig["attrs"];
var config_args = unsafeWindow.yt.playerConfig["args"];
var config_params = unsafeWindow.yt.playerConfig["params"];
};

var original_sidebar = document.getElementById( "watch-sidebar" );
original_sidebar.setAttribute( "style", "margin-top:10px;");


var original_player = document.getElementById( config_attrs["id"] );
var container = original_player.parentNode;
container.removeChild(original_player);
container.setAttribute( "style", ( typeof container.getAttribute( "style" ) === "undefined" ) ? container.getAttribute( "style" )+" ;width: 970px; height: 579px;" : "width: 970px; height: 579px;" );
container.parentNode.setAttribute( "style", ( typeof container.parentNode.getAttribute( "style" ) === "undefined" ) ? container.parentNode.getAttribute( "style" )+" ;width: 970px; height: 579px;" : "width: 970px; height: 579px;" );

var autoplay = "false";
var url_src = config_args["url_encoded_fmt_stream_map"].replace(/url=/g,"").split(",");
var allfmts = [ "37","22","35","34","18","5" ];

for (var i=0; i<allfmts.length; i++){
for (var j=0; j<url_src.length; j++){
if (allfmts[i] == url_src[j].split("&itag=")[1]){ var format = allfmts[i]; var vidID = encodeURIComponent(decodeURIComponent(url_src[j].split("&quality=")[0])); break;}
}
if (vidID != null){break;}
};

var player = document.createElement( "embed" );
player.setAttribute( "src", "http://172.16.0.5/mediaplayer/player.swf" );
player.setAttribute( "style", "display: block !important;");
player.setAttribute( "height", config_attrs["height"] );
player.setAttribute( "width", config_attrs["width"] );
player.setAttribute( "type", "application/x-shockwave-flash" );
player.setAttribute( "id", config_attrs["id"] );
player.setAttribute( "allowscriptaccess", config_params["allowscriptaccess"] );
player.setAttribute( "allowfullscreen", config_params["allowfullscreen"] );
player.setAttribute( "bgcolor", config_params["bgcolor"] );
player.setAttribute( "format", format );
player.setAttribute( "quality", "best" );
player.setAttribute( "wmode", "gpu" );
player.setAttribute( "znak", "greg" );
player.setAttribute( "seamlesstabbing", "true" );
player.setAttribute( "flashvars", "image=http://i.ytimg.com/vi/"+config_args['video_id']+"/hqdefault.jpg&volume=75&provider=http&smoothing=true&autostart="+autoplay+"&frontcolor=0x888888&backcolor=0x000000&skin=http://172.16.0.5/mediaplayer/skin.zip&file="+vidID);
container.appendChild( player );

},10);

}

})();

JwPlayer znajdziemy pod adresem JwPlayer

*Niestety nie możemy użyć bezpośredniej ścieżki do pliku typu "file:///P:/--/baton/mediaplayer/" ze względu na zabezpieczenia zawarte w samym flashu.

Jeżeli ktoś poszukuje skrytptu pozwalającego w większym stopniu wpływać na wyglad i zachowanie Youtuba to oryginalne wersje "YousableTubeFix" znajdzie pod adresami:

Wersja podstawowa dla FF http://userscripts.o...ipts/show/13333

Wersja dla Opery http://userscripts.o...ipts/show/36453

I dla Chroma (z którym moje skrypty nie chcą działać ale nie drążyłem tematu) http://userscripts.o...ipts/show/57201

Dodatkowo jeżeli ktoś nie potrzebuje całego "YousableTubeFix" a mój skrypt mu nie działa lub się nie podoba polecam downloader z linku: http://userscripts.o...ipts/show/25105

pzdr

Scenariusz: W Panelu sterowania Centrum akcji zgłasza problem "Usługa Centrum zabezpieczeń systemu Windows jest wyłączona". Wykorzystanie przycisku "Włącz teraz" owocuje kolejnym błędem "Nie można uruchomić usługi Centrum zabezpieczeń systemu Windows".



W przystawce zarządzania usługami services.msc taka usługa nie jest w ogóle widoczna.


Przyczyna: Problem leży w całkowicie skasowanym lub mocno zdewastowanym kluczu usługi. Częsty powód dla tego uszczerbku to aktywność infekcji.

HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Services\wscsvc



NAPRAWA - REKONSTRUKCJA USŁUGI

1. Odtworzenie usługi w rejestrze. Otwórz Notatnik i wklej w nim:

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\services\wscsvc]
"DisplayName"="@%SystemRoot%\\System32\\wscsvc.dll,-200"
"ErrorControl"=dword:00000001
"ImagePath"=hex(2):25,00,53,00,79,00,73,00,74,00,65,00,6d,00,52,00,6f,00,6f,00,\
74,00,25,00,5c,00,53,00,79,00,73,00,74,00,65,00,6d,00,33,00,32,00,5c,00,73,\
00,76,00,63,00,68,00,6f,00,73,00,74,00,2e,00,65,00,78,00,65,00,20,00,2d,00,\
6b,00,20,00,4c,00,6f,00,63,00,61,00,6c,00,53,00,65,00,72,00,76,00,69,00,63,\
00,65,00,4e,00,65,00,74,00,77,00,6f,00,72,00,6b,00,52,00,65,00,73,00,74,00,\
72,00,69,00,63,00,74,00,65,00,64,00,00,00
"Start"=dword:00000002
"Type"=dword:00000020
"Description"="@%SystemRoot%\\System32\\wscsvc.dll,-201"
"DependOnService"=hex(7):52,00,70,00,63,00,53,00,73,00,00,00,57,00,69,00,6e,00,\
4d,00,67,00,6d,00,74,00,00,00,00,00
"ObjectName"="NT AUTHORITY\\LocalService"
"ServiceSidType"=dword:00000001
"RequiredPrivileges"=hex(7):53,00,65,00,43,00,68,00,61,00,6e,00,67,00,65,00,4e,\
00,6f,00,74,00,69,00,66,00,79,00,50,00,72,00,69,00,76,00,69,00,6c,00,65,00,\
67,00,65,00,00,00,53,00,65,00,49,00,6d,00,70,00,65,00,72,00,73,00,6f,00,6e,\
00,61,00,74,00,65,00,50,00,72,00,69,00,76,00,69,00,6c,00,65,00,67,00,65,00,\
00,00,00,00
"DelayedAutoStart"=dword:00000001
"FailureActions"=hex:80,51,01,00,00,00,00,00,00,00,00,00,03,00,00,00,14,00,00,\
00,01,00,00,00,c0,d4,01,00,01,00,00,00,e0,93,04,00,00,00,00,00,00,00,00,00

[HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\services\wscsvc\Parameters]
"ServiceDllUnloadOnStop"=dword:00000001
"ServiceDll"=hex(2):25,00,53,00,79,00,73,00,74,00,65,00,6d,00,52,00,6f,00,6f,\
00,74,00,25,00,5c,00,53,00,79,00,73,00,74,00,65,00,6d,00,33,00,32,00,5c,00,\
77,00,73,00,63,00,73,00,76,00,63,00,2e,00,64,00,6c,00,6c,00,00,00

[HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\services\wscsvc\Security]
"Security"=hex:01,00,14,80,c8,00,00,00,d4,00,00,00,14,00,00,00,30,00,00,00,02,\
00,1c,00,01,00,00,00,02,80,14,00,ff,01,0f,00,01,01,00,00,00,00,00,01,00,00,\
00,00,02,00,98,00,06,00,00,00,00,00,14,00,fd,01,02,00,01,01,00,00,00,00,00,\
05,12,00,00,00,00,00,18,00,ff,01,0f,00,01,02,00,00,00,00,00,05,20,00,00,00,\
20,02,00,00,00,00,14,00,9d,01,02,00,01,01,00,00,00,00,00,05,04,00,00,00,00,\
00,14,00,8d,01,02,00,01,01,00,00,00,00,00,05,06,00,00,00,00,00,14,00,00,01,\
00,00,01,01,00,00,00,00,00,05,0b,00,00,00,00,00,28,00,15,00,00,00,01,06,00,\
00,00,00,00,05,50,00,00,00,49,59,9d,77,91,56,e5,55,dc,f4,e2,0e,a7,8b,eb,ca,\
7b,42,13,56,01,01,00,00,00,00,00,05,12,00,00,00,01,01,00,00,00,00,00,05,12,\
00,00,00

Z menu Notatnika > Plik > Zapisz jako > Ustaw rozszerzenie na Wszystkie pliki > Zapisz jako FIX.REG > z prawokliku Scal

2. Asekuracyjnie przeprowadź skanowanie pod kątem poprawności plików za pomocą polecenia sfc /scannow.

3. Po wykonaniu wszystkich zadań należy zrestartować system. Usługa rozpocznie działanie zgodnie z planem.

http://www.memtest.org/#downiso

Oraz narzędzie w postaci programu PowerISO:
 

https://www.poweriso.com/download.php

Instalujemy i uruchamiamy program PowerISO po czym otwieramy ściągniety wcześniej obraz mt420.iso



następnie klikamy kolejno: ZADANIA >> PŁYTA SAMOSTARTUJĄCA >> ZAPISZ INFORMACJE BOOT...
i zapisujemy plik tam, gdzie jest nam wygodnie.


Następnie tworzymy nowy projekt klikając na ikonke Nowy i kolejno: ZADANIA >> PŁYTA SAMOSTARTUJĄCA >> DODAJ INFORMACJE BOOT...
otwiera nam się okienko gdzie wskazujemy położenie pliku wcześniej zapisanego z rozszerzeniem *.bif




Dokładamy do projektu obrazu plik memtest.exe poprzez przeciągnięcie aplikacji do okna PowerISO lub klikamy na ikonke Dodaj. Zapisujemy klikając na ikonke Zapisz.

Następnie kolejno klikamy na: NARZĘDZIA >> STWORZ BOOTOWALNY DYSK USB
i w ukazanym okienku kolejno ustawiamy:



Nasz zapisany plik obrazu, urządzenie na którym chcemy go zapisać i klikamy Start, (!) oczywiście zgadzając się na sformatowanie urządzenia.

Na koniec powinno nam sie pokazać takie okienko:



oznaczające sukcesywne stworzenie bootowalnego pendrive'a.

Jeżeli chcielibyśmy stworzyć bootowalną płytę, wystarczy otworzyć sciągniety obraz mt420.iso i nagrać go na cd/dvd klikając na ikonke Nagraj


Gdzie jeszczę można spotkać MemTest86+?
 
Osobiścię cenię sobie multitool o nazwie Hiren's Boot CD, gdzie jest zbiór wielu innych przydatnych programów, więcej o nim można przeczytać o nim tutaj:

https://www.hiren.info/pages/bootcd

All rights reserved.

Copyright © Dawid Suder, 2011

Konfiguracja karty Wi-Fi

Często zdarza się, że ciągłe zrywanie połączenia bezprzewodowego albo jego niska przepustowość skutecznie uniemożliwia efektywne korzystanie z niego. W wielu przypadkach wystarczy zmienić ustawienia karty sieciowej, by móc lepiej wykorzystać sieć Wi-Fi.

Kliknij Windows+R, wpisz devmgmt.msc i w otwartym oknie Menedżera urządzeń znajdź swoją kartę sieciową.

Z menu kontekstowego wybierz Właściwości, potem przejdź do karty Zaawansowane. Tutaj możesz zarządzać ustawieniami karty sieciowej.

Zwróć szczególną uwagę na poniższe właściwości:

Agresywność mobilności

Pozwala na sterowanie zachowaniem karty w obecności wielu nadajników, zwiększa zakres wyszukiwania sieci. Im gorsza jakość połączenia, tym wyższa wartość powinna być ustawiona. Polecam 5. Najwyższa. Czasami może to skutkować problemami z roamingiem, wtedy należy zmienić na niższą wartość.

Moc transmisji

Najlepsze ustawienie to oczywiście 5. Najwyższa, choć będzie to skutkować zwiększonym poborem energii przez kartę. Dla zachowania połączenia możemy to jednak przeboleć.

Ochrona trybu mieszanego

Polecam Włączony RTS/CTS.

Tryb 802.11n

Jeśli nie korzystasz z sieci w technologii 802.11n, która pozwala na przesyłanie danych z prędkością 300 Mb/s, to możesz wyłączyć. Przyspieszy to działanie karty.

Tryb bezprzewodowy

Najczęściej wykorzystywane to 802.11b/g i tak możesz ustawić. IEEE 802.11a jest prawie niewykorzystywane z powodu problemów z zasięgiem i dużym poborem mocy. Jeśli chodzi o 802.11n, to tak jak w przypadku poprzedniego parametru.

Zarządzanie energią w sieci ad hoc

Preferowana przeze mnie wartość to Środowisko z zakłóceniami.

Należy mieć na uwadze, że nie są to wszystkie dostępne opcje, a w wielu kartach niektóre z nich mogą nie występować lub mieć inne nazwy.

oraz dla osób które chcą mieć możliwość rozruchu konsoli odzyskiwania systemu z dysku twardego (Windows RE)

Sposób 1 za pomocą wiersza poleceń

Na samym początku w przypadku Recovery należy sprawdzić na której partycji i gdzie znajduje się plik boot.wim czasami może być inna nazwa np winre.wim

np x:\sources\boot.wim

gdzie x to litera partycji

zwracamy też uwagę na plik boot.sdi który powinien być w folderze boot

np: x:\boot\boot.sdi

Jak to sprawdzić jest opisane w poradzie:

Podgląd zawartości partycji / przeniesienie danych kiedy system padł

Następnie należy uruchomić wiersz poleceń windows vista/seven najlepiej z płyty instalacyjnej czy samego WinRE, ponieważ partycje Recovery przeważnie nie mają atrybutu Hiden (ukryta) tylko nie mają przypisanej litery partycji, w przypadku kiedy komputer zostanie uruchomiony z płyty winre tymczasowo przypisze mu literę.

Jeśli jednak partycja jest ukryta (hiden) to należało by na chwilę zrobić z niej partycję zwykłą, jak to zrobić w linku wyżej.

aby obczaić jaką literę ma dana partycja wpisujemy w wiersz poleceń:

diskpart

lis vol

zapamiętujemy i wychodzimy z diskparta

exit

W wierszu poleceń wpisujemy: (za x wpisujemy odpowiednią literę partycji)

bcdedit /createstore (to wpisujemy w przypadku kiedy na dysku nie ma BCD, tak wiec raczej to będzie zbędne i po wpisaniu tej komendy bedzie komunikat o błędzie, że plik juz istnieje, wiec przechodzimy dalej! )

bcdedit /create {ramdiskoptions} /d "ramdisk options"

bcdedit /set {ramdiskoptions} ramdisksdidevice partition=x:

bcdedit /set {ramdiskoptions} ramdisksdipath \boot\boot.sdi

bcdedit /create /d "Rozruch z pliku WIM" /application OSLOADER

Zamiast "Rozruch z pliku WIM" można wpisać inna nazwę np "Recovery"

Pojawi się identyfikator (GUID) nowopowstałej pozycji. W pozostałej części procedury pozycja ta widoczna będzie jako {GUID}, pamiętaj zamiast GUID wpisujemy cały ciąg znaków!

bcdedit /set {GUID} device ramdisk=[x:]\sources\boot.wim,{ramdiskoptions}

bcdedit /set {GUID} path \windows\system32\winload.exe

bcdedit /set {GUID} osdevice ramdisk=[x:]\sources\boot.wim,{ramdiskoptions}

bcdedit /set {GUID} systemroot \windows

bcdedit /set {GUID} winpe yes

bcdedit /set {GUID} detecthal yes

bcdedit /displayorder {GUID} /addlast

exit

przykład znajduje się na zdjęciu:

teraz podczas uruchamiania komputera pokaże nam się lista wyboru co ma być uruchomione:

Sposób 2 za pomocą EasyBCD

W przypadku EasyBCD partycja Recovery musi być widoczna z poziomu windowsa, najpierw należy sprawdzić na której partycji jest recovery.

Należało by sprawdzić ID partycji, oraz zmiana ID np z 27 na 07

np uruchamiamy wiersz poleceń z pod windowsa i wpisujemy ( np recovery jest na: dysk 0, partycja 1)

po każdym poleceniu wciskamy Enter

diskpart

sel dis 0

sel par 1

det par

teraz bedziemy mieli informacje np:

partycja 1

typ: 27

ukryta: ...

aktywna: ...

Brak woluminu skojarzonego z ta partycją

lub tabela z woluminem z nazwa etykiety, rozmiarem partycji itp

jak już znamy ID partycji tzn Typ w tym przypadku 27 to możemy zmienić na inny

Diskpart

sel dis 0

sel par 1

set id=07 override ( 07 to partycja podstawowa - zwykła)

restart kompa

teraz partycja recovery bedzie widoczna z pod windowsa

teraz uruchamiamy EasyBCD

zakładka po lewej: Add New Entry

następnie wybieramy zakładkę WinPE

type: Wim Image (Ramdisk)

name: dowolna nazwa np Recovery czy WinRE

path: wskazujemy miejsce pliku boot.wim

następnie klikamy Add Entry

następnie wkładamy do napędu płytę instalacyjna windows vista/seven i klikamy OK

Pojawi się na dole napis: .......... added to the boot menu successfully!

następnie klikamy zakładkę: Edit boot menu

sprawdzamy czy jest nowa pozycja, sprawdzamy czas wyświetlania i klikamy Save Settings

restart kompa i sprawdzamy

jak jest ok to teraz z powrotem zmieniamy ID partycji recovery

wiersz polecen z poziomu windowsa w tym przykładzie:

uwaga partycja ta podczas tej operacji nie może być aktywna! Oznacza to, że aktywna musi być inna partycja tzn ta na której jest system i z niej musi byc uruchomiony komputer. W innym przypadku partycja dalej bedzie widoczna.

Diskpart

sel dis 0

sel par 1

remove

set id=27

exit

jak sprawić aby pozycji Recovery nie było na liście i aby rozruch odbywał sie poprzez wciśnięcie klawisza F.. należy jeszcze kilka rzeczy wpisać w wiersz poleceń, przykład znajduje się w poradzie:

Własna ukryta partycja Recovery

http://www.fixitpc.p...tycja-recovery/

opracowanie własne na podstawie:

Jak utworzyć pozycję w celu uruchomienia obrazu WIM z twardego dysku?

http://www.microsoft.com/poland/

Dzięki temu przed instalacją systemu operacyjnego na naszym komputerze możemy przenieść ważne lub mniej ważne dane i dokumenty z partycji którą będziemy formatować na inną partycje czy też dysk przenośny.

Sposób 1

Płyta instalacyjna Windows Vista/Seven

Zalety: Wystarczy sama płyta instalacyjna Windows, przejrzystość zawartości partycji

Wady: troche zabawy z wierszem poleceń w przypadku partycji ukrytej (Hiden)

Uruchamiamy komputer z bootowalnej płyty /pendriva Windows Vista/Seven

Można użyć samego WinRE do pobrania np. stąd:

http://www.hea7en.info/2011/02/26/windows-7-recovery-disc-iso-zawierajace-jedynie-narzedzia-do-naprawy-systemu/

Po wybraniu Języka, wybieramy opcje Napraw komputer

Uruchomi się nam Konsola odzyskiwania systemu

następnie wybieramy Wiersz poleceń

Wpisujemy:

notepad

otworzy nam się czysty dokument notatnika

klikamy: Plik > Otwórz

otworzy się nam okno do przeglądania zawartości dysku

Wybieramy: Typ pliku - wszystkie pliki

Teraz możemy przeglądać zwartość dysku oraz przenosić pliki (kopiuj, wytnij, wklej ...)

w przypadku kiedy partycja ma jest ukryta (Hiden) należy zrobić z niej normalną partycję.

W wiersz poleceń wpisujemy:

Diskpart

lis dis (pokaże się lista dysków jakie mamy w komputerze i ich numery)

sel dis 0 (wybieramy dysk o numerze np 0)

lis par (pokaże nam się lista partycji jakie mamy na tym dysku nr. 0)

lis vol (pokaże nam się lista woluminów można powiedzieć że pokaże nam partycje do których przypisane sa litery c,d,e,.... nie pokaże partycji ukrytych i np linuxowych)

po tych informacjach powinniśmy już wiedzieć która partycja jest ukryta

żeby jednak mieć pewność wybieramy daną partycje np 1 i wpisujemy polecenie pokazujące nam szczegóły tej partycji

sel par 1

det par

teraz mamy informacje takie jak:

- info o Typie partycji tzn jej ID, np partycja ukryta to 17, partycja eisa 27, partycja podstawowa 07 itd

- info czy partycja jest ukryta TAK/NIE (choć M$ informuje, że nie zawsze przy partycji ukrytej będzie pisało TAK)

- info czy partycja jest aktywna TAK/NIE

jak już wiemy która partycja jest ukryta (hiden) to zmieniamy jej ID na ID partycji podstawowej tzn z 17 na 07 np:

sel par 1

set id=07

jak już zrobimy co mamy zrobić na naszej partycji ukrytej to zmieniamy z powrotem jej ID

diskpart

sel dis 0

sel par 1

set id=17 override (override wymusza wykonanie polecenia kiedy partycja jest w użyciu)

Sposób 2

Płyta instalacyjna WindowsVista/Seven + FreeCommander (wersja portable)

Zalety: Gdy ktoś ma płytę instalacyjną Vista/seven to wystarczy pobrać FreeCommander w wersji portable około 2MB , Dwa panele co ułatwia przenoszenie plików

Wady: Trochę zabawy z wierszem poleceń aby uruchomić FreeCommander (chyba, że się doda FreeCommander do konsoli odzyskiwania systemu) , oraz zabawa z wierszem poleceń aby zobaczyć co jest na partycji ukrytych (hiden)

Na pendrive wrzucamy FreeCommander (wersja portable)

Uruchamiamy komputer z bootowalnej płyty /pendriva Windows Vista/Seven

Po wybraniu Języka, wybieramy opcje Napraw komputer

Uruchomi się nam Konsola odzyskiwania systemu

następnie wybieramy Wiersz poleceń

Wpisujemy:

Diskpart

lis vol

ukaże nam się spis jaką literę ma dana partycja, napęd, pendrive itp.

zapamiętujemy jaką literę ma nasz pendrive

wpisujemy:

exit (wychodzimy z diskparta ale wiersz polecen dalej jest otwarty)

Zakładając, że Pendrive ma literę G a plik freecommander.exe znajduje się w folderze freecommander na pendrive

Wpisujemy np:

g:\freecommander\freecommander.exe

Uruchomi się FreeCommander teraz możemy przeglądać zawartość dysków i przenosić dane

Jak zobaczyć co jest na partycji ukrytej (Hiden) jest opisane w sposobie 1 pod koniec

Opis jak dodać FreeCommander do konsoli jest tu:

http://www.fixitpc.p...owych-nosnikow/

Polecam jeszcze podczas tego dodawania jak będziecie mieli zamontowany plik boot.wim to w lokalizacji

np. Windows\system 32 utworzyć folder o nazwie #Programy i dodać tam małe przydatne programy :

SumatraPDF_1.2 - darmowy program czyta pliki PDF

Atlantis Nova - darmowy program czyta pliki tekstowe: doc, txt, rtf, wri

lub

Atlantis Word Processor 1.6.5.3 - płatny program czyta pliki tekstowe: docx, doc, txt, rtf, wri, odt, cod

Dzięki temu można będzie przeglądać instrukcje np. jak naprawić system z konsoli

Sposób 3

Płyta / pendrive ratunkowy z programem Paragon Backup & Recovery Free Edition

Zalety: Możliwość podglądnięcia, przeniesienia danych z każdej partycji w tym z partycji ukrytych (hiden) oraz możliwość nagrania danych na płytę CD/DVD

Uruchamiamy komputer z płyty / pendriva Paragon Backup & Recovery Free Edition

Podglądnąć co jest na danej partycji można za pomocą narzędzi:

Paragon Backup & Recovery (podgląd i przeniesienie danych)

lub

File Transfer Wizard (podgląd, przeniesienie danych oraz możliwość nagrania danych na płytę CD/DVD)

Kiedy chcemy nagrać dane na płytę CD/DVD to teraz wyjmujemy płytę Paragon Backup & Recovery z napędu i wkładamy czystą płytę

1) Klikamy na: Paragon Backup & Recovery

Pokaże nam się w postaci graficznej układ partycji (poukładane po kolei)

klikamy na dana partycji prawym myszy i wybieramy: Browse partition…

po chwili ukaże się okno co jest na taj partycji

Teraz w zależności co chcemy, czy na tą partycje coś przenieść (import) czy zaznaczamy coś na tej partycji i chcemy te pliki przenieść na inną partycje czy pendriva (export)

itd.

2) klikamy na: File Transfer Wizard

Next

Teraz mamy możliwość przeszukania dysku, zaznaczamy co chcemy skopiować i klikamy na strzałkę w celu przeniesienia do okienka po lewej stronie.

Następnie klikamy Next

Teraz mamy dwie opcje do wyboru,

1. Save data to any local driver …- przeniesienie danych na inna partycje czy pendriva

2. Burn data to CD/DVD - wypalenie na płytę CD/DVD

Po zaznaczeniu co chcemy klikamy Next

W przypadku wybrania opcji 1 wskazujemy inną partycje czy pendriva, itd.

w przypadku opcje 2 wskazujemy napęd z czystą płytą itd.

Sposób 4

Systemy typu Live CD

np. mini Windows XP z Hirens BOOT Cd, Windows XP Live CD, Windows Vista live Cd, linux live Cd, itp.

zalety: przejrzystość zawartości partycji,

Wada: zabawa z wierszem poleceń aby zobaczyć co jest na partycji ukrytej (hiden)

Uruchamiamy komputer z płyty

W przypadku:

- mini Windows XP z Hirens BOOT Cd - Wybieramy z pulpitu: My Computer (Mój komputer) lub Windows Explorer (to jest to samo co Mój komp)

- Vista CE live (z gazety Chip) - Wybieramy z pulpitu: Explorer (XPlorer)

- Vista PE live - Wybieramy z pulpitu: A43 File Managament lub Total Commander

- Linux Ubuntu - Wybieramy opcje Live CD tzn. wybieramy opcje 1 Wypróbuj Ubuntu

po wczytaniu wybieramy: Miejsca > Komputer

Pobierz


Instalację DaRT 5.0 można wykonać tylko na systemach Windows 2000/XP/2003. Po instalacji w folderze narzędzia jest generowany obraz płyty C:\Program Files\Microsoft Diagnostics and Recovery Toolset\erd50.iso, który należy nagrać na CD. Jest to trial, do 30 dni bez przeszkód dostępna omawiana funkcjonalność, tak więc jak znalazł do sytuacji podbramkowych. By uprzedzić bezsensowne poczynania (i pytania): ponowne nagranie płytki nie oszuka czasokresu trial, limit jest enkodowany w pliku ISO, a oszustwa publiczne są wykluczone tu na forum. Należy także zaznaczyć, że DaRT musi zostać zainstalowany, ponieważ tylko podczas instalacji w pliku ISO jest nanoszony okres próbny, jeśli MSDaRT50Eval.msi zostanie rozbity w inny sposób bez instalacji, plik ISO ma ustawiony punkt startowy na rok 2007, co jest równoznaczne z wygaśnięciem okresu próbnego.

Przywracanie systemu XP z poziomu ERD Commander

Pierwszym ekranem interakcyjnym po starcie z płyty jest wybór instalacji XP na dysku twardym, należy podświetlić stosowną pozycję i zatwierdzić przez OK:



Załaduje się "Pulpit", wybieramy narzędzie przywracania systemu z menu Start > System Tools > System Restore:



Pojawi się dialog ERD System Restore Wizard, klik w Next:



Wybierz opcję cofania statusu systemu Roll back to an existing restore point created by Windows. ERD System Restore Wizard only performs a partial rollback. (jak wypunktowane w ostrzeżeniu, jest to proces częściowy) i Next:



Na liście dostępnych punktów Przywracania wybierz stosowny punkt:

Wizard pokaże spis plików, które ulegną zmianie, i poprosi o potwierdzenie wybranego punktu przez Next:



Ostateczne potwierdzenie czyli Yes:



Proces Przywracania systemu się rozpocznie:



Ujawnia się końcowy dialog, na którym wybór opcji Finish kończy pracę kreatora i automatycznie resetuje system w celu sfinalizowania procesu. Za pomocą przycisku View Details można podglądnąć listę wykonanych zmian w obszarze systemu plików i rejestru, otworzy się Notatnik z listą zmian.



Proces zostawia na dysku ślady, tzn. można ujrzeć w głównym katalogu dysku systemowego foldery rodzaju ~ErdUserProfile.$$$. Po przywróceniu Windows do życia zalecane jest uruchomić ponownie Przywracanie systemu spod Windows, w celu wykonania korekty danych nie adresowanych przez ERD System Restore Wizard.

W konsoli wpiszmy polecenie:
 

Przykładowy listing z mojego podwórka z sekcji "NT Block device Objects" (reszta nas nie obchodzi)



Zwróćcie uwagę na takie wpisy:

Cytat

\\?\Device\HarddiskX\Partition0
link to \\?\Device\HarddiskX\DRX

Partition0 to nie jest partycja jako taka tylko to jest MBR dysku.Dopiero kolejne wyzsze numery tj Partition1,Parttion2 ... oznaczają normalne partycje na dysku.Indeks przy DR jest na ogół taki sam jak przy Harddisk ;różne indeksy mogą się pojawić wtedy gdy w tej samej sesji pracy komputera były wymieniane różne nośniki lub ten sam nośnik był wyjmowany i wkładany ale nie ma on większego znaczenia przy interpretacji błędu;oznacza jedynie kolejny podpięty nośnik (ten sam nosnik może być indeksowany kilkakrotnie jeśli wielokrotnie był wyjmowany i wkładany w tej samej sesji!).

Jeśli ktoś by wciąż miał wątpliwości co to za dyski są widoczne skonfrontujmy raport dd z info z menadżera dysków.



Ten sam układ nosników widoczny w systemowym menadzerze dysków



Ten sam układ nosników widoczny w Paragon Partition Menager 10.0

I tutaj jest jest już wszystko jasne - Harddisk0,Harddisk1 to w systemowym menadżerze dysków Dysk 0, Dysk 1 i "Podstawowy dysk twardy 0,Podstawowy dysk twardy 1" itd w Paragon Partition Menager.Musicie być przygotowani że inny menadżer dysków może mieć trochę inne oznaczenia ale myślę ze idea oznaczenia dysków jest klarowna i intuicyjnie jasna i nie będziecie mieli z interpretacją dla jakiegoś innego menadżera.

Kilka dodatkowych uwag:

1.Zarówno w DD jak i w menadżerze dysków słowo "dysk" to nie tylko dysk twardy ale takze inne nośniki pamieci,pendrivy,karty pamięci itd.
2.Czasem może się zdarzyć że DD pokaże nieco więcej nośników niż to pokaże menadzer dysków - jest to możliwe jesli jakiś nośnik został niedawno wyjęty
3.Pierwszy dysk w komputerze jest oznaczony jako Device\Harddisk0\DR0

Interpretacja błedu i ranga problemu

Jeżeli błąd dotyczy dysku twardego (w komputerze bądź na USB) to na ogół błąd jest poważny i wymaga diagnostyki SMART,jeśli natomiast błąd dotyczy pedrive,karty pamięci to na ogół nie
jest on poważny - może on być jedynie spowodowany drobnymi uszkodzeniami typu uszkodzenie informacji o wolnym miejscu,prawdopodobnie może też się generować przy wyjmowaniu nośnika bez użycia opcji "bezpieczne usuwanie sprzętu",aczkolwiek w skrajnym przypadku fizyczne nieodwracalne uszkodzenie nośnika też jest możliwe.

Copyright © Dawid Suder, 2011

Łączenie routerów w jedną sieć

Często pojawia się problem, gdy chcemy zwiększyć zasięg sieci (nie dzieląc jej), czy to kablowej, czy to bezprzewodowej. W pierwszym przypadku najlepszym rozwiązaniem jest zakupienie dodatkowego switcha. W drugim - Access Pointa. Jeśli dysponujemy jedynie nadmiarowym routerem, możemy zastosować go w przedstawionej sytuacji.

Opisując etapy konfiguracji posłużyłem się dwoma routerami:

Linksys WRT54GCv3

Planet ADW4401

Urządzenie Linksys, nazywane dalej routerem nadrzędnym jest połączone z Internetem. Na nim to też uruchomimy serwer DHCP, który będzie zarządzał przydzielaniem adresów w całej sieci, także dla komputerów połączonych ze sprzętem firmy Planet.

Zakładam, że każdy ma już skonfigurowane połączenie ze swoim dostawcą usługi (czytaj: ma dostęp do Internetu).

Konfiguracji routerów należy dokonywać przy połączeniu kablowym.

Najpierw skonfigurujemy router nadrzędny, w mojej sieci ma on adres IP 192.168.1.1. Należy więc zalogować się do strony konfiguracyjnej urządzenia, czyli wejść pod adres http://192.168.1.1, a następnie podać login i hasło. Jeśli nie pamiętasz danych dostępowych, to bardzo możliwe, że są pozostawione one domyślne. Ich obszerna lista jest dostępna TUTAJ, często także są one podawane na obudowie.

Przejdź do ustawień sieci lokalnej (dla tego Linksysa jest to Setup -> Basic setup -> pole: Network Setup). Podaj adres routera i maskę podsieci. Domyślnie jest ona ustawiana na 255.255.255.0, co jest optymalne dla każdej sieci LAN, jeśli ilość komputerów w niej nie przekroczy 252. Więcej informacji o dzieleniu sieci znajdziesz w TYM opracowaniu.

W przypadku adresu routera do wyboru trzy pule:

10.0.0.0 - 10.255.255.255

172.16.0.0 - 172.31.255.255

192.168.0.0 - 192.168.255.255

Domyślnie używa się adresu sieci 192.168.1.0/24 (zapis /24 oznacza maskę 255.255.255.0), gdzie najwygodniejszym ustawieniem adresu dla routera (Local IP Address) nadrzędnego będzie 192.168.1.1.

Serwer DHCP (DHCP Server) powinien być włączony, inaczej będziemy zmuszeni do ręcznego przydzielania każdemu komputerowi statycznego adresu IP, co jest bardzo uciążliwą, a przy normalnych zastosowaniach - zupełnie niepotrzebną - czynnością.

Pulę DHCP wyznaczamy podając początkowy adres (Starting IP Address), od którego zaczniemy adresowanie komputerów w sieci. Domyślnie jest to 192.168.1.100. Musimy wyznaczyć jeszcze zasięg puli (Maximum Number of DHCP Users), czyli ile komputerów może być podpiętych do sieci. Wartość parametru ustawiłem na 100 i w zupełności wystarczy ona nawet dużym sieciom LAN. Czas dzierżawy (Client Lease Time) to czas, przez jaki komputer będzie zarejestrowany w sieci pod jednym lokalnym adresem. Im większa wartość, tym rzadsza możliwość zmiany przydzielonego hostowi IP, ale i większa możliwość wyczerpania puli. Normalnie nie ma potrzeby zmieniania tego elementu.

Wszystkie ustawienia tej sieci są zawarte na poniższym screenie:

Teraz należy przejść do konfiguracji drugiego routera. Należy zwrócić uwagę, by miał on adres zawierający się w tej samej sieci, tutaj od 192.168.1.0 do 192.168.1.255. Ale uwaga: adresy 192.168.1.0 i 192.168.1.255 odpadają, wyznaczają one adres sieci i tzw. adres rozgłoszeniowy (broadcast). Co jest transmitowane na broadcast, trafia do wszystkich urządzeń w sieci. Nie możemy skorzystać także z adresu 192.168.1.1, gdyż jest przydzielony do nadrzędnego routera, ani z puli DHCP (192.168.1.100 - 192.168.1.199), ponieważ powodowałoby to różne problemy w działaniu sieci, tzw. konflikt IP. Ja zdecydowałem się na adres 192.168.1.2, który także polecam.

Logujemy się więc do drugiego routera i w ustawieniach sieci LAN (dla Planet jest to Interface Setup -> LAN) wyłączamy serwer DHCP.

W tym momencie możemy połączyć oba urządzenia kablem Ethernet. Należy wpiąć go do dowolnych portów LAN obu routerów. Nie należy wykorzystywać gniazda WAN w podrzędnym urządzeniu. W zdecydowanej większości przypadków wystarczy dowolny kabel Ethernet, jednak niektóre starsze urządzenia wymagają tzw. kabla skrosowanego. Stosuje się go przy połączeniach urządzeń tych samych typów, a więc:

• routera z routerem
• huba (koncentratora) z hubem
• huba ze switchem (przełącznikiem)
• komputera z komputerem

Kabel taki można zakupić lub wykonać samodzielnie według schematu:

Piny numerujemy od lewej strony z klipem skierowanym w dal.

Po tych zabiegach sieć powinna zacząć działać. Drugi router pełni teraz de facto funkcję switcha. Dzięki temu zachowujemy dostęp do obu routerów bez względu na to, do którego się podepniemy. Możliwe jest także wykrywanie komputerów podpiętych do obu urządzeń.

Jeśli oba trasowniki (routery) wyposażone są w Wi-Fi, to możesz skorzystać z tzw. roamingu, czyli ustawić jedną sieć bezprzewodową na dwóch routerach. Komputery do niej podłączone będą wtedy automatycznie wybierać na podstawie siły sygnału, z którym urządzeniem chcą się połączyć.

Należy ustawić - dla obu routerów - takie same identyfikatory sieci (SSID), autoryzację (Authentication type lub Security mode), algorytm szyfrowania (Encryption) oraz hasło (Passphrase, Pre-Shared Key), lecz różne kanały transmisji (Channel). Jeśli pominiemy to ostatnie, mogą nastąpić zakłócenia w transmisji.

Tak wygląda to w ustawieniach Linksysa w Wireless -> Basic settings:

oraz Wireless -> Wireless security:

...a tak w Planet (Interface setup -> Wireless):

Po konfiguracji może być wymagane ponowne uruchomienie komputera lub zresetowanie połączenia sieciowego, by zmiany zostały odnotowane przez komputer.

Więcej informacji o roamingu znajdziesz TUTAJ.